Ένα παράπονο

Ο κ. Νικόλαος Μονδάνος, ετών 85, γράφει το παράπονό του για την πατρίδα:

«Είμαι ανάπηρος πολέμου επί γερμανικής κατοχής. Αιχμαλωτίστηκα 18 μήνες,
υπέστην σκληρούς ξυλοδαρμούς και βασανιστήρια από τον γερμανικό ζυγό. Στο σώμα
μου υπάρχουν δύο γερμανικές σφαίρες. Υπηρέτησα στον ελληνικό στρατό παρά την
αναπηρία μου. Τα προβλήματα υγείας είναι έντονα: ανεπάρκεια αριστερού κάτω
άκρου από τις σφαίρες και επιπλοκές στην καρδιά μου.

Έλαβα πολεμικά παράσημα: έναν πολεμικό σταυρό και τρία για εξαίρετες πράξεις.

H πατρίδα όμως με ξέχασε!

Δεν λαμβάνω αναπηρική σύνταξη πολέμου και μου έχουν αφαιρέσει τη μισή σύνταξη
του IKA.

Έχασα το σπίτι μου της Εργατικής Κατοικίας, το οποίο πλήρωνα μια ζωή.

Αντιθέτως τους Γερμανοτσολιάδες, τους προδότες αυτού του έθνους, τους έχουν
ανταμείψει με αναπηρικές συντάξεις, τους εδόθησαν σπίτια από την Εργατική
Εστία, άδειες ταξί και περιπτέρων.

Ζητώ να μου δώσει πίσω η πατρίδα αυτά που μου ανήκουν, το σπίτι μου και την
υπόλοιπη σύνταξή μου».