«Άννα» με… ονοματεπώνυμο

Με δύο αποφάσεις η Δικαιοσύνη «βαφτίζει» τη Μαρία Τσιντέρη σε «Άννα της
Ριανκούρ». Δεκατέσσερα χρόνια μετά το φιάσκο τής ΕΛ.ΑΣ., όταν οι αστυνομικοί
είχαν έλθει τετ α τετ με μέλη της 17N χωρίς να κατορθώσουν να τους συλλάβουν,
τα δικαστήρια έκριναν ότι η γυναίκα που είχε δώσει τις πληροφορίες στην
Ασφάλεια ήταν η Μαρία Τσιντέρη. Ωστόσο, αυτή αρνείται κατηγορηματικά τον ρόλο
που της αποδίδουν.

Μαρία Τσιντέρη. H γυναίκα με το ψευδώνυμο «Άννα», πληροφόρησε την ΕΛ.ΑΣ. ότι στις 27 Μαρτίου 1992 η 17N θα επιχειρούσε να δολοφονήσει δικαστικό λειτουργό, πληροφορία που αποδείχθηκε έγκυρη

Το Πολυμελές Πρωτοδικείο της Αθήνας απέρριψε τις αγωγές που είχε καταθέσει η
Μαρία Τσιντέρη εις βάρος της εφημερίδας «Το Βήμα» και του τηλεοπτικού σταθμού
Star Channel, υποστηρίζοντας ότι δεν έχει καμία σχέση με τις πληροφορίες που
οδήγησαν στην αποτυχημένη επιχείρηση σύλληψης των μελών της 17N από την
Αστυνομία, στις 27 Μαρτίου 1992, και την υποχρεώνει να πληρώσει τα δικαστικά
έξοδα που συνολικά φτάνουν περίπου τα 160.000 ευρώ.

Θα ασκήσει έφεση

Το δικαστήριο δέχεται πως ήταν απολύτως αληθή όσα μεταδόθηκαν και γράφηκαν για
τη Μαρία Τσιντέρη και χαρακτηρίζει «αναμφισβήτη την ανάμειξη που είχε στο θέμα
των πληροφοριών που παρασχέθηκαν για την υπόθεση της Λουίζης Ριανκούρ».

Ωστόσο, η ίδια, διά του δικηγόρου της Ιωάννη Χρυσικάκη, προαναγγέλλει ότι θα
ασκήσει έφεση κατά των αποφάσεων.

Το πόρισμα Ζερβομπεάκου

Και οι δύο δικαστικές αποφάσεις αμφισβητούν ευθέως το αποτέλεσμα
πραγματογνωμοσύνης (σ.σ.: είχε διενεργηθεί με παραγγελία του εφέτη-ειδικού
ανακριτή Λεωνίδα Ζερβομπεάκου, στο πλαίσιο της δικαστικής έρευνας μετά τη
σύλληψη των κατηγορουμένων για την υπόθεση της 17N) που κατέληγε στο
συμπέρασμα ότι η Μαρία Τσιντέρη δεν ήταν η «μυστηριώδης πληροφοριοδότρια» των
Αρχών.

Οι δικαστές για να θεμελιώσουν την απόφασή τους επικαλούνται τις καταθέσεις
πρώην στελεχών της ΕΛ.ΑΣ., τα στοιχεία που περιλαμβάνονται σε ενημερωτικό
δελτίο της Αντιτρομοκρατικής, καθώς και συναντήσεις που είχαν με τη«μυστηριώδη
Άννα» σε μεταγενέστερο χρονικό διάστημα οι επικεφαλής τής εν λόγω υπηρεσίας.
Συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι η Μαρία Τσιντέρη συναντήθηκε τον Σεπτέμβριο του
1994 με τον τότε προϊστάμενο της Αντιτρομοκρατικής Ευτύχιο Πεντάρη, αλλά και
με τον Στέλιο Σύρο, διευθυντή της ίδιας υπηρεσίας, δύο μήνες μετά τη δολοφονία
του Βρετανού ταξιάρχου Στίβεν Σόντερς, που είχε γίνει τον Ιούνιο του 2000.

Το μεγάλο φιάσκο και ο διασυρμός της ΕΛ.ΑΣ.

H ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ της Ριανκούρ για τη σύλληψη των τρομοκρατών χαρακτηρίστηκε
ως μία από τις «σκοτεινές» υποθέσεις της Ελληνικής Αστυνομίας. Σύμφωνα με όσα
έχει καταθέσει ο πρώην αρχηγός της Αστυνομίας Στέφανος Μακρής, δέχθηκε
τηλεφώνημα από άγνωστη γυναίκα με το ψευδώνυμο «Άννα», η οποία τον πληροφόρησε
ότι στις 27 Μαρτίου 1992 η 17N θα επιχειρούσε να δολοφονήσει δικαστικό
λειτουργό.

H γυναίκα είχε τότε σημειώσει ότι σε περίπτωση αποτυχίας τα μέλη της θα
συγκεντρώνονταν στην οδό Λουΐζης Ριανκούρ για να λάβουν οδηγίες από τον
σύνδεσμο της οργάνωσης. H πληροφορία εκείνη κρίθηκε ως αξιόπιστη και
αποδείχθηκε έγκυρη, αλλά λόγω κακού σχεδιασμού της επιχείρησης η Αστυνομία δεν
είχε τότε καταφέρει να συλλάβει τα μέλη της 17N.

Τον Μάιο του ίδιου έτους η γυναίκα ζήτησε από τον κ. Μακρή 13.000.000 δραχμές
προκειμένου να διαφύγει στο εξωτερικό. Σύμφωνα με όσα έχουν καταθέσει κατά
καιρούς στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. ακολούθησε σύσκεψη της πολιτικής ηγεσίας του
υπουργείου Δημόσιας Τάξης και αποφασίστηκε να καταβληθεί το ποσό αυτό στην
άγνωστη πληροφοριοδότρια. Τα χρήματα υπό την επίβλεψη του αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ.
τοποθετήθηκαν από αστυνομικό σε προκαθορισμένο σημείο, σε κάδο απορριμμάτων,
κοντά σε μία εκκλησία, στην περιοχή της Δροσιάς, όπου φέρεται ότι διέμενε η
Μαρία Τσιντέρη. H άγνωστη γυναίκα δεν εμφανίστηκε σε εκείνο το ραντεβού και οι
αστυνομικοί αποχώρησαν. Έκτοτε δεν υπήρξε άλλη επικοινωνία εκ μέρους της μέχρι
τον Μάρτιο του 1993, όταν την αρχηγία της ΕΛ.ΑΣ. ανέλαβε ο Αντώνης Λαμπαδιάρης
και η «Άννα» προσφέρθηκε να συνεργαστεί μαζί του, όπως και με τον προκάτοχό
του.

H φερόμενη ως πρωταγωνίστρια, Μαρία Τσιντέρη καταθέτοντας στο πρώτο δικαστήριο
για την υπόθεση της 17N είχε αρνηθεί τον ρόλο της πληροφοριοδότριας
υποστηρίζοντας πως είναι ψέματα όλα όσα κατά καιρούς έχουν υποστηρίξει οι
πρώην αρχηγοί της Αστυνομίας εμπλέκοντάς την στην αποτυχημένη επιχείρησή τους.
Πριν από ένα χρόνο όμως ασκήθηκε εις βάρος της δίωξη για απάτη σε σχέση με τα
χρήματα που φέρεται ότι εισέπραξε.