MATIEΣ Πάλι τα ίδια

Μιλάνε πολλοί, χιλιάδες, από τη νύχτα της Κυριακής, για τον τελικό της
Γιουροβίζιον. Και γράφουν πολλοί. Κοινός παρονομαστής, μερικές φράσεις ατάκτως
ερριμμένες εδώ: «H Βίσση τα έδωσε όλα και αδικήθηκε, παίρνοντας την 9η θέση» –
«Οι Φινλανδοί είχαν κάνει καταπληκτικές δημόσιες σχέσεις» – «Ωραία η οργάνωση,
το τραγούδι του Παπαδημητρίου, η Φωτεινή Δάρρα, αλλά το αποτέλεσμα, με την
Άννα χαμηλά στην κατάταξη, μας απογοήτευσε» – «Όλες οι βόρειες χώρες μοίρασαν
τα “δωδεκάρια” μεταξύ τους, γιατί θεωρούσαν τη Βίσση φαβορί και ήθελαν να της
κόψουν πόντους». Και άλλα…

Είπα και προχθές ότι η Γιουροβίζιον δεν είναι διαγωνισμός τραγουδιού. Το
τραγούδι είναι πρόσχημα για ένα εντυπωσιακό τηλεοπτικό σόου. Δεν
βαθμολογείται το τραγούδι από εκείνους που τηλεφωνούν. Βαθμολογούνται τα
ρούχα, η κίνηση, οι φωτισμοί, τα χορευτικά, τα ακροβατικά ενίοτε, η ομορφιά, η
καλή φωνή – όλο το πακέτο. Και ο διαγωνισμός δεν είναι μεταξύ της Ελλάδας και
των άλλων ευρωπαϊκών χωρών (μόνιμη απορία: γιατί συμμετέχει και το Ισραήλ;).
Είναι διαγωνισμός τηλεοράσεων. Για προφανείς εμπορικούς λόγους.

Κάποτε μου είχαν ζητήσει να είμαι μέλος της επιτροπής που θα αναδείκνυε το
τραγούδι για τη Γιουροβίζιον. Είπα στη φίλη Εύη Δεμίρη, που ήταν επικεφαλής
των Διεθνών Σχέσεων της EPT – αν θυμάμαι καλά – ότι εγώ δεν είμαι ψώνιο και
γι’ αυτή τη δουλειά, που θα με απασχολήσει για κάμποσες ημέρες, θέλω να
πληρωθώ. Τον επόμενο χρόνο συγκεντρωθήκαμε καμιά δεκαπενταριά δημοσιογράφοι,
καλλιτέχνες κ.λπ. στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς, για να επιλέξουμε το καλύτερο
τραγούδι από 20-25 τα οποία είχε οδηγήσει στον τελικό μια προκριματική
επιτροπή. Πρότεινα να απορρίψουμε όλα τα τραγούδια και να μη στείλουμε τίποτα
στη Γιουροβίζιον. Με την άποψή μου συμφώνησε ο Φρέντυ Γερμανός. Και πολλοί
άλλοι. Και τελικά δεν στείλαμε τραγούδι! (τα πρακτικά της συνεδρίασης
υπάρχουν).

Θέλω να πω – για να μη στενοχωριούνται οι θαυμαστές της Βίσση, αλλά και όλοι
οι γιουροβιζιονόπληκτοι – ότι το τραγούδι είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση, ιδίως
στην Ελλάδα, και γι’ αυτό θα πρέπει να το αντιμετωπίζουμε με μεγάλη προσοχή.
Δεν έχει καμιά σχέση το ελληνικό τραγούδι των θαυμάτων του Θεοδωράκη, του
Χατζιδάκι, του Μαρκόπουλου κ.λπ. με τα κατασκευάσματα της Γιουροβίζιον. Και μη
βάζουμε στη μέση την Ελλάδα. Δεν ηττήθηκε η τραγουδιστική Ελλάδα, αλλά η
γιουροβιζιονική εκδοχή ενός – με αγγλικούς στίχους – τραγουδιού, μέτριου κατά
την άποψή μου, το οποίο η Βίσση υπερασπίστηκε με εξαιρετικό τρόπο. Όπως δεν
κέρδισε πέρυσι η τραγουδιστική Ελλάδα με την πρωτιά της Έλενας Παπαρίζου, ενός
κοριτσιού με δύναμη, που κάλπαζε στη σκηνή με ένα μέτριο – επίσης – ρυθμικό
τραγουδάκι, το οποίο εύκολα μπορεί κάποιος να μάθει.