Πρόσωπα «Zωή σταθερή δεν υφίσταται»

Το έλεγε ο Σόμερσετ Μωμ και ο Ντάγκλας Κέννεντυ το σφετερίσθηκε: «Για να
γράψεις ένα μυθιστόρημα, υπάρχουν τρεις πρωταρχικοί κανόνες». Μικρή παύση…
«Ουδείς τους γνωρίζει».

Ντάγκλας Κέννεντυ: «H δουλειά είναι ένα ναρκωτικό όπως όλα τ’ άλλα»

Για τον Κέννεντυ, ο οποίος γράφει ψυχολογικά αστυνομικά μυθιστορήματα που
πωλούν 200.000 αντίτυπα σ’ έξι μήνες, η συνταγή είναι: «500 λέξεις την ημέρα,
τον πρώτο μήνα. Μετά 750. Καταλήγεις στις 1.000 λέξεις, τέσσερις σελίδες την
ημέρα. Μέσα σ’ ένα χρόνο, έχεις ένα μυθιστόρημα». M’ άλλα λόγια, ένας πόντος
από την καλή, ένας ανάποδος… η μέθοδος μπορεί να εφαρμοστεί σε οποιονδήποτε
επαναλαμβανόμενο και ανιαρό μόχθο. «Ναι», συγκατανεύει ο Ντάγκλας Κέννεντυ στη
«Λιμπερασιόν». Άλλωστε, τα έχει πει όλα στο πρώτο του μυθιστόρημα, το
«Αδιέξοδο»: «H δουλειά είναι ένα ναρκωτικό όπως όλα τ’ άλλα. Ξεπατωθείτε
λοιπόν στη δουλειά και δεν θα έχετε καιρό για να σκέφτεστε την παράλογη
ματαιότητα του χρόνου που περνάτε στη γη».

H πλήξη είναι η μεγαλύτερη εμμονή του. Ο μεγαλύτερος φόβος του είναι μια ζωή
τυποποιημένη, προβλέψιμη και επαναλαμβανόμενη. Νεοϋορκέζος γεννημένος το 1955,
με πατέρα επιχειρηματία, Ιρλανδό, συντηρητικό και αυταρχικό, και μητέρα
νοικοκυρά, εβραία γερμανικής καταγωγής, δραπέτευσε από το δικηγορικό μέλλον
που του ετοίμαζαν μέσα από τις θεατρικές και τις κινηματογραφικές αίθουσες του
Μανχάταν. Έφτασε στην Ευρώπη στη δεκαετία του ’70 όπου έζησε μια μποέμικη ζωή,
δημοσιογράφος με όνειρο να γίνει θεατρικός συγγραφέας, το οποίο εγκατέλειψε
μετά το απόλυτο φιάσκο του πρώτου έργου του που ανέβηκε στο Δουβλίνο.

Τη μάχη του κατά της πλήξης πάντως την κέρδισε. Στα 51 του, είναι παντρεμένος
εδώ και 25 χρόνια με την Γκρέης, Ιρλανδέζα και ανώτερη δημόσια υπάλληλο, έχουν
ένα κορίτσι κι ένα αγόρι και χρήματα αρκετά για μερικές χιλιετίες. Έχουν μια
ωραία κύρια κατοικία στο Λονδίνο, σπίτι σ’ ένα μεσογειακό νησί, ένα
διαμερισματάκι στο Παρίσι, το οποίο ο Ντάγκλας επισκέπτεται μία εβδομάδα κάθε
μήνα. Έχει πάθος για την κλασική μουσική και γυμνάζει καθημερινά το αγκυλωμένο
από τη γραφή σώμα του. Οι φίλοι του τον αποκαλούν γραφομανή, το τελευταίο
μυθιστόρημά του, «H διακριτική γοητεία της συζυγικής ζωής» που κυκλοφόρησε τον
Σεπτέμβριο, έχει περισσότερες από 500 σελίδες. Τα βιβλία του τα εκδίδει πλέον
στο Λονδίνο και το Παρίσι, αλλά όχι στην Αμερική η οποία, αφού αγάπησε τα
πρώτα μυθιστορήματά του και τον έκανε πλούσιο, αγνόησε τα επόμενα. H χώρα όπου
γεννήθηκε τον εγκατέλειψε όταν έγραψε το πρώτο ψυχολογικό μυθιστόρημά του, «Το
κυνήγι της ευτυχίας» (Εκδ. Ψυχογιός). Ήταν τον καιρό που ανακάλυπτε ότι ο γιος
του, ο Μαξ, πέντε χρόνων τότε και 13 σήμερα, είναι αυτιστικός. Και καθώς ο
γιος του απομακρυνόταν στον σιωπηλό κόσμο του, ο Ντάγκλας επαλήθευε την υποψία
που από καιρό τον βασάνιζε: πως «ζωή σταθερή δεν υφίσταται».