«Γην και ύδωρ» δίνουν οι τράπεζες για μεταφορά υπολοίπου

Το τελευταίο τρίμηνο οι τράπεζες έχουν αποδυθεί σε μάχη άνευ προηγουμένου
προκειμένου να «κλέψουν» πελάτες από τον ανταγωνισμό. Καθώς η περίοδος των
«παχιών αγελάδων», τόσο στη στεγαστική όσο και στην καταναλωτική πίστη,
δείχνει να πλησιάζει προς το τέλος της, οι τράπεζες επιδιώκουν να αυξήσουν
μερίδια και κέρδη προσελκύοντας πελάτες από άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

Όπως αναφέρουν τραπεζικά στελέχη, οι ουρές μπροστά στο γκισέ για χορήγηση
δανείου ανήκουν στον παρελθόν, καθώς – ειδικά στη στεγαστική πίστη – οι
αιτήσεις έχουν «παγώσει» και η κατάσταση ούτε στο ελάχιστο δεν θυμίζει τη
«φρενίτιδα» των τελευταίων μηνών του 2005, με τον ρυθμό αύξησης των χορηγήσεων
τον Δεκέμβριο να ξεπερνά το 30% σε ετήσια βάση.

Έτσι, και προκειμένου να διατηρήσουν σε υψηλά επίπεδα την κερδοφορία τους, οι
τράπεζες έχουν επιδοθεί σε μπαράζ προσφορών και νέων προϊόντων, ώστε να
δελεάσουν, όχι πλέον τους υποψήφιους αλλά τους υπάρχοντες δανειολήπτες, να
μεταφέρουν τις οφειλές τους σε αυτές.

«Τα δίνουν όλα»

Για του λόγου το αληθές, περισσότερες από 10 τράπεζες έχουν «ρίξει» στην αγορά
νέα προγράμματα μεταφοράς υπολοίπου από καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές
κάρτες, προσφέροντας, μεταξύ άλλων, άτοκη περίοδο έξι μηνών για μεταφορά
υπολοίπου σε πιστωτικές κάρτες, αυξημένα πιστωτικά όρια – έως 75.000 ευρώ –
και μειωμένα επιτόκια (από 5,5%) σε καταναλωτικά δάνεια με εξασφαλίσεις, αλλά
μειωμένες δόσεις έως και κατά 50% στην αναχρηματοδότηση των οφειλών.

Οφέλη για δανειολήπτες

Κερδισμένος από τη «μάχη» των τραπεζών μπορεