PIΠEΣ Mπούμερανγκ

ΑΚΟΜΑ και οι πιο φανατικοί πολέμιοι των μεταρρυθμίσεων στην Ανώτατη
Εκπαίδευση θα πρέπει ασφαλώς να αναγνωρίσουν ότι οι προτάσεις του Εθνικού
Συμβουλίου Παιδείας μπορεί και πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο διαλόγου.

H αξιολόγηση των καθηγητών, ο περιορισμός του χρόνου ολοκλήρωσης των
σπουδών και βέβαια η αντιμετώπιση των φαινομένων συνδιαλλαγής μεταξύ φοιτητών
– συνδικαλιστών και καθηγητών είναι προβλήματα που απαιτούν σοβαρό
προβληματισμό και δεν επιδέχονται εύκολες λύσεις ούτε δημαγωγίες.

ANTI όμως να επιδιώκει τον διάλογο και να προσπαθεί με κάθε τρόπο να
εκτονώσει την ένταση, η κ. Γιαννάκου μοιάζει να θέλει να ρίξει λάδι στη φωτιά.

ΞΕΚΙΝΗΣΕ επιτεθέμενη στους πανεπιστημιακούς, τους οποίους κατηγόρησε
ότι σπρώχνουν τους φοιτητές στις καταλήψεις – λες και έχουν τέτοια δύναμη ή
ωσάν αυτό να είναι το πρόβλημά της, να χαρακτηρίσει δηλαδή τις κινητοποιήσεις
ως υποκινούμενες!

KAI βέβαια επιμένει να αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο να καταθέσει το
νομοσχέδιο στη Βουλή μέσα στο καλοκαίρι – κάτι που βέβαια προκαλεί αντιδράσεις
καθώς δημιουργεί, δικαιολογημένα, υπόνοιες ότι θέλει να το περάσει στα
μουλωχτά όταν τα Πανεπιστήμια θα είναι κλειστά.

ΑΚΟΜΑ και αν απλώς δεσμευόταν ότι θα περιμένει να το καταθέσει στην
Ολομέλεια της Βουλής τον Οκτώβριο, είναι εξαιρετικά πιθανό ότι θα σταματούσαν
οι κινητοποιήσεις και δεν θα χανόταν η εξεταστική.

H κ. Γιαννάκου όμως μοιάζει να μην ενοχλείται που τα πράγματα
οδηγούνται σε αδιέξοδο. Ίσως πιστεύει ότι έτσι θα βάλει στο περιθώριο τους
επικριτές της και θα περάσει πιο εύκολα τις μεταρρυθμίσεις. Δεν καταλαβαίνει
ότι μπορεί να πετύχει και το ακριβώς αντίθετο: να δημιουργήσει δηλαδή ένα
κίνημα αμφισβήτησης που τελικώς θα μπλοκάρει κάθε προσπάθεια αλλαγής.