ANAΛΩΣIMA Xαμογελάστε!

Βγάλε μια φωτογραφία, τώρα, που είμαστε όλοι εδώ μαζεμένοι. Στηθείτε όλοι στη
σειρά, να φαίνεστε και, παρακαλώ, χαμογελάστε! Οι νεαροί είναι σοβαροί, το
ξέρω, δεν είναι σαν και μας, που τραβάμε πρόθυμα τα χείλη σε χαμόγελο, να μας
κάνει κι ένα ωραίο φυσικό λίφτινγκ στο πρόσωπο. Οι νέοι όλ’ αυτά που κάνουμε
τα αντιμετωπίζουν με κάποια συγκατάβαση, αλλά ας κάνουν μια προσπάθεια κι
αυτοί. Υπάρχει κάποιος ανάμεσά μας που ενδιαφέρεται και τις μαζεύει τις
φωτογραφίες. Δεν είναι σαν εσάς όλους που βαριέστε να τις ταχτοποιείτε, τις
παρατάτε μέσα σε φακέλους και δε γράφετε απ’ έξω ούτε ημερομηνία. Υπάρχει
κάποιος που τις εμφανίζει στον κανονικό φωτογράφο, όλο το φιλμ. Μόλις πληρώσει
και τις παραλάβει, δε βαστιέται, τις ανοίγει στο δρόμο για το σπίτι. Κι ύστερα
κάθεται και γράφει πίσω από καθεμία την ημερομηνία και την τοποθεσία. Μόλις
μαζευτούν αρκετές, πάει κι αγοράζει ένα άλμπουμ απ’ αυτά τα καινούργια που
χωράνε γύρω στις 200 κι έχουν και χώρο για λεζάντες. Άλλη τακτοποίηση εκεί,
άλλη εγγραφή, με χρονολογική σειρά. Προσθέτει και τα ονόματα των
παρευρισκομένων, αφού το ξέρει ότι τα πάντα κινδυνεύουν από τη λήθη. Και
κάποια έκτακτα περιστατικά που συνέβησαν εκείνη τη μέρα ή απλώς
χαρακτηριστικές λεπτομέρειες. Έχει ειδική βιβλιοθήκη στο σπίτι του κι εκεί
βάζει τα άλμπουμ, επίσης με χρονολογική σειρά. Μπορεί κάποια στιγμή να τα
χρειαστείτε. Όλοι εσείς μαζεύεστε, λίγο τυχαία, λίγο απρόθυμα, λίγο από
σπόντα, που βιάζεστε, ίσως κάποτε χρειαστείτε να θυμηθείτε τη μέρα αυτή. Τότε
θα τρέξετε στον μανιακό αυτό του παρελθόντος, του άσημου παρελθόντος, που
αποδελτιώνει σταθερά, θα σας βοηθήσει τότε να βρείτε τον εαυτό σας και τους
άλλους όπως υπήρξαν τη μέρα εκείνη, που πέρασε γρήγορα, φύγατε όλοι από κει.
Τότε θα δείτε τη φωτογραφία και θα καταλάβετε την ουσία που σας διαφεύγει.