PIΠEΣ Έγκλημα

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ της διάλυσης στην οποία έχει οδηγηθεί ο Οργανισμός
Σιδηροδρόμων Ελλάδας, ειδικά τα τελευταία χρόνια, είναι τα αλλεπάλληλα
δυστυχήματα των τελευταίων μηνών στα οποία πληρώνεται βαρύς φόρος αίματος.
Όταν σήμερα ο σιδηρόδρομος, σε κάθε προηγμένη χώρα, αναγνωρίζεται ως το
οικονομικότερο, πλέον αξιόπιστο και φιλικότερο προς το περιβάλλον μεταφορικό
μέσο, στη χώρα μας έχει αφεθεί στην τύχη του και ήδη ο ΟΣΕ είναι η περισσότερο
χρεωμένη δημόσια επιχείρηση, με ελλείμματα που ξεπερνούν τα πέντε
δισεκατομμύρια ευρώ!

ΤΟ έγκλημα στον ΟΣΕ είναι διαχρονικό και η ευθύνη βαρύνει όλες τις
κυβερνήσεις και όλες τις διοικήσεις που χειρίστηκαν τις τύχες του, επί
δεκαετίες. Είναι πρωτοφανές για χώρα-μέλος του κεντρικού πυρήνα της Ευρωπαϊκής
Ένωσης να μη διαθέτει ηλεκτροκίνητα τρένα. Αποτελεί μοναδικό φαινόμενο
σιδηροδρομικού δικτύου η λειτουργία, στον 21ο αιώνα, της παμπάλαιης
τεχνολογίας «μετρικής» γραμμής της Πελοποννήσου. Και είναι πολιτική επιλογή η
αδυναμία να εκσυγχρονιστεί η σήμανση και σηματοδότηση τού, έτσι κι αλλιώς,
ξεπερασμένου δικτύου που χρονολογείται από τον 19ο αιώνα.

ΣΗΜΕΡΑ η κατάσταση στον Οργανισμό εμφανίζεται χειρότερη από ποτέ: Γύρω
από τα επενδυτικά προγράμματα έχει στηθεί ένας χορός συμφερόντων που θέλουν να
μοιραστούν το ένα δισεκατομμύριο ευρώ που προβλέπεται για έργα. Το αποτέλεσμα
είναι να μην προχωρά τίποτα και να χάνονται κοινοτικά κονδύλια. Στα διοικητικά
η κομματικοποίηση οδήγησε στην απομάκρυνση έμπειρων στελεχών και τα
εναπομείναντα ερίζουν για τις καρέκλες και τα οφίτσια.

ΟΣΟ τραγικό και αν είναι το δυστύχημα της Δράμας, δεν είναι παρά ακόμα
ένα τούβλο στον τοίχο της απαξίωσης του ΟΣΕ. Το πρόβλημα δεν είναι αν έκλεισαν
ή όχι οι μπάρες. Είναι αν κάποιοι και πρωτίστως η κυβέρνηση, θα «κάτσουν κάτω
από την μπάρα» μήπως και η χώρα αποκτήσει επιτέλους σιδηροδρόμους.