Oικογενειακός, αλλά άγνωστος

Τελευταία στην Ευρώπη είναι η χώρα μας σε οικογενειακούς γιατρούς: Την ώρα
που ο θεσμός του οικογενειακού γιατρού αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα σε
όλες τις μεταρρυθμίσεις της Υγείας τα τελευταία χρόνια, μόλις 0,4% των γιατρών
της πρωτεύουσας έχουν αυτή την ειδικότητα.

Γιάννης Κυριόπουλος, καθηγητής Οικονομικών της Υγείας: «Ενώ υπάρχει πληθώρα γιατρών στις άλλες ειδικότητες, παρατηρείται μεγάλη έλλειψη στην πλέον βασική ειδικότητα – αυτή της γενικής ιατρικής»

Την ίδια στιγμή το αντίστοιχο ποσοστό σε πόλεις όπως η Στοκχόλμη και το
Λονδίνο είναι 28% και 15%.

Τα παραπάνω προκύπτουν από στοιχεία της Πανελλήνιας Ιατρικής Εταιρείας
Διευθυντών του ΕΣΥ. Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατη μελέτη της Εθνικής Σχολής
Δημόσιας Υγείας, σε κάθε οικογενειακό γιατρό αναλογούν 10.000 Έλληνες. Για να
καλυφθούν οι ανάγκες σε γενικούς γιατρούς, ο αριθμός τους θα πρέπει να αυξηθεί
κατά… 619%, τη στιγμή που οι υπόλοιπες ιατρικές ειδικότητες είναι κορεσμένες
σε σημείο που να χρειάζονται μείωση ώς και 34%!

Το κέρδος του ασθενούς

Μποδοσάκης Μερκούρης, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Γενικής Ιατρικής: «Υπάρχουν μόλις 1.500 οικογενειακοί γιατροί – έπρεπε να είναι 7.000»

Σημειώνεται ότι με τον οικογενειακό γιατρό, οι ασθενείς δεν ταλαιπωρούνται με
το πηγαινέλα σε διάφορες ιατρικές ειδικότητες, ενώ γλιτώνουν και άσκοπες
εξετάσεις καθώς οι γιατροί που τους εξετάζουν ο ένας μετά τον άλλο συχνά δεν
ενημερώνονται για τις εξετάσεις που έχουν γίνει και τις επαναλαμβάνουν.

«Πρόκειται για ένα παράδοξο του ιατρικού επαγγέλματος στη χώρα μας: ενώ
υπάρχει πληθώρα γιατρών στις άλλες ειδικότητες, παρατηρείται μεγάλη έλλειψη
στην πλέον βασική ειδικότητα – αυτή της γενικής ιατρικής», είπε στα «NEA» ο
καθηγητής Οικονομικών της Υγείας κ. Γιάννης Κυριόπουλος, από τους βασικούς
ερευνητές της μελέτης.

«Σε καμιά άλλη χώρα της Ευρώπης, εκτός από τη δική μας, το ποσοστό των
οικογενειακών γιατρών δεν είναι μικρότερο του 30%, με αποκορύφωμα την Αγγλία,
όπου οι οικογενειακοί γιατροί αποτελούν το 55% του συνόλου των γιατρών»,
αναφέρει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Γενικής Ιατρικής κ.
Μποδοσάκης Μερκούρης.

H πλειονότητα των οικογενειακών γιατρών υπηρετεί σήμερα σε Κέντρα Υγείας και
Περιφερειακά Ιατρεία, ενώ ελάχιστοι απασχολούνται στις υπηρεσίες των
ασφαλιστικών ταμείων. Κι όλα αυτά την ώρα που το σχέδιο νόμου για την
Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας το οποίο προτείνει το υπουργείο Υγείας προβλέπει
οικογενειακούς γιατρούς για όλους τους πολίτες. Μάλιστα, όπως αναφέρεται στο
σχέδιο νόμου, «στον κατάλογο κάθε οικογενειακού γιατρού είναι δυνατόν να
εγγράφονται έως 2.000 πολίτες»…

Όπως παρατηρεί ο κ. Μερκούρης, «γίνεται φανερό ότι με τα σημερινά δεδομένα τα
παραπάνω σχέδια είναι αδύνατο να υλοποιηθούν. Αυτή τη στιγμή 500 γιατροί
περιμένουν για την ειδικότητα της γενικής ιατρικής και η αναμονή είναι περίπου
τρία χρόνια». Μέχρι σήμερα μόνον δύο Κέντρα Υγείας αστικού τύπου λειτουργούν –
και τα δύο στην Αττική. «Είναι χαρακτηριστικό ότι στη δική μου ζώνη ευθύνης –
ο κ. Μερκούρης είναι διευθυντής στο Κέντρο Υγείας Νέας Μαδύτου στη Θεσσαλονίκη
– οι μόνιμοι κάτοικοι είναι 17.000, από τους οποίους οι 8.000 είναι
ασφαλισμένοι στο IKA. Ωστόσο στην περιοχή δεν λειτουργεί ούτε ένα ιατρείο του
IKA».

Ο θεσμός άρχισε το 1960 – σήμερα υπάρχουν οικογενειακοί γιατροί μόνο σε 20
IKA

TO 1960 εμφανίστηκε στη χώρα μας ο πρώτος οικογενειακός γιατρός. Όπως
περιγράφει ο κ. Μάμας Θεοδώρου, συνεργάτης του Ελληνικού Ανοιχτού
Πανεπιστημίου στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Διοίκησης Μονάδων Υγείας, «ο
οικογενειακός γιατρός πρωτοεμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1960 στο Περιφερειακό
Ιατρείο του IKA στα Χανιά. Σε διάστημα δύο ετών, η ειδικότητα υπήρχε στην
Κέρκυρα, τον Βόλο, τον Νέο Κόσμο και τα Πατήσια στην Αθήνα, καθώς και στη
Νίκαια του Πειραιά. Δεκαεννέα χρόνια αργότερα – το 1979 – οι γενικοί γιατροί
σε όλη τη χώρα ήταν μόλις 66».

Σήμερα οικογενειακοί γιατροί υπάρχουν σε 20 υποκαταστήματα του IKA
πανελλαδικά, από τα οποία τα 14 βρίσκονται στην Αττική. Ωστόσο, ο ρόλος του
οικογενειακού γιατρού παραμένει περισσότερο συμβουλευτικός.