Aπόπειρα αλλοτρίωσης της I.M. Πεντέλης

Ο Αρχιμανδρίτης της Ιεράς Μονής Πεντέλης Τιμόθεος K. Κιλίφης στην επιστολή
του αναφέρεται σε απόπειρα αλλοτρίωσης της ιστορικής I.M. Πεντέλης και
υπογραμμίζει:

«Κάθε απόπειρα εγκαθίδρυσης δυαρχίας εντός της Ιεράς Μονής Πεντέλης και του
Διορθοδόξου Κέντρου θα αποτελέσει ολέθριο εγχείρημα. Και τούτο βεβαιώνεται
απολύτως από τις κατά το παρελθόν “ομηρικές” μάχες μεταξύ των εκάστοτε
διευθυντών του Διορθοδόξου Κέντρου και των ηγουμένων της Ιεράς Μονής, που ήσαν
απερίγραπτες. Και δυστυχώς, ήμουν μάρτυς όλων αυτών των μαχών.

H πρώτη μάχη άρχισε επί αειμνήστου ηγουμένου Θεοκλήτου Φεφέ, με τον νυν
Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας κ. Αναστάσιο Γιαννουλάτο, για το ποιος θα είχε το “πάνω
χέρι”, η ιστορική Μονή ή το Διορθόδοξο Κέντρο που είχε δημιουργηθεί πρόσφατα
(1972);

H μάχη συνεχίστηκε αμείλικτη και εντατικότερη μεταξύ του επομένου ηγουμένου
και νυν Μητροπολίτου Ζακύνθου κ. Χρυσοστόμου Συνετού και του νυν Μητροπολίτου
Περιστερίου κ. Χρυσοστόμου Ζαφείρη, Επισκόπου τότε Γαρδικίου και δ/ντού του
Διορθοδόξου Κέντρου.

Αλλά και σήμερα συνεχίζεται με άλλη, υποκριτική και κατά τη γνώμη μου πιο
επικίνδυνη μορφή υπόγειος πόλεμος με πρωταγωνιστή κάποιον κ. Δημήτρη
Φουρλεμάδη (αλήθεια, ποιος είναι αυτός ο κύριος και από πού μας ξεφύτρωσε;), ο
οποίος φέρεται, ότι προβάλλει αξιώσεις (άκουσον, άκουσον!) να εκχωρηθούν διά
συμβολαίου, αφενός, ο χώρος του Διορθοδόξου Κέντρου (που βρίσκεται εντός του
οικοπέδου της Ιεράς Μονής και χρησιμεύει από κοινού για την εξυπηρέτηση, τόσο
της Ιεράς Μονής όσο και του Διορθοδόξου Κέντρου), καθώς και τα ανεγερθέντα
πέντε (5) κτίσματα και, αφετέρου, ορισμένα στρέμματα του κτήματος της Ιεράς
Μονής, προκειμένου να χρησιμεύσουν για την εγκατάσταση εβδομήντα δύο (72)
οικίσκων – περιπτέρων για εκθέσεις!

Ποιες σκοπιμότητες άραγε να κρύβονται πίσω από όλα αυτά;

Μήπως αλλοτρίωση της Ιεράς Μονής και εκτροπή της ιστορικής της αποστολής; Και
αναρωτιέμαι: Γιατί ματαίωσαν την προσπάθειά μου για γενική αναδάσωση του χώρου
αυτής της εκτάσεως της Μονής, όπου το 1999 και το 2000 κατακάηκαν σχεδόν τα
εννέα δέκατα του δάσους της και ουδεμία προσπάθεια αναδάσωσης έγινε έκτοτε;

Μήπως, γι’ αυτή την προτεινόμενη (ακόμη και από τον ΣΠΑΠ) οικοπεδοποίηση και
ανέγερση κτισμάτων σε έναν χώρο που ήταν ο μόνος πνεύμονας πρασίνου που είχε
απομείνει στην Πεντέλη και τον οποίο επισκέπτονται καθημερινά πλήθη κόσμου,
όχι μόνο από την Ελλάδα, αλλά και από το εξωτερικό, προσκυνητές, μαθητές,
φοιτητές και ποικίλοι επισκέπτες, αναζητώντας ψυχοσωματική αναψυχή;

Θέλω να πιστεύω ότι ο μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπός μας, που τόσο ενδιαφέρεται
για τις αναδασώσεις των περιοχών που κάηκαν, δεν θα επιτρέψει αυτό το ανοσιούργημα».