Δρόμοι

«Δύστυχο…

… Μεξικό!», λένε οι Μεξικανοί. «Τόσο μακριά από τον Θεό και τόσο κοντά στις
Ηνωμένες Πολιτείες!». Με αυτή τη φράση εδώ και χρόνια ξεδίνουν τον καημό τους.
Τώρα όμως δεν θα είναι πια τόσο κοντά με τον βόρειο γείτονά τους. Ο πρόεδρος
Μπους στέλνει στα σύνορα στρατό και ορθώνει τείχος (παρόμοιο με εκείνο που
όρθωσε στη Δυτική Όχθη ο Αριέλ Σαρόν) για να κρατήσει μακριά τους
ανεπιθύμητους Μεξικανούς μετανάστες.

Το καλύτερο…

… μέρος για να κόψει κανείς το κάπνισμα είναι η Πόλη του Μεξικού. Τόσο πηχτό
είναι το νέφος από τη ρύπανση, που λένε πως είναι σαν να εισπνέεις τον καπνό
από 40 τσιγάρα την ημέρα. «No hay remedio», λένε στωικά οι κάτοικοί της. Δεν
υπάρχει λύση. Χιλιάδες εξαθλιωμένοι Μεξικανοί μπαίνουν στην πρωτεύουσα κάθε
πρωί αναζητώντας μια δουλειά του ποδαριού. Είναι οι «Ίντιος», όπως τους λένε
μάλλον υποτιμητικά, με τα ταλαιπωρημένα ψάθινα καπέλα και τα κοκκινισμένα
πρόσωπα. Λατρεύουν τη μελαψή Παρθένο της Γουαδελούπης, την πρώτη ιθαγενή αγία.
Είναι οι απόγονοι των Αζτέκων και των άλλων μεξικανικών λαών. Ο ισπανολόγος
Ερλ Σόρις γράφει πως στο Μεξικό παρατηρεί κανείς τις μεγαλύτερες ανισότητες
στη Λατινική Αμερική. Πουθενά αλλού δεν είναι τόσο βαθύ το χάσμα ανάμεσα σε
πλούσιους και φτωχούς. Οι «pepenadores», οι επαγγελματίες ρακοσυλλέκτες,
ψάχνουν κάθε μέρα σχολαστικά ανάμεσα στους 25.000 τόνους σκουπίδια της Πόλης
του Μεξικού. Πουθενά αλλού δεν γίνεται τέτοια «ανακύκλωση»: τα σάπια φρούτα
αναψυκτικά, τα ψόφια ζώα λουκάνικα, τα μηχανόλαδα μαγειρικό λάδι.

Οι Μεξικανοί…

… έχουν έμμονη ιδέα με τον θάνατο (έτσι κι αλλιώς ζουν πολύ κοντά του). Ο
Μάλκομ Λόρι ξετυλίγει το μυθιστόρημά του «Κάτω από το ηφαίστειο» στη σκιά του
Ποποκατεπέτλ την Ημέρα των Νεκρών. Οι παράδοξες εικόνες που εμπνέει η
μεσκαλίνη αυτή τη γιορτινή μέρα θα μπορούσαν να είχαν ξεπηδήσει από το
εργαστήριο της φαντασίας του Μποντλέρ. Οι προλήψεις βασιλεύουν σε όλη τη χώρα
από τον καιρό των Αζτέκων. Αυτός ο λαός, που έμεινε στην ιστορία για τη
σκληρότητά του, έχτισε την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας του στις όχθες της
λίμνης Τεξκόκο, βορειοανατολικά της σημερινής Πόλης του Μεξικού. Οι Ισπανοί
εισβολείς του Χερνάντο Κορτές έχτισαν τη δική τους μητρόπολη σε έδαφος που
άλλοτε σκέπαζαν τα νερά της λίμνης. H ιστορία της χώρας είναι γεμάτη
εξαρτήσεις. Για ένα σύντομο διάστημα, στα 1930, ο πρόεδρος Καρτένας είχε τα
κότσια να κατασχέσει τα μεξικανικά πετρέλαια που είχαν πέσει στα χέρια της
αμερικανικής εταιρείας Στάνταρντ Όιλ.

Από την παλιά…

… λίμνη των Αζτέκων, δεν απομένει σήμερα παρά μια πελώρια γούβα με μαυριδερό
νερό, που μέσα του «κολυμπούν» χημικές ουσίες. Τις πετούν εκεί αμερικανικές
βιομηχανίες (Κολγκέιτ-Πάλμολιβ, Κόντακ) που βρίσκονται κοντά. Οι Μάγια είχαν
τοποθετήσει τη συντέλεια του κόσμου στο 2012. Οι Μεξικανοί περιμένουν.