Xωρίς τέλος ο αεροπορικός ανταγωνισμός Eλλάδας – Tουρκίας

«Ο μύθος του Σίσυφου δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερη εφαρμογή από τον αέναο
αεροπορικό ανταγωνισμό Ελλάδας – Τουρκίας των τελευταίων χρόνων», έγραφαν «TA
NEA» το καλοκαίρι του 1999 για την επικείμενη, τότε, «αερομαχία 4ης γενιάς»
μεταξύ των δύο χωρών με φόντο το Αιγαίο.

Σήμερα, περίπου επτά χρόνια μετά, ο μύθος ακουμπά ξανά την πραγματικότητα όπως
πολλές φορές στο παρελθόν.

Μόλις η Ελλάδα ανακοίνωσε ότι με την παραγγελία των 30 F-16 καθώς και των
άλλων 30 που θα ακολουθήσουν σε λίγους μήνες, θα αποκατασταθεί πλήρως η
ισορροπία στο Αιγαίο, ώστε και 10 παραπάνω F-16 να εκλαμβάνονταν ως…
πρόκληση, η άλλη πλευρά υπερκέρασε: μια κι έξω η Άγκυρα ανακοίνωσε ότι εντός
του έτους θα προχωρήσει σε παραγγελία 100 μαχητικών νέας γενιάς – είτε
αμερικανικών JSF είτε ευρωπαϊκών Γιουροφάιτερ!

Ο μύθος του Σίσυφου καλά κρατεί: μόλις η μία χώρα πλησιάζει με την «πέτρα» που
κουβαλάει στην πλάτη της στην κορυφή του λόφου, αντιλαμβάνεται ότι βρίσκεται
και πάλι στην αρχή! H άλλη πλευρά έχει ήδη φθάσει στην κορυφή και η προσπάθεια
ξαναρχίζει με μόνες κερδισμένες τις αμυντικές βιομηχανίες.

H αναλογία. Αυτήν τη στιγμή η ελληνική Πολεμική Αεροπορία διαθέτει 295
αεροσκάφη 2ης και 3ης γενιάς έναντι 335 της τουρκικής Αεροπορίας. H αριθμητική
αναλογία είναι ικανοποιητική, αλλά η Τουρκία υπερτερεί ελαφρά στα αεροσκάφη
3ης γενιάς (F-16). Στο ισοζύγιο, όπως επισημαίνουν Έλληνες επιτελείς, θα
πρέπει να υπολογιστούν τα ελληνικά αντιαεροπορικά συστήματα Πάτριοτ και S-300
που αξίζουν όσο δύο μοίρες αναχαιτιστικών.

Παρά την ένταξη στο ελληνικό οπλοστάσιο περί το 2010 των 30 νέων F-16, η
εικόνα θα γίνεται σταδιακά δυσμενέστερη για την Ελλάδα καθώς θα αρχίσει να
αποσύρει τα 78 γηρασμένα A-7 Κορσάιρ.

Ποια θα είναι όμως η εικόνα περί το 2015; Ευτυχώς ή δυστυχώς, αυτή η εικόνα θα
αρχίσει να διαμορφώνεται από τις φετινές παραγγελίες, λένε στρατιωτικές πηγές.
Μέχρι στιγμής υπάρχει η ελληνική εξαγγελία για 30 και η τουρκική για 100
αεροσκάφη νέας γενιάς. H Αθήνα, που πίστεψε προς στιγμήν ότι πρόλαβε και
εξισορροπεί τα πράγματα, βλέπει πως σε μερικά χρόνια οι αριθμοί θα ευημερούν
από την άλλη πλευρά του Αιγαίου.

«Έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, η Αθήνα έχει αυτή την περίοδο την ευκαιρία να
αποφασίσει με σχετική άνεση ποιο αεροσκάφος νέας γενιάς θα αγοράσει, σε ποιους
αριθμούς και με τι προοπτικές για επέκταση της παραγγελίας», επισημαίνει
έμπειρος επιτελής. Άλλωστε, προσθέτει, ο μύθος του Σίσυφου δεν φαίνεται να
έχει ορατό τέλος στις δύο πλευρές του Αιγαίου.

Για την Ελλάδα η 15ετία 1975-1989 ήταν περίοδος αεροπορικής υπεροχής με
αεροσκάφη 2ης γενιάς (Φάντομ και A-7). H ανατροπή άρχισε όταν η Τουρκία
πρόλαβε και απέκτησε πρώτη αεροσκάφη 3ης γενιάς (F-16) – κατάσταση που
διατηρήθηκε και μετά τα μέσα της δεκαετίας του ’90. Λίγο πριν από την είσοδο
του 21ου αιώνα άρχισε η αποκατάσταση με τα νέου τύπου F-16 και Μιράζ, που
παραγγέλθηκαν από την Ελλάδα. Αρκετοί αναλυτές επισημαίνουν τώρα ότι ίσως να
ήταν λάθος η μη υλοποίηση παλαιάς απόφασης του ΚΥΣΕΑ για συμπαραγωγή 60 (+30)
Γιουροφάιτερ, ιδίως όταν ήταν γνωστό από το 1999 ότι η Άγκυρα συζητούσε με την
Ουάσιγκτον τη συμμετοχή της JSF (F-35).