Δρόμοι

Μια παροιμία…

από εκείνες που μοιάζουν να είναι πάνω κάτω ίδιες σε όλα τα μέρη του κόσμου,
λέει πως είναι καλύτερα να μάθεις έναν φτωχό πώς να ψαρεύει παρά να του
χαρίσεις ψάρια.

Ένας…

… στους δέκα Κενυάτες αντιμετωπίζει το φάσμα της πείνας καθώς η ξηρασία
σαρώνει την Ανατολική Αφρική. Όμως, την ίδια ώρα, ένας άσημος επαρχιακός
δάσκαλος προτρέπει τους πεινασμένους μαθητές του σχολείου του να αφήσουν κατά
μέρος τη βοήθεια που τους προσφέρουν σε χρήμα και σε είδος οι ξένοι και να
γίνουν οι ίδιοι παραγωγοί. Το σχολείο του δασκάλου Τζόζεφ Μπιντίο βρίσκεται
μέσα στη ζούγκλα, 120 χιλιόμετρα από το Ναϊρόμπι. Τρία χρόνια είχε να βρέξει
στα γύρω χωριά. Όμως, με μερικές απλές γεωργικές τεχνικές, ο δάσκαλος κατάφερε
να κάνει το σχολείο του παράδειγμα: έδειξε πως σε αυτή τη γωνιά της Αφρικής οι
άνθρωποι μπορούν να γεμίζουν μόνοι τους το πιάτο τους παρά την ξηρασία, χωρίς
να είναι εξαρτημένοι από την ξένη βοήθεια – που στην ουσία δεν είναι παρά
ελεημοσύνη.

Ο ΟΗΕ…

… πρόσφατα απηύθυνε έκκληση σε διεθνείς δωρητές για τη συγκέντρωση 426
εκατομμυρίων δολαρίων προκειμένου να τραφούν 11 εκατομμύρια Αφρικανοί που
δοκιμάζονται από την ξηρασία στην Κένυα, τη Σομαλία, την Αιθιοπία, την
Ερυθραία και το Τζιμπουτί. Μολονότι έβρεξε λίγο στις αρχές του μήνα, η κρίση
δεν έχει τελειώσει και τα κομβόι που μεταφέρουν την ξένη βοήθεια παραμένουν
καθηλωμένα στους λασπωμένους αφρικανικούς χωματόδρομους. H κατάσταση των
πεινασμένων είναι απελπιστική. Όχι όμως και του σχολείου του Μπιντίο, που
κτίστηκε πριν από τρία χρόνια από την τοπική κοινότητα με κυβερνητικές
πιστώσεις και χρήματα από τους εράνους της εκκλησίας. Ο Μπιντίο έμαθε τις
γεωργικές τεχνικές που εφαρμόζει από τον αγρότη πατέρα του και από το
Πανεπιστήμιο του Ναϊρόμπι. Πρώτα άρχισε με το πολυτιμότερο αγαθό από όλα, το
νερό. Άνοιξε αρδευτικά αυλάκια κι έδειξε στους μαθητές του πώς να τα επενδύουν
με πλαστικό, ώστε το διψασμένο χώμα να μη ρουφάει το νερό.

Ο Μπιντίο…

… υπολογίζει ότι τα έσοδα από τα αγροκτήματα του σχολείου του θα φτάσουν του
χρόνου τα 15.000 δολάρια. Πέρυσι, όταν μάζεψε την πρώτη σοδειά, δεν είχαν
ξεπεράσει τα 2.700 δολάρια. Διακόσιοι εβδομήντα μαθητές ηλικίας από 11 έως 18
ετών μαθαίνουν νέες καλλιεργητικές τεχνικές στο σχολείο κι ύστερα τις
«κουβαλούν» μαζί τους στα αγροκτήματα των γονέων τους. «Προσπάθησα κι έμαθα
στον πατέρα μου μερικά από αυτά τα πράγματα, ιδιαίτερα πώς να φυτεύει δέντρα»
λέει ένας από αυτούς τους μαθητές. «Τα εφάρμοσε και τώρα βλέπει τα πρώτα καλά
αποτελέσματα». Οι μαθητές του Μπιντίο έγιναν καλοί «ψαράδες», ακόμη και στην
άνυδρη γη της Ανατολικής Αφρικής.