Άγνωστος Γκίκας

Το γεγονός ότι φέτος συμπληρώνονται εκατό χρόνια από τη γέννηση μιας
δεσπόζουσας μορφής της ελληνικής τέχνης, του Νικόλαου Χατζηκυριάκου – Γκίκα,
έδωσε την αφορμή στο Αμερικανικό Κολέγιο Ελλάδας στην Αγία Παρασκευή να
διοργανώσει μια σπάνια έκθεση με πενήντα γλυπτά του αείμνηστου καλλιτέχνη, που
δοκίμαζε όλες τις μορφές της έκφρασης – δοκίμιο, ζωγραφική, σκηνογραφία,
χαρακτική, αρχιτεκτονική, εφαρμοσμένες τέχνες – αφού όλα τον συγκινούσαν, από
ένα απλό πήλινο σταμνί έως ένα χάρτινο θεατράκι, ένα παιδικό παιχνίδι, ένα
ζαντ από την Ανατολή, ένα κόσμημα ή ένα ρόπτρο. Μικρά και μεγάλα γλυπτά με
θέματα συχνά εμπνευσμένα από την ελληνική αρχαιότητα και την Άπω Ανατολή και
εκτέλεση που παραπέμπει στα καλλιτεχνικά κινήματα της εποχής του – κυβισμό,
σουρεαλισμό -, που απαρτίζουν τον κυρίως κορμό της έκθεσης που συμπληρώνεται
από κοσμήματα, ανάγλυφες μάσκες και τα φιλοτέχνησε προς το τέλος της ζωής του
σε συνεργασία με τη Σιμόνη Ζαφειροπούλου, παλαιότερες θεατρικές μάσκες και
κάποια γλυπτά του 1948 που δεν έχουν εκτεθεί, καθώς ανακαλύφθηκαν πρόσφατα και
είναι εμπνευσμένα από τη μορφή της Μέδουσας Ρονταντίνι. Ο τίτλος της έκθεσης
είναι ένα σχόλιο για τη γλυπτική του Γκίκα, την οποία ο επιμελητής της
διοργάνωσης Μεγακλής Ρογκάκος χαρακτηρίζει ως «μετενσαρκωμένη ζωγραφική».