MATIEΣ Πρωταπριλιά

Αμφιβάλλω αν τα νέα παιδιά κάνουν φάρσες και λένε ψέματα την Πρωταπριλιά. Οι
καιροί έχουν αλλάξει, οι άνθρωποι τρέχουν και δεν φτάνουν για ν’
αντιμετωπίσουν τα καθημερινά προβλήματά τους, η τηλεόραση έχει μπει αδυσώπητα
στη ζωή μας, το «πλαστικό» έχει πάρει, σχεδόν οριστικά, τη θέση του
«χειροποίητου»…

Όποτε συναντούσα, παλιά, τον Αλέκο Σακελλάριο, με τραβούσε σε κάποιο καφενείο
– όση δουλειά και να είχε – και μου έλεγε ανέκδοτα! Πολλές φορές, μάλιστα, μου
μιλούσε για τις «πλάκες» που έκανε σε διάφορους συναδέλφους του και ιδίως στον
Χρήστο Χαιρόπουλο. Αλλά δεν ήταν ο μόνος. Δεν υπήρχε δημοσιογράφος της γενιάς
του, που να μην έχει στο μυαλό του το πείραγμα, τη λεπτή καζούρα, το
ευφυολόγημα.

Το έθιμο της Πρωταπριλιάς, το κρατάνε, πια, κυρίως οι συντάκτες (θυμάμαι,
τώρα, τον «Φανό των Συντακτών», που χαλούσε κόσμο κάποιαν εποχή) των
εφημερίδων και της TV. Σήμερα, θα γραφτούν δεκάδες ψεύτικες ιστορίες στον
Τύπο. Ψεύτικες ειδήσεις θα ειπωθούν και στην Τηλεόραση. Και αύριο, θα πέσουν
οι μάσκες – θα αποκαλυφθεί η αλήθεια.

Τότε που ήμουν παιδί, το «πρωταπριλιάτικο ψέμα» έδινε κι έπαιρνε. Όλοι οι
άνθρωποι έβγαιναν από τα σπίτια τους «κουμπωμένοι» για να μην τους ξεγελάσει
κάποιος γείτονας ή ακόμα και άγνωστος περαστικός. Την 1η Απριλίου του 1947
(χρονιά που άνοιξε το Μακρονήσι), πέθανε ο βασιλιάς Γεώργιος B’. Το «νέο»
διαδόθηκε αστραπιαία σε ολόκληρη την Αθήνα, όπως ήταν φυσικό. Κανένας, όμως,
στην αρχή τουλάχιστον, δεν έδωσε σημασία! Οι πάντες σκεπτόντουσαν «είναι
Πρωταπριλιά» και πιάνανε τα γέλια.

Θυμήθηκα τον Γεώργιο B’ και, «καπάκι», μου ήρθε στον νου ένα άρθρο του Γ.A.
Βλάχου στην «Καθημερινή». Αναφερόταν στον βασιλιά. Και τόνιζε: «Εδώ, διά την
Βασιλείαν, ούτε κλίνη εστρωμένη ούτε τάπητες ούτε ρόδα υπάρχουν. Δεν υπάρχει
καν ούτε έδαφος μετασεισμικόν, ουδέ γη ανώμαλος και πετρώδης. Υπάρχει
ηφαίστειον. Μίση τρομακτικά κλυδωνίζουν τον τόπον. H επανάστασις η
κατασταλείσα – το βενιζελικόν κόμμα της 1ης Μαρτίου 1935 – υπάρχει διάχυτος
και βωβή. Ο κόσμος, ο οποίος προ πέντε ετών κατείχε, με όσας δυνάμεις ημείς
σήμερον κατέχομεν την αρχήν, κάπου ζη χωρίς να δίνη σημεία ζωής και είναι
έτοιμος εις την πρώτην αδυναμίαν μας να συσπειρωθή και να εκραγή. Λέγουν
λοιπόν: θα έλθη η Συνταγματική Βασιλεία και θα τακτοποιήση και θα διορθώση τα
πάντα. Αλλά πώς ημπορεί να πωματισθή ο κρατήρ ενός ηφαιστείου, με έναν
εστεμμένον φελλόν;».

Ταύτα.