«Kι όμως, χρειαζόμαστε ήρωες»

![]() |
![]() |
|
«Δεν έχω μήνυμα. Δεν έχω απαντήσεις. Απλώς θέτω ερωτήματα. Σήμερα υπάρχει μια |
«Σήμερα χρειαζόμαστε ήρωες. Και υπάρχουν πολλοί σιωπηλοί ήρωες εκεί έξω. Οι
άνθρωποι που πράττουν το καλό είναι περισσότεροι απ’ όσους κάνουν κακό, αλλά
είναι αφανείς. Χρειαζόμαστε επίσης ηγέτες που μπορούν να αλλάξουν την
κατεύθυνση του κόσμου».
Με αέρα ελπίδας και αισιοδοξίας μίλησε χθες η Ιζαμπέλ Αλιέντε, η διάσημη
Χιλιανή συγγραφέας που βρέθηκε στη χώρα μας προσκεκλημένη του πολυπολιτισμικού
προγράμματος του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών Megaron Plus και των Εκδόσεων
Ωκεανίδα που γιορτάζουν φέτος 20 χρόνια εκδοτικής παρουσίας. Αυτή την ελπίδα,
άλλωστε, μεταδίδει και μέσ’ από τα πολλά βιβλία της, από το πρώτο της
μυθιστόρημα «Το σπίτι των πνευμάτων» που κυκλοφόρησε το 1982 μέχρι το
τελευταίο της που κυκλοφόρησε στα ελληνικά «Ζορό. H αρχή του θρύλου», στο
οποίο ασχολείται με τον θρυλικό ήρωα και συμπαραστάτη των κατατρεγμένων
Μεξικανών και Ινδιάνων.
Γεγονός που έφερε τη συζήτηση στους σημερινούς «ήρωες» της λατινοαμερικανικής
πολιτικής. «Δεν νομίζω ότι οι ηγέτες της Βενεζουέλας και της Βραζιλίας
αλλάζουν τον κόσμο», απάντησε η 64χρονη συγγραφέας σε σχετική ερώτηση. Και
συνέχισε: «Απλώς δοκιμάζουν νέα πράγματα. Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου
όλοι θεωρούσαν ότι ο καπιταλισμός είναι η απάντηση. H σημερινή κατάσταση,
όμως, αποδεικνύει πως δεν ήταν. H Αριστερά του ’70 δεν είναι πια εφαρμόσιμη
σήμερα. Πρέπει να βρούμε νέες λύσεις. Έχω εμπιστοσύνη στη νέα πρόεδρο της
Χιλής, Μισέλ Μπασελέτ. Κατάφερε να συνασπίσει τα κόμματα του Κέντρου και της
Αριστεράς και να φέρει στο τραπέζι τη θηλυκή ενέργεια, βάζοντας στην κυβέρνηση
πολλές γυναίκες. Αυτό που φαίνεται, πάντως, είναι ότι η Λατινική Αμερική
γυρίζει την πλάτη της στις ΗΠΑ και στρέφεται σε αριστερίστικες κυβερνήσεις».
H Αλιέντε είναι ανιψιά του προέδρου της Χιλής Σαλβαδόρ Αλιέντε που σκοτώθηκε
στο πραξικόπημα του 1973. Ο πατέρας της εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει
αναμνήσεις. Όπως είπε η ίδια, «δεν γνώρισα τον πατέρα μου. Οι ανδρικές
φιγούρες που με επηρέασαν ήταν του πατριού μου και του παππού μου. Ο πατέρας
μου ήταν μια απουσία. Μετά την εξαφάνισή του ο μόνος που έμεινε σε επαφή με τη
μητέρα μου ήταν ο Σαλβαδόρ Αλιέντε με τη σύζυγο και τις κόρες του».
Τα έργα της έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 20 γλώσσες (στα ελληνικά
κυκλοφορούν όλα από τις Εκδόσεις Ωκεανίδα). Όσο για το πού αποδίδει η ίδια το
γεγονός ότι έχει αγαπηθεί από εκατομμύρια αναγνώστες σε όλο τον κόσμο, «γράφω
για τους ανθρώπους, για τις σχέσεις τους σε ένα συγκεκριμένο χωρικό και
χρονικό πλαίσιο, σε μια συγκεκριμένη πολιτική κατάσταση. Γι’ αυτό οι άνθρωποι
ταυτίζονται. Λίγο ή πολύ είμαστε όλοι ίδιοι. Ταξιδεύω σε όλο τον κόσμο και
βλέπω ότι οι ομοιότητες είναι μεγαλύτερες από τις διαφορές μας. Όλοι
αισθανόμαστε ότι ανήκουμε κάπου».
Υπάρχει η αίσθηση ότι τα βιβλία σας απευθύνονται περισσότερο σε γυναίκες…
«Κάθε φορά που βάζεις ένα επίθετο στη λογοτεχνία, την υποβαθμίζεις», απάντησε
η Αλιέντε. «Υπάρχει ένας κεντρικός τρόπος σκέψης που ταυτίζει τη λογοτεχνία με
τους λευκούς, Καυκάσιους άνδρες. Όταν μιλάς για γυναικεία ή κινεζική ή
αφροαμερικανική λογοτεχνία, απλώς την υποβαθμίζεις. Πάντως, αποδεδειγμένα και
στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ και στη Λατινική Αμερική, οι γυναίκες είναι αυτές που
διαβάζουν περισσότερο. Οπότε, αν με διαβάζουν γυναίκες, χαίρομαι ιδιαιτέρως».
H Αλιέντε εκμυστηρεύθηκε επίσης τον λόγο για τον οποίο αρχίζει να γράφει όλα
τα βιβλία της στις 8 Ιανουαρίου: «Όταν κάθησα να γράψω “Το σπίτι των
πνευμάτων” ήταν 8 Ιανουαρίου. Το βιβλίο είχε μεγάλη επιτυχία και αποφάσισα να
αρχίσω και το δεύτερο την ίδια ημερομηνία. Κι αυτό έγινε επιτυχία, οπότε ως
προληπτική που είμαι δεν τολμώ να αλλάξω ημερομηνία».
INFO
Απόψε στις 20.00 η Ιζαμπέλ Αλιέντε θα υπογράψει βιβλία της στο βιβλιοπωλείο
«Παπασωτηρίου» (Πανεπιστημίου 37 & Κοραή).















