KΟPE. YΔPΟ Πουλάνε «φτηνή ποπ για την ελίτ»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
 |
|
Πώς έφτασαν στη δισκογραφία; «Μας άκουσε ο ραδιοφωνικός παραγωγός Ξενοφώντας |
Κατ’ αρχήν ένα περίεργο όνομα. Κόρε. Ύδρο. Και ένα περίεργο εξώφυλλο. Ένας
κοστουμάτος κοσμικός ντελικανής της δεκαετίας του ’70 χορεύει ζεϊμπέκικο
μπροστά σε ένα κοινό ανάμεσα στο οποίο θα μπορούσε να είναι και ο Ζάχος
Χατζηφωτίου. Με μικρά ροζ γράμματα (στη μαυρόασπρη φωτογραφία) ο τίτλος:
«Φτηνή ποπ για την ελίτ». Δηλαδή; Κάτι σε λαϊκο-ποπ με μια δόση σαρκασμού για
τη σουξεδο-νταλκαδιάρικη εποχή μας; Δεν έχει δηλαδή…
H μουσική κολεκτίβα από την Κέρκυρα, με βασικούς συντελεστές τον Παντελή
Δημητριάδη (φωνή, στίχους, μουσικές) και τον Αλέξανδρο Μακρή (μουσικές), έχει
το ατού της απόστασης από τα τεκταινόμενα στο κέντρο – ατού που όπως φαίνεται
δρα υπέρ της ανοικτής και εντελώς ανεπηρέαστης κατάθεσης των εμπνεύσεών τους,
κρατώντας όλους τους πειραματισμούς πιθανούς, με αποτέλεσμα η «Φτηνή ποπ για
την ελίτ» να είναι από τις τρεις (άντε τέσσερις) πιο ενδιαφέρουσες δουλειές
της φετινής δισκογραφικής παραγωγής.
H σύντομη έρευνα δε, που κάναμε στο βιογραφικό τους (και στο εξαιρετικά
ενημερωτικό σάιτ τους www. koreydro.gr) μαρτυρά ότι η πρώτη τους δουλειά που
κυκλοφόρησε το 2003 από την ανεξάρτητη Wipeout («Αν όλα τελείωναν εδώ») είχε
ενθουσιώδη υποδοχή από τα ειδικά μουσικά έντυπα και από το Ίντερνετ. Αργότερα
θα μαθαίναμε ότι αυτός ακριβώς ο ενθουσιασμός σε συνδυασμό με τη μάλλον
αδιάφορη (για να μην πούμε αρνητική) αντίδραση του μουσικόφιλου κοινού οδήγησε
τους Κόρε. Ύδρο να ονομάσουν τον δεύτερο δίσκο τους «Φτηνή ποπ για την ελίτ».
«Απ’ ό,τι φαίνεται, ο πρώτος δίσκος απασχόλησε μόνο μια ελίτ…
Δημοσιογράφους, ειδικό κοινό, κάποιους ραδιοφωνικούς παραγωγούς… Φοβερές
κριτικές… Απίστευτες… Αλλά από πωλήσεις τίποτα. E είπαμε κι εμείς, κάπως
έτσι θα συμβεί και στον δεύτερο» λέει ο Παντελής Δημητριάδης, από τα
παλαιότερα πρόσωπα της ιστορίας των Κόρε. Ύδρο. Λάθος πρόβλεψη, όμως. H «Φτηνή
ποπ για την ελίτ» αγαπήθηκε (αρκετά) από τους πιο αξιόλογους ραδιοφωνικούς
παραγωγούς που παίζουν ελληνικό ρεπερτόριο και πρόλαβε να διαγράψει έναν πρώτο
κύκλο… ψιθύρων, ανάμεσα σε μουσικόφιλους και δημοσιογράφους.
