Tιμωρία δύο… ταχυτήτων

«Στα 19 χρόνια που οδηγώ μοτοσυκλέτα, με έχουν γράψει από την Τροχαία
τουλάχιστον επτά φορές για παράνομη στάθμευση. Πλήρωσα αδιαμαρτύρητα. Τα
τελευταία χρόνια όμως, διαρρήκτες έχουν λεηλατήσει τρεις φορές το σπίτι μου
στον Νέο Κόσμο. Δεν έχει βρεθεί άκρη με τους δράστες», λέει ο κ. Ανδρέας
Κούρτης.

Οι νόμοι μοιάζει να λειτουργούν με… δύο ταχύτητες, σημειώνει ο κ. Κούρτης.
Οι «νομιμόφρονες» που κάνουν μικρά παραπτώματα δεν μπορούν να ξεφύγουν από την
πληρωμή των προστίμων, ενώ αρκετοί από εκείνους που αντιμετωπίζουν βαριές
κατηγορίες πέφτουν στα μαλακά. Το 2003 ο 45χρονος ξενοδοχοϋπάλληλος που
βρισκόταν σε διάσταση με τη συνομήλικη σύζυγό του, την ξυλοκόπησε άγρια
παρουσία του αδελφού του, κατά τη διάρκεια καβγά για τα περιουσιακά. Ο αδελφός
του περιορίστηκε να την εξυβρίσει και να την απειλήσει. H υπόθεση έφτασε στα
δικαστήρια τρία χρόνια αργότερα, ενώ το αδίκημα του αδελφού είχε παραγραφεί. H
γυναίκα πιέστηκε – «για το καλό του παιδιού» – να αποσύρει τη μήνυση. Ο
δράστης βγήκε ελεύθερος από τη δίκη…

Από τις χαρακτηριστικότερες περιπτώσεις κατηγορουμένων που σπάνια
καταδικάζονται είναι εκείνοι που αντιμετωπίζουν κατηγορίες για εμπορία
ανθρώπων (τράφικινγκ).

Παρά το γεγονός ότι από το 2002 η νομοθεσία έχει γίνει αυστηρότερη για τους
εμπλεκομένους, εν τούτοις όπως λένε οι γυναίκες θύματα. «οι νόμοι δεν
λειτουργούν για εμάς, αλλά υπέρ των κατηγορουμένων». Στην πράξη, προσθέτουν,
«οι ίδιοι νόμοι αποδεικνύονται διαφορετικοί για εμάς και διαφορετικοί για
εκείνους».

«Τα τελευταία χρόνια διαρρήκτες έχουν λεηλατήσει τρεις φορές το σπίτι μου στον Νέο Κόσμο, αλλά δεν βρήκαν κανέναν. Αντίθετα, με έχουν γράψει επτά φορές για παράνομη στάθμευση με τη μοτοσυκλέτα», λέει ο κ. Ανδρέας Κούρτης

Αρχές του 2006, δικάστηκαν οι κατηγορούμενοι για την πρώτη μεγάλη υπόθεση
τράφικινγκ που είχε φτάσει στη Δικαιοσύνη. Από την ημέρα που οι δύο κοπέλες
θύματα των κατηγορουμένων, η Τζίνα και η Καμέλια, κατήγγειλαν την υπόθεση στις
αρχές έως την ημέρα της καταδίκης σε 12ετή κάθειρξη του Έλληνα Σωτήρη Μάνη και
του Ρουμάνου K. Φλορεντίν, είχαν περάσει επτά χρόνια. Το αποτέλεσμα της
καθυστέρησης για την εκδίκαση της υπόθεσης ήταν να παραγραφούν όλες οι
πλημμεληματικές πράξεις που περιλαμβάνονταν στο κατηγορητήριο και οι
κατηγορούμενοι να τιμωρηθούν με ποινές μικρότερες από εκείνες που θα τους
επιβάλλονταν αν η δίκη είχε γίνει νωρίτερα.

Για «δύο μέτρα και δύο σταθμά στην απονομή της Δικαιοσύνης» κάνει λόγο η
δικηγόρος Διώνη Σκάντζου. «Δυστυχώς, είναι πολλές οι περιπτώσεις διαφορετικής
αντιμετώπισης του ίδιου αδικήματος από διαφορετικά κατά περίπτωση πρόσωπα»,
λέει.

Στο σκαμνί γιατί τάιζε τα περιστέρια

«ΘΥΜΑ» του νόμου έπεσε η κ. Άννα Ντερακοπιάν, η οποία έκανε το…
μεγάλο έγκλημα να ταΐζει τα περιστέρια που πετούσαν έξω από το μαγαζί της στην
οδό Ακαδημίας. Ύστερα από μηνυτήρια αναφορά των αρμόδιων υγειονομικών αρχών, η
Εισαγγελία είχε ασκήσει εναντίον της ποινική δίωξη που την οδήγησε μέχρι το
εδώλιο του Αυτόφωρου Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, πριν από την αθώωσή
της…

Μία 65χρονη γυναίκα έπεσε από τα σύννεφα όταν πληροφορήθηκε ότι αντιμετωπίζει
την κατηγορία της διευκόλυνσης σε αλλότρια ακολασία. Χρειάστηκε να φτάσει και
εκείνη μέχρι το εδώλιο για να διαπιστώσει ότι στο ακίνητο που είχε
κληρονομήσει από τον θείο της προ πολλών ετών λειτουργούσε… οίκος ανοχής.
Παρά το γεγονός ότι είχε απόλυτη άγνοια γιατί ζούσε εκτός Αθηνών, δεν γλίτωσε
τη δικαστική ταλαιπωρία. H 65χρονη που τελικά αθωώθηκε, κατά την απολογία της
εξέφρασε το παράπονό της: Οι διωκτικές αρχές δεν επέδειξαν τον ίδιο ζήλο για
την ανεύρεση των δραστών που δύο φορές της έκλεψαν την τσάντα στον δρόμο μέρα
μεσημέρι!