Aπόσυρση μοντέλων

Μέσα σε λιγότερο από μια εβδομάδα η ελληνική κοινωνία και οι Έλληνες πολιτικοί
κατάφεραν να συκοφαντήσουν και να απαξιώσουν δύο μοντέλα κοινωνικής και
οικονομικής ανάπτυξης, που πήραν δεκαετίες για να χτιστούν και που εν πάση
περιπτώσει απέδωσαν πολύ σημαντικούς καρπούς εκεί όπου εφαρμόσθηκαν.

Το σκανδιναβικό και το ιρλανδικό μοντέλο έγιναν ανέκδοτα στα χείλη των Ελλήνων
πολιτών και δικαίως, έτσι όπως παρουσιάσθηκαν από τους ταγούς τους. Δηλαδή, με
ποδοσφαιρικούς όρους, Ιρλανδία εναντίον Σουηδίας αποτέλεσμα… μηδέν εις το
πηλίκον.

Μόλις φανερώθηκε το μέγα μυστικό ότι το ΠΑΣΟΚ βλέπει με συμπάθεια το
σκανδιναβικό μοντέλο, αμέσως η Νέα Δημοκρατία το κατήγγειλε περίπου ως
κοινωνικά ανάλγητο και επιπλέον φορομπηχτικό! Και εμείς που ζούσαμε με την
ψευδαίσθηση ότι στη Σουηδία έχουν κοινωνικό κράτος… Τρομαγμένο το ΠΑΣΟΚ
δήλωσε ήμαρτον και έκανε και μια διαγραφή σε ένδειξη μετανοίας!

Μόλις θάφτηκε το σκανδιναβικό, εμφανίζεται η Νέα Δημοκρατία με το δικό της…
μοντελάκι, το ιρλανδικό, που θα πρέπει λέει να μας αρέσει, γιατί έχει και
λιγότερους φόρους! Οπότε φυσικά άρχισε από την άλλη πλευρά η αποδόμηση των
Κελτών.

Έχασαν την ευκαιρία

Κάπως έτσι, μέσα σε ελάχιστο χρόνο ρηχής αντιπαράθεσης, πέρασαν και τα δύο
μοντέλα στη σφαίρα της ανεκδοτολογίας. H ελληνική κοινωνία και τα ελληνικά
πολιτικά κόμματα έχασαν άλλη μια ευκαιρία να συζητήσουν σοβαρά για το μέλλον
της χώρας, για το πώς μπορούν να πετύχουν καλύτερα τους στόχους τους, ανάλογα
με την ιδεολογία τους και τον κοινό στόχο της ανάπτυξης και της προκοπής.

Για άλλη μια φορά επικράτησε η αυτάρεσκη εσωστρέφεια, έναντι της δημιουργικής
αναζήτησης.

Την ώρα που όλη η Ευρωπαϊκή Ένωση μελετά το σκανδιναβικό μοντέλο, σε μια
προσπάθεια να βρει η Ευρώπη διέξοδο ανταγωνιστικότητας, χωρίς να χάσει το
κοινωνικό της πρόσωπο, η Ελλάδα δεν καταδέχεται να ασχοληθεί μαζί του. Γιατί;
Από φόβο μήπως χάσει τα σπουδαία κεκτημένα της, τα οποία τα εγγυάται το
διάσημο ελληνικό σύστημα, αλλά όχι το σκανδιναβικό.

Το… ιδανικό μοντέλο

Κεκτημένα που μπορούν να τα πιστοποιήσουν οι χιλιάδες άνεργοι των
κλωστοϋφαντουργιών της Βόρειας Ελλάδας, οι οποίοι προστατεύθηκαν θαυμάσια από
τον νομοθετικό περιορισμό των απολύσεων, όπως επίσης και οι χιλιάδες
ανασφάλιστοι εργαζόμενοι σε οικοδομές και αλλού, που δεν κινδυνεύουν να
απολυθούν γιατί απλούστατα δεν έχουν προσληφθεί ποτέ.

Επίσης, μπορούν να το πιστοποιήσουν χιλιάδες νέοι πτυχιούχοι που απασχολούνται
με δελτία παροχής υπηρεσιών, απολαμβάνοντας ένα υψηλό επίπεδο ελευθερίας στις
σχέσεις με τους εργοδότες τους, οι οποίοι δεν δεσμεύονται για δώρα, επιδόματα
και φυσικά ούτε για τη διατήρησή τους στη δουλειά… Να το χαιρόμαστε το
ιδανικό, ελληνικό μοντέλο μας!