Ηχογραφημένος εξ ολοκλήρου σε σπιτικό στούντιο, δανείζεται στοιχεία από το
κιθαριστικό ροκ, την ελεκτρόνικα, τις παραμορφώσεις των σκληρών βιομηχανικών
ήχων, αλλά και από τις πιο ανάλαφρες και ρομαντικές πιανιστικές χατζηδακικές
στιγμές. Το αποτέλεσμα είναι ότι μελωδίες, ήχος, στίχος και φωνή (του Παντελή
– που ή σου αρέσει ή τη μισείς από την αρχή) φτιάχνουν έναν ιδιόμορφο λυρισμό
που ώρες ώρες πλησιάζει το μελό (χωρίς να το αγγίζει) μεταφέροντας στον
ακροατή το έντονο άρωμα ενός πολύ προσωπικού στίγματος. Κάτι που στοχεύουν
δεκάδες γκρουπ στην πορεία τους και δύσκολα το πετυχαίνουν…
«Δεν είναι συγκεκριμένο είδος η μουσική μας» λέει ο Παντελής. «Είναι απόσταγμα
διαφορετικών επιρροών γιατί ακούμε μουσική – σοβαρά – από το σχολείο. Σίγουρα
αποτυπώνεται με έναν τρόπο και η μουσική ατμόσφαιρα της Κέρκυρας…».
Sonik Youth, Smiths, Joy Division, Fall και τα πιο τελευταία χρόνια Χατζιδάκις
(κυρίως), Σαββόπουλος, Μούτσης κ.ά. είναι μερικά από τα ονόματα που αναφέρει ο
Παντελής όταν τον ρωτώ τι αγαπούσε και τι άκουγε όλα αυτά τα χρόνια.
H ιστορία των Κόρε. Ύδρο πάντως αρχίζει από τα εφηβικά τους χρόνια (τώρα οι
ηλικίες κυμαίνονται από 22 έως 32) όταν λέγονταν Κορεσμένοι Υδρογονάνθρακες κι
έπαιζαν στα πάρτι. «Μια μέρα ένας πιτσιρικάς μάς φώναξε Κόρε. Ύδρο και μας
έβαλε την ιδέα. Αλλά από τότε έχει αλλάξει πολύ η σύνθεση… Όπως είμαστε
τώρα, είμαστε εδώ κι ενάμισι χρόνο».
«H Κέρκυρα είναι πολιτιστικά πολύ πίσω», είναι η γνώμη του Παντελή και το να
μακροημερεύσει εκεί ένα νέο γκρουπ είναι μάλλον σενάριο επιστημονικής
φαντασίας. «Εκτός από τις φιλαρμονικές και τις λιτανείες – το φολκλόρ δηλαδή –
δεν συμβαίνει τίποτα σε πολιτιστικό επίπεδο. Χώροι για να παίξουμε δεν
υπάρχουν πια, γι’ αυτό και δεν ξέρω αν υπάρχουν άλλα γκρουπ εδώ… Όλους τους
τρώει η καθημερινότητα… Και οι καφέδες στην πλατεία».
«Σπιτικό… αποτέλεσμα»
Κανείς τους δεν είναι διατεθειμένος να αφήσει την Κέρκυρα για τα κάλλη και τις
προκλήσεις της Αθήνας – «αν δεν ήμασταν απ’ την Κέρκυρα δεν θα υπήρχαμε τώρα».
Κι όχι μόνο γιατί η Κέρκυρα είναι ο τόπος τους… «Εδώ λειτουργούμε σαν μια
μεγάλη ομάδα» εξηγεί. «Πέρα από εμάς τους έξι, υπάρχουν πολλοί που ασχολούνται
με τις δουλειές μας. Τα πάντα – από το στούντιο, τα εξώφυλλα, το βιντεοκλίπ –
βγαίνουν από μας κι έτσι έχουμε πλήρη έλεγχο της δουλειάς μας. Άλλωστε δεν
υπάρχει κι άλλος τρόπος. Δεν έχουμε budget για μεγάλα σχέδια. Το αποτέλεσμα
είναι πάντα… σπιτικό».
Google news
