ΓNΩMH Aκόμα… φοβούνται τον Σαραβάκο

Ομεγαλύτερος κυνηγός του Παναθηναϊκού τα τελευταία είκοσι χρόνια υπήρξε ο
Δημήτρης Σαραβάκος. Αυτός ο άσος, ενώ είναι σεμνός, μετρημένος, ακέραιος και
εξαιρετικά αγαπητός, περιέργως βρίσκεται εκτός Παναθηναϊκού. Διότι ο
Παναθηναϊκός, ως σύγχρονος Κρόνος, τρώει τα παιδιά του. Ο Σαραβάκος, άσος
παγκόσμιας ακτινοβολίας, έχει ένα ελάττωμα: λέει τα πράγματα με το όνομά τους,
εκφράζει την άποψή του, δεν γλείφει χέρια, πόδια και αυτιά. Αντί λοιπόν η
διοίκηση του κυρίου Γιάννη Βαρδινογιάννη να τον μετατρέψει σε αιχμή του
δόρατος, να τον κάνει πρεσβευτή των «πράσινων ιδεών», σύνδεσμο με τον κόσμο,
τον αγνοεί! Αγνοεί ό,τι πιο αγαπημένο υπήρξε στην τάξη των οπαδών. Λες και
μισεί τους οπαδούς! Ο κόσμος του Παναθηναϊκού είναι «παράξενος» κόσμος. Ειναι
υπερήφανος, απαιτητικός. Γεμίζει το Ολυμπιακό Στάδιο, έτσι για πλάκα, και δεν
μπαίνει σε καλούπια. Δεν είναι κοπάδι…

O κόσμος του ΠΑΟ έχει κάνει ρεκόρ προσέλευσης με τον Πανιώνιο, τον Απόλλωνα,
τον ΟΦΗ και όχι με τον Ολυμπιακό ή την AEK. Ο πήχυς των «πράσινων» φιλάθλων
είναι ψηλά. Τους ενδιαφέρει η ποιότητα, το θέαμα, η καλή πορεία στην Ευρώπη
και, κυρίως, οι νίκες επί του Ολυμπιακού. Ο Σαραβάκος έχει συνδυάσει το όνομά
του με όλα αυτά τα στοιχεία. Κάποιοι δεν αρέσκονται στην ανάγνωση της
Ιστορίας. Διότι η Ιστορία διδάσκει, υπενθυμίζει και προσφέρεται για
συγκρίσεις. Ο τωρινός Παναθηναϊκός δεν διαθέτει Σαραβάκο. Και το χειρότερο
είναι ότι τον φοβάται, λες και είναι ο Ελ Σιντ…