EBAN ΣΠHΛIΩTΟΠΟYΛΟΣ «Eκτός Xόλιγουντ θα πέθαινα της πείνας»

Ο Έβαν Σπηλιωτόπουλος ήταν πίσω από την κοινή εμφάνιση των Μίκι, Ντόναλντ και Γκούφι στην ταινία «Οι τρεις σωματοφύλακες»

«Οι ταινίες κινουμένων σχεδίων είναι για μικρούς κάθε ηλικίας. Σε μας τους
μεγάλους προσφέρουν την ευκαιρία να ξαναδούμε τον κόσμο μέσα από αθώα μάτια
και να διασκεδάσουμε σαν παιδιά τουλάχιστον για δύο ώρες. Νομίζω ότι όλοι μας,
όσο “μεγάλοι” κι αν πιστεύουμε ότι είμαστε, δεν θέλουμε να χάσουμε εντελώς τη
σύνδεση με το παιδί που κάποτε ήμασταν. Και τα κινούμενα σχέδια μας προσφέρουν
αυτή τη σύνδεση».

Ο Έβαν Σπηλιωτόπουλος, πάντως, δεν έχασε τη σύνδεση με το παιδί που κάποτε
ήταν. Κι ας έφυγε για τις ΗΠΑ στα 17 του για να σπουδάσει Θεωρία του
Κινηματογράφου και να είναι σήμερα ένας πετυχημένος σεναριογράφος του
Χόλιγουντ που εργάζεται για την Disney. Ποτέ δεν ξέχασε το αγαπημένο του
«Scooby Doo», το κόμικς «Calvin and Hobbes», αλλά και «Το θαύμα» του Γιάννη
Ιωάννου.

«Ήθελα απαραιτήτως να ασχοληθώ με το σινεμά και αισθανόμουν ότι ο ελληνικός
κινηματογράφος δεν πρόσφερε αρκετές ευκαιρίες για είσοδο και για διάκριση.
Ήταν οπωσδήποτε λίγο τρομακτικό, αλλά ήταν μια απαραίτητη κίνηση. Από πολύ
νωρίς μου άρεσε το διάβασμα και το γράψιμο, αλλά έγραφα με εικόνες στο μυαλό
μου, πράγμα που με κατηύθυνε περισσότερο στον κόσμο των “οπτικών τεχνών”, παρά
στην καθαρή λογοτεχνία», λέει στα «NEA» ο 35χρονος σεναριογράφος, ο οποίος
αναγορεύθηκε χθες επίτιμο μέλος της Ένωσης Ελλήνων Σεναριογράφων στο πλαίσιο
του Ευρωπαϊκού Φεστιβάλ Animation.

Το φεστιβάλ οργανώνεται από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Κινουμένων Σχεδίων, με
τη συνεργασία της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς, τη στήριξη του Ελληνικού
Κέντρου Κινηματογράφου, του Media Desk Ελλάς, του Ινστιτούτου Οπτικοακουστικών
Μέσων, της Ταινιοθήκης της Ελλάδας, της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, της
Ένωσης Ελλήνων Σεναριογράφων, της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου,
του σωματείου «Μικρό» για την προώθηση της ταινίας μικρού μήκος, της Ελληνικής
Εθνικής Επιτροπής της Unicef και άλλων φορέων.

Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας για μια ταινία κινουμένων σχεδίων; «H
επιθυμία του πρωταγωνιστή πρέπει να είναι κάτι που κάθε παιδί και κάθε μεγάλος
μπορεί να αναγνωρίσει και να κατανοήσει στη δική του ζωή. Για παράδειγμα, το
“Ψάχνοντας τον Νέμο”: πατέρας και γιος έχουν στον κόσμο μόνο ο ένας τον άλλο.
Κάτι τους χωρίζει και η περιπέτεια είναι να ξαναβρούν ο ένας τον άλλο. Κάθε
παιδί μπορεί να κατανοήσει τον φόβο τού να χάσεις την οικογένειά σου, αλλά και
πως μερικές φορές μπορεί να σε εκνευρίζει. Όταν η ιστορία δημιουργήσει αυτή
την ένωση με τον θεατή, τότε πέτυχε», απαντά ο Έβαν Σπηλιωτόπουλος.

Όσο για την έμπνευση, «πάντα προσέχω τον κόσμο γύρω μου. Ο ιδιαίτερος τρόπος
με τον οποίο μιλά ένας άνθρωπος μπορεί να εμπνεύσει έναν ενδιαφέροντα
χαρακτήρα. Μια όμορφη ή άσχημη εικόνα απ’ τον δρόμο μπορεί να εμπνεύσει μια
σκηνή. Και βέβαια ένα αστείο ή δραματικό συμβάν μπορεί να γεννήσει την αρχή
ενός ολόκληρου σεναρίου».

Όλα εξαρτώνται από τους χαρακτήρες στους οποίους δίνει πνοή ο σεναριογράφος,
σημειώνει: «H υπόθεση μπορεί να είναι η πιο συνηθισμένη, αλλά αν οι χαρακτήρες
είναι πρωτότυποι και αληθινοί, το σενάριο μπορεί να πετάξει! Αντιστρόφως, μια
καταπληκτική ιστορία μπορεί να καταστραφεί από βαρετούς και ασήμαντους
χαρακτήρες».

«H Ντίσνεϊ είναι ένα εργοστάσιο»

«Το Χόλιγουντ τυποποιεί τους σεναριογράφους. H επιθυμία τους είναι ο καθένας
να δουλεύει σε ένα θέμα ή έναν τομέα. Γράφεις ταινίες τρόμου; Αυτός είναι ο
τομέας σου. Κωμωδίες; Είσαι κωμικός. Πρέπει να δουλέψει κανείς πολύ σκληρά για
να τον δουν διαφορετικά. Ο Πίτερ Τζάκσον όταν άρχισε την καριέρα του γύριζε
ταινίες τρόμου και φαντασίας. Ο Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ το ίδιο. Εγώ ήδη έγραφα
σε πολλούς διαφορετικούς τομείς, οπότε δεν με θεωρούσαν αφοσιωμένο σε έναν
τομέα. Όμως, τα περισσότερα έργα που μου προσφέρουν είναι παιδικές ταινίες».

Και η εμπειρία στην Ντίσνεϊ; «H Ντίσνεϊ είναι ένα εργοστάσιο. Το καλό είναι
πως η δουλειά είναι συνεχόμενη, γεγονός που δίνει πείρα, πειθαρχία και θέληση
στον σεναριογράφο. Οι δυνατότητές μου εδώ βελτιώθηκαν σημαντικά. Επίσης μου
δόθηκε η ευκαιρία να δουλέψω με πολύ σοβαρούς σκηνοθέτες και ηθοποιούς. Και
βέβαια, πληρώνουν καλά. Το κακό είναι ότι ως εργοστάσιο ακολουθούν μια
φόρμουλα για την κατασκευή των ταινιών που μειώνει τη δημιουργικότητα. Τρέμουν
μην προσβάλουν με κάποιο τρόπο το κοινό τους».

Τι θα έκανε ο Σπηλιωτόπουλος αν δεν δούλευε στο Χόλιγουντ; «Θα είχα πεθάνει
της πείνας!».

«Θρίλερ και κωμωδία ένα και το αυτό»

«Το Χόλιγουντ ήταν πάντα πολιτικό. Υπήρξαν καιροί που οι ταινίες με πολιτικό θέμα απλώς δεν έκαναν εισιτήρια. Όλα επανέρχονται και τώρα είναι η σειρά των πολιτικών ταινιών. Νομίζω πως το αμερικανικό κοινό είναι πιο ανοιχτό στο να δει πολιτικές ταινίες τώρα», λέει η ελληνική πένα της Disney, Έβαν Σπηλιωτόπουλος

Ο Σπηλιωτόπουλος έκανε το ντεμπούτο του με την επιστημονικής φαντασίας
τηλεταινία «GangsterWorld», το 1998. Το 2001 προσελήφθη από την Disney ως
συν-σεναριογράφος της ταινίας «Το βιβλίο της ζούγκλας 2». H ταινία ξεπέρασε τα
100 εκατομμύρια δολάρια σε εισπράξεις παγκοσμίως. Το 2003 η σχέση του με την
Disney συνεχίστηκε με την ταινία animation «Οι τρεις σωματοφύλακες», η πρώτη
μεγάλου μήκους ταινία με πρωταγωνιστές το θρυλικό τρίο Μίκι, Ντόναλντ, Γκούφι.
Αυτή την εποχή γράφει τα σενάρια για ένα θρίλερ, μια κωμωδία κι ένα δικαστικό
δράμα. Πώς καταφέρνει να μετακινείται από το ένα είδος στο άλλο; «Αν η ιστορία
με συναρπάζει και με εμπνέει, δεν έχει σχέση το είδος. Πρέπει να βρω σε κάθε
σενάριο το θέμα της ταινίας. Όταν βρω ένα θέμα που θέλω να αναλύσω και να
επεξεργαστώ και που μιλάει ίσως σε κάτι που συμβαίνει στη ζωή μου, τότε είτε
είναι θρίλερ, είτε κωμωδία, το ίδιο μου κάνει. Είναι μια ιστορία».

INFO

Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Animation, έως και αύριο, 18.00 – 24.00 στον κινηματογράφο
«Απόλλων Filmcenter Cinemax Class» (Σταδίου 19). http: //www.animationcenter.gr