MATIEΣ Στην Kρήτη

Πέρασα τις ημέρες του Πάσχα στην Κρήτη: Ρέθυμνο, Χανιά, Ηράκλειο.
Δασκαλαντώνης, Σήφουνας, Αγγελιδάκης, Φθενάκης, Λαμπίρης, Χαλκιαδάκης,
Κρεμαστινός, Χατζηδάκης, Μποτωνάκης, Μπλομπλός, Καλλέργης – φαμίλιες και
παρέες μοναδικές. Σχεδόν μία εβδομάδα… βουτηγμένη στη ρακή. Και, για κάθε
στιγμή, φρέσκο τρυφερό σταμναγκάθι, να τρελαίνει τον ουρανίσκο.

Στην Κρήτη έχει φτάσει ήδη το καλοκαίρι. Τα αεροπλάνα φέρνουν ξένους
πρωτίστως, αλλά και Έλληνες που θέλουν να ανακαλύψουν ή δεν χορταίνουν αυτό το
μεθυστικό νησί που τα ‘χει όλα: θάλασσες, ζεστούς ανθρώπους, μουσεία με
θησαυρούς, αρχαιολο-γικούς χώρους αξεπέρα-στους, ξενοδοχεία, ταβέρνες με του
πουλιού το γάλα, μικρές αποστάσεις ανάμεσα στις τρεις μεγαλύτερες πόλεις,
μουσική – μουσική – μουσική. Βεβαίως, οι αφίξεις δεν είναι ακόμα πολλές. Από
τα μέσα Μαΐου, όμως…

Μου έκανε τεράστια εντύπωση ο Βάμος. Στη δεκαετία του ’80, τότε που οργανώναμε
τις πολιτιστικές εκδηλώσεις με την αφρόκρεμα του ελληνικού τραγουδιού, το
χωριό περνούσε δύσκολα και γύρευε βοήθεια. Το χειρότερο: η νεολαία του
«μετανάστευε» στα Χανιά και την Αθήνα για να βρει μια δουλειά, να φάει ένα
κομμάτι ψωμί. Σήμερα υπάρχουν τρεις-τέσσερις μάντρες οικοδομών, τρίπατα σπίτια
κτίζονται το ένα μετά το άλλο – πάνω από 200 μέτρησα ο ίδιος – λειτουργεί
ξενοδοχείο και διατίθενται δωμάτια από τη Βάμος A.E., ενώ η «στέρνα του
Μπλουμοσήφη» προσφέρεται για εκλεκτά γεύματα και διασκέδαση. Το καλύτερο:
πολλά παιδιά τρέχουν στους δρόμους και γεμίζουν τις γειτονιές με τη χαρά τους!

Ακρίβυναν, άκουσα, και τα οικόπεδα. «Δεν πλησιάζονται!», μου ‘λεγε
κατηγορηματικά ο οδηγός του ταξί που είχα πάρει στο Ηράκλειο. Μπράβο! Οι
«τόκοι» από τις «καταθέσεις» τώρα εισπράττονται. Και μακάρι να ‘ ναι έτσι
παντού. Ο Βάμος δούλεψε σκληρά και πρόκοψε…

Προχωράμε πια, Μάιος! Το καλοκαίρι είναι πολύ κοντά και η Κρήτη, ολόκληρη η
Κρήτη, θα μπει στο παιχνίδι – είτε για να κερδίσει περισσότερα είτε για να
ρεφάρει κάποιες ζημιές. Όσο για εμένα, έπιασα να ετοιμάζω βαλίτσες για
Μυτιλήνη. Καταπληκτική η Κρήτη, πλούσια, με εκατοντάδες προτάσεις για
αποδράσεις, αλλά ο Μόλυβος είναι ένας. Για την αφεντιά μου, βέβαια.

ΥΓ. Άρχισα να… χάνω λάδια. Έγραφα στις 26/4 για ένα ματς και αναφέρθηκα στον
τερματοφύλακα, Στάθη Μανταλόζη. Κι ενώ το μυαλό μου μού υπαγόρευε «Στάθης», το
χέρι μου άλλαξε το όνομα: Στέλιος! Τα… λάδια που είπα…