Δρόμοι

H άνοιξη…

… είναι ένα ταξίδι στον κόσμο του φωτός και των χρωμάτων. Κρίμα που όλα τα
πλάσματα δεν μπορούν να τα δουν το ίδιο. Μερικά έχουν αχρωματοψία. Βλέπουν τα
πράγματα γύρω τους μόνο μαύρα και άσπρα, όπως τα δελφίνια και οι φώκιες. Άλλα,
όπως τα πουλιά και τα έντομα, τα καταφέρνουν καλύτερα κι από τον άνθρωπο. Όχι
μονάχα βλέπουν όλα τα χρώματα που βλέπουμε, μα βλέπουν και το υπεριώδες χρώμα,
μπροστά στο οποίο εμείς στεκόμαστε τυφλοί. Έτσι ο δικός τους κόσμος φαίνεται
πολύ πιο διαφορετικός από τον δικό μας. Μπορούμε να ρίξουμε «κλεφτά» μια ματιά
στον κόσμο τους μόνο με ειδικές φωτογραφικές μηχανές που καταγράφουν το
υπεριώδες.

Όλα σβήνουν…

… στο γέρμα του Ήλιου. Ακόμη και το φως που στέλνει ο Σείριος, το πιο λαμπρό
άστρο στον νυχτερινό ουρανό, είναι επτά δισεκατομμύρια φορές λιγότερο από το
ηλιακό. Όμως, οι γλόμποι ανάβουν εδώ και περισσότερα από 125 χρόνια πάνω στη
Γη μας. Μα όσο κι αν φωτίζουν, ποτέ το φως τους δεν μας φαίνεται αρκετό. Κι ας
άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο η ανθρωπότητα εργάζεται και παίζει, κάνοντας τη
νύχτα μέρα. Τώρα που το πετρέλαιο πάλι ακριβαίνει, το μέλλον για τους
παραδοσιακούς γλόμπους δεν διαγράφεται λαμπρό. Νέοι λαμπτήρες πλημμυρίζουν τα
ράφια των σούπερ μάρκετ, καθώς η τεχνολογία κάνει συνεχώς ολοένα και
μεγαλύτερα άλματα. Οι απλές δίοδοι (LED) και τα ξαδέρφια τους οι οργανικές
δίοδοι (OLED) είναι δυο φωτεινές πηγές που τις βλέπουμε σήμερα να ανάβουν
ολοένα και πιο συχνά στα σπίτια και τα γραφεία. LED σε φακούς, νυχτερινά φώτα
και χριστουγεννιάτικα δέντρα. OLED σε κινητά τηλέφωνα, φορητά κομπιούτερ και
τηλεοράσεις. Όμως οι απλές δίοδοι έχουν ήδη παλιώσει, λέει ο Νανταράτζα
Ναρέντραν, ερευνητής στο Πολυτεχνικό Ινστιτούτο Ρανσελάερ της Νέας Υόρκης. Το
μέλλον ανήκει στις οργανικές διόδους, που κατασκευάζονται από πρωτεΐνες και
DNA.

Τα κατώτερα…

… ζώα μπορεί να είναι πολύ πιο «φωτεινά» από όσο φανταζόμαστε. Υπάρχει στον
ωκεανό ένας μονοκύτταρος οργανισμός, ένα πρωτόζωο μαστιγοφόρο. Έχει κάτι σαν
μάτι, ευαίσθητο στο φως, κάτι σαν τον δικό μας αμφιβληστροειδή. Μια χρωστική
ουσία που απορροφά το φως, καθοδηγεί αυτό το «μάτι» στη φωτεινή πηγή. Έχει
ακόμη και φακό που εστιάζει στο φως και παράγει εικόνα. Τι το χρειάζεται άραγε
ένα τέτοιο πρωτόζωο αυτό το πολύπλοκο σύστημα, όταν μάλιστα δεν έχει εγκέφαλο
για να επεξεργαστεί αυτό που βλέπει; Είναι απορίας άξιο. Όμως, συχνά
υποτιμούμε την εξυπνάδα των απλών και πρωτόγονων οργανισμών. Προτιμούμε να
τους φανταζόμαστε μέσα σε ένα αιώνιο σκοτάδι, διατηρώντας τα προνόμιο του
φωτός για τον εαυτό μας. Ξαφνιαζόμαστε όταν διαπιστώνουμε πως ακόμη και οι πιο
πρωτόγονοι από αυτούς τους οργανισμούς έχουν ανάγκη από φως.

Όσο…

… για το εσωτερικό φως, αυτό δεν ήρθε ποτέ στο «Τέλος του παιχνιδιού». H
κυρα-Πεγκ, λέει ο Κλοβ, πέθανε από σκοτάδι.