Άγγιξαν τα μυστικά παπύρου 25 αιώνων δίχως να τον αγγίξουν

Σε τέσσερα τμήματα και 26 στήλες διαρθρώνεται ο διασωθείς Πάπυρος του Δερβενίου που υποβλήθηκε σε φασματοσκόπηση

Σε νέα επιχείρηση ανασύστασης και μελέτης-επανεξήγησης της πραγματείας περί
ορφικών ύμνων που έχει καταγραφτεί στον Πάπυρο του Δερβενίου συμπράττει στη
Θεσσαλονίκη ομάδα επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης σε συνεργασία
με Έλληνες ειδικούς.

Πρόκειται για την ίδια ομάδα επιστημόνων που αποκρυπτογράφησε το
πολυσυζητημένο Ευαγγέλιο του Ιούδα, το οποίο όμως χαρακτήρισαν ως λιγότερο
σπουδαίο από γραφολογικής και εννοιολογικής πλευράς, παρά την υπερβολική
δημοσιότητα.

«Μελετώ επί 30 χρόνια την υπόθεση του Παπύρου του Δερβενίου. Υπήρξε παιδικό
μου όνειρο η τελική αποκρυπτογράφηση του αρχαιοτέρου κειμένου της δυτικής
παράδοσης και η παράδοσή του στην παγκόσμια επιστημονική κοινότητα προς
μελέτη. Είναι μοναδικό μνημείο», δηλώνει στα «NEA» ο επικεφαλής της
ερευνητικής ομάδας Ντερκ Όμπινκ του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, διευθυντής και
γενικός εκδότης του Σχεδίου για τους Παπύρους από τον Οξύρρυγχο που βρέθηκε
στη Θεσσαλονίκη για να παρουσιάσει το έργο της ομάδας. «Επί ένα μήνα
εργαζόμαστε χωρίς να αγγίξουμε τον πάπυρο, με αποκλειστικά ηλεκτρονική
προσέγγιση. H οποιαδήποτε κίνηση μπορεί να τον καταστρέψει. H δε
μικροφασματική φωτογράφιση διήρκεσε εβδομάδες».

Ο πάπυρος με το ορφικό κείμενο βρέθηκε το 1962 καμένος μέσα στη στάχτη, που
κάλυπτε τις πλάκες κιβωτιόσχημου τάφου στο Δερβένι (βρέθηκαν ακόμη
εντυπωσιακός χάλκινος κρατήρας με την τέφρα του νεκρού, χρυσό στεφάνι και
σκεύη). Φέρεται να γράφτηκε στο δεύτερο μισό του 5ου αιώνα π.X. (γράφτηκε πολύ
πριν από την καύση του νεκρού που προσδιορίζεται στο 340 π.X.).

Υπό μελέτη έχουν τεθεί και 200 απανθρακωμένοι σβώλοι παπύρου προκειμένου να
«βοηθήσουν» στην ανάγνωση-αποκρυπτογράφηση του κειμένου, που αποτελεί
φιλοσοφική πραγματεία επί του ορφικού ποιήματος του 5ου αι. π.X. Στις 26
στήλες του αναλύεται η άποψη των Ορφικών (φιλοσοφική θεωρία που διαδόθηκε στην
Ελλάδα του 6ου αι. π.X. από τη Θράκη) περί της κοσμογονίας, θεογνωσίας,
μυστικισμού και θρησκευτικών τελετών ενώ σύμφωνα με τους μελετητές αποτελεί
φιλοσοφικό πρόδρομο της θεωρίας περί μονοθεϊσμού («Ο Ζευς η κεφαλή κι απ’ τον
Δία τα πάντα συντελούνται»).