ΓNΩMH Aγαπημένη οικογένεια

Ολόκληρο το πλέγμα του ελληνικού ποδοσφαίρου θυμίζει μιαν αγαπημένη
οικογένεια. Δάκρυα χαράς και στοργής αναβλύζουν από τα μάτια των παραγόντων,
όταν συναντώνται και συσκέπτονται για την αναβάθμιση του αθλήματος. Όλοι
θέλουν το καλό του ποδοσφαίρου, αλλά κάπου διαφωνούν (μέσα σε αθλητικά
πλαίσια, εννοείται), για το πώς το καλό αυτό θα εφαρμοστεί στην πράξη και προς
όφελος όλων. Με λυμένα λοιπόν όλα τα προβλήματα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου
και με τεράστια αλληλοεκτίμηση μεταξύ των αρμοδίων φορέων (υφυπουργείο
Αθλητισμού, ΕΠΟ, ΕΠΑΕ κ.λπ.), οι ιθύνοντες σκέπτονται ακόμη καλύτερες λύσεις
για τους φιλάθλους.

Για παράδειγμα, πριν από λίγα εικοσιτετράωρα η ΕΠΑΕ πρότεινε κάτι πρωτότυπο
και καταπληκτικό: να αυξηθούν οι ομάδες σε δεκαοχτώ (δεν μας αρκεί άραγε το
θέαμα που προσφέρουν οι δεκαέξι;), να παραμείνει ο Λεβαδειακός στην A’ Εθνική
(ενώ στους αγωνιστικούς χώρους υποβιβάστηκε) και να προβιβαστεί ο Θρασύβουλος
στη μεγάλη κατηγορία, παρά το γεγονός ότι η συμπαθής ομάδα της Φυλής κατετάγη
τέταρτη στη B’ Εθνική.

Βεβαίως, ο φουκαράς ο Ακράτητος, ο οποίος κι αυτός μετείχε στο σωτήριο
πρωτάθλημα 2005 – 2006 και κατέληξε στην τελευταία θέση της βαθμολογίας,
προφανώς εκ παραδρομής, δεν αναφέρεται πουθενά. Λες κι αυτό το σωματείο είναι
ορφανό και απροστάτευτο…

M‘ αυτά και μ’ αυτά λοιπόν μπήκαμε στο καλοκαιράκι, περιμένουμε την
έναρξη του Μουντιάλ και αισιοδοξούμε για το μέλλον. H «Σούπερ Λίγκα», που κατά
τα φαινόμενα θα διαδεχτεί την ΕΠΑΕ, μας ετοιμάζει ακόμη μεγαλύτερες εκπλήξεις.
Τις περιμένουμε με λαχτάρα, ανυπομονησία, χτυποκάρδι. Διότι αυτό το καλοκαίρι
δεν θα είναι σαν τα άλλα. Να το θυμάστε…