Aχρείαστη τους είναι η Σούδα

Τότε, το 2003, ο Κώστας Σημίτης έπρεπε να δώσει το πράσινο φως, ώστε να
περάσουν χιλιάδες αεροσκάφη και πλοία για να χτυπήσουν το Ιράκ. Τώρα, σε
περίπτωση επίθεσης της Ουάσιγκτον στην Τεχεράνη, ο Κώστας Καραμανλής ίσως
είναι πιο τυχερός.

Από το περιβάλλον του υπουργού Άμυνας υποστηρίζουν ότι, με τις δηλώσεις του, η κυβέρνηση πρόλαβε και βγήκε «από τη γωνία» στην οποία θα την έβαζε το ΠΑΣΟΚ

O υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. E. Μεϊμαράκης έσπευσε να διαβεβαιώσει ότι η βάση
θα διατεθεί αν υπάρξει απόφαση διεθνών οργανισμών, ωστόσο αμυντικοί αναλυτές
αλλά και πολιτικοί στην Αθήνα εκτιμούν ότι οι Αμερικανοί μάλλον δεν θα
χρειαστούν τόσο ευρεία χρήση του ελληνικού χώρου και των εγκαταστάσεων στη
Σούδα για τυχόν επιχειρήσεις τους κατά του Ιράν, αλλά θα χρησιμοποιήσουν είτε
βάσεις τους στο Ιράκ είτε προκεχωρημένες βάσεις τους στον Ινδικό και τον
Ειρηνικό.

Δύσκολα η επέμβαση

Βάση της εκτίμησης, την οποία πάντως στρατιωτικοί κύκλοι δεν συμμερίζονται
όλοι στον ίδιο βαθμό, είναι η παραδοχή ότι σε αυτή τη φάση τόσο η στρατιωτική
ικανότητα των ΗΠΑ όσο και αυτή του Ιράν, καθώς και τα γεωπολιτικά δεδομένα της
περιοχής, καθιστούν δύσκολη την απόφαση για μείζονα στρατιωτική επέμβαση των
Αμερικανών στο Ιράν με στόχο την κατάληψη της χώρας, όπως συνέβη με το Ιράκ.

Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατη μελέτη του Ελληνικού Ινστιτούτου Αμυντικών
Αναλύσεων, οι ΗΠΑ μπορεί να προβούν σε στρατιωτικές ενέργειες «επίδειξης
ισχύος» με «χειρουργικό» βομβαρδισμό κρίσιμων εγκαταστάσεων και ιδιαίτερα
εκείνων που κατά την άποψη της Ουάσιγκτον εμπλέκονται στο πρόγραμμα παραγωγής
όπλων μαζικής καταστροφής. Όμως, τυχόν διεύρυνση των στόχων και επιμήκυνση του
χρόνου επίθεσης θα προκαλούσε, σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης (δρα K.
Γρίβα, Z. Μίχα και Π. Ζορζοβίλη) αυξημένη αντίδραση του Ιράν «με ασύμμετρη
χρήση όπλων και ναυτικών δυνάμεων», με τρόπο που θα μπορούσε «να απειληθεί
σοβαρά» η αμερικανική στρατιωτική μηχανή στην περιοχή.

Τα δεδομένα αυτά, όπως και την αντίδραση στο εσωτερικό των ΗΠΑ, φαίνεται ότι
είχε στον νου της η κ. Κοντολίζα Ράις όταν δήλωνε από την Αθήνα «άλλο Ιράκ και
άλλο Ιράν». Αυτό δεν σημαίνει – επισημαίνει στα «NEA» ο δρ Γεωπολιτικής K.
Γρίβας – ότι κατά την περίοδο της προετοιμασίας και της ανάπτυξης δυνάμεων δεν
θα χρησιμοποιηθεί η Σούδα για τις πτήσεις κατασκοπευτικών αεροσκαφών για
συλλογή πληροφοριών ή ανεφοδιασμούς.

Στρατηγικά βομβαρδιστικά

Πώς και από πού θα γίνουν όμως οι «χειρουργικές» επεμβάσεις κατά του Ιράν αν
επιλεγεί το σενάριο αυτό; Μια πολύ ισχυρή πιθανότητα είναι η προσβολή
επιλεγμένων στόχων – οι οποίοι έχουν εντοπιστεί από κομάντος που δρουν ήδη στο
Ιράν ή από δορυφόρους και λοιπά μέσα – να γίνει από στρατηγικά βομβαρδιστικά
όπως τα αόρατα και πανάκριβα B-2 Spirit, τα B-1 B Lanser και τα B-52 H
Stratofortress, που είναι εξοπλισμένα με όπλα ακριβείας, βόμβες – καταστροφείς
καταφυγίων κ.λπ. Τα αεροσκάφη αυτά, λένε στρατιωτικοί αναλυτές, θα εκκινήσουν
είτε από τις βάσεις τους στις ΗΠΑ είτε από προκεχωρημένες βάσεις στον Ινδικό
(Ντιέγκο Γκαρσία) και στον Ειρηνικό (Γκουάμ), σε συνδυασμό με τακτικά μαχητικά
αεροσκάφη που θα εξορμήσουν από αεροπλανοφόρα ή βάσεις στο Ιράκ. Άρα, η βάση
της Σούδας, καταλήγουν, έχει πολύ μικρότερη σημασία.

Ερωτηματικά για τις δηλώσεις Μεϊμαράκη

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ σκοπιμότητας ήταν – πιστεύουν στο ΠΑΣΟΚ – η απόφαση του κ.
Μεϊμαράκη να «προσφέρει» στις ΗΠΑ τη βάση της Σούδας για ενδεχόμενες
επιχειρήσεις στο Ιράν – χωρίς μάλιστα να ζητηθεί κάτι τέτοιο από την κυρία
Ράις. Από το περιβάλλον του υπουργού Άμυνας υποστηρίζουν ότι με τον τρόπο
αυτόν η κυβέρνηση πρόλαβε και βγήκε «από τη γωνία» στην οποία θα την έβαζε το
ΠΑΣΟΚ ζητώντας να τοποθετηθεί σχετικά με τη Σούδα. «Τι θα πουν τώρα; Να μην
τηρούμε τις υποχρεώσεις μας; Ας το πουν!», λένε από την πλευρά του κ.
Μεϊμαράκη.

Ωστόσο στο ΠΑΣΟΚ θεωρούν, όπως ανέφερε και ο κ. Χρ. Παπουτσής, ότι είτε ο κ.
Μεϊμαράκης και η κυβέρνηση γνωρίζουν κάτι που δεν το γνωρίζει ο λαός (υπήρχε
δηλαδή «κρυφή ατζέντα» στις συνομιλίες Ράις – Μπακογιάννη ή σε άλλο επίπεδο)
είτε «έκαψαν» ένα χαρτί της Ελλάδας. Και εξηγεί ο κ. Παπουτσής ότι, καθώς το
θέμα του Ιράν βρίσκεται σε φάση διπλωματικών διεργασιών, η επίκληση Μεϊμαράκη
περιορίζει τη δυνατότητα της Αθήνας να παίξει ρόλο ως μέλος του Συμβουλίου
Ασφαλείας και της E.E. Τονίζει ακόμα ότι η επίμαχη δήλωση τροφοδότησε τις
θεωρίες περί επικείμενου χτυπήματος, με αποτέλεσμα «οι κερδοσκόποι να κάνουν
πάρτι».

Ανεξαρτήτως όλων αυτών, η Συμφωνία για τις «αμερικανικές ευκολίες» θέτει
κάποιους μικρούς περιορισμούς για άσκηση βέτο από την Αθήνα όσον αφορά τη
μονομερή χρήση της Σούδας. Γίνεται λόγος συγκεκριμένα για «περιοριστικά μέτρα»
που μπορούν να ληφθούν όταν απαιτούνται «για τη διασφάλιση ζωτικών συμφερόντων
της εθνικής ασφάλειας» της Ελλάδας.