PIΠEΣ Aσυμφωνίες

TA χαμόγελα και τα μεγάλα λόγια για «στρατηγική συμμαχία» Ελλάδας και
Ηνωμένων Πολιτειών δεν ήταν φυσικά αρκετά για να καλύψουν τις ουσιαστικές
διαφορές που χωρίζουν τις δύο πλευρές. Κι όσο και αν θα επιθυμούσε η κυβέρνηση
να πει «ναι σε όλα», άλλο τόσο υποχρεωμένη είναι να πάρει αποστάσεις αν δεν
θέλει να επωμιστεί δυσβάσταχτο πολιτικό κόστος.

ΤΟΥΤΟ έγινε φανερό με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο στις δημόσιες
δηλώσεις των δύο υπουργών, όταν η κ. Ράις ούτε λίγο ούτε πολύ απάλλαξε την
Τουρκία από τις συμβατικές της υποχρεώσεις έναντι της Κύπρου στο πλαίσιο των
διαπραγματεύσεων ένταξης με την Ευρώπη.

KAI ο μεν Τούρκος υπουργός των Εξωτερικών έσπευσε να ευχαριστήσει την
Αμερικανίδα υπουργό, η κ. Ντόρα Μπακογιάννη ωστόσο, αν και οικοδέσποινα,
αναγκάστηκε να επαναλάβει τις πάγιες ελληνικές θέσεις για τη συνεχιζόμενη
τουρκική επιθετικότητα.

ΟΙ διαφορές Ελλάδας και ΗΠΑ όμως είναι φανερές και στα Βαλκάνια. H
ονομασία των Σκοπίων αλλά και η αμερικανική υποστήριξη της ανεξαρτησίας του
Κοσόβου – που δημιουργεί επικίνδυνο προηγούμενο για αλλαγή συνόρων στην
περιοχή – δημιουργούν εκ των πραγμάτων τριβές ανάμεσα στις δύο χώρες.

ΟΣΟ για το Ιράν, η κατ’ αρχήν υπόσχεση που δώσαμε να στηρίξουμε τις
διπλωματικές πιέσεις για την αναστολή του πυρηνικού του προγράμματος ήταν ίσως
το έλασσον. Όσο ωριμάζουν τα σχέδια των ΗΠΑ όμως για στρατιωτική επέμβαση τόσο
θα δυσκολεύει και η ελληνική θέση.

AN σε όλα αυτά προστεθούν οι συνεχιζόμενες πιέσεις για την τρομοκρατία
και βέβαια το (ανοικτό) ζήτημα των υποκλοπών, τότε γίνεται φανερό πως η
πραγματικότητα των ελληνοαμερικανικών σχέσεων είναι πολύ πιο δύσκολη από όσο
οι δύο πλευρές θέλουν να δείχνουν. Κι όσο και αν η διατήρηση των καλύτερων
κατά το δυνατόν σχέσεων αποτελεί επίδειξη ρεαλισμού από την πλευρά της
Ελλάδας, άλλο τόσο αποτελεί αφέλεια η μονοδιάστατη ευθυγράμμιση με τις ΗΠΑ που
έχει υιοθετήσει η κυβέρνηση τα δύο τελευταία χρόνια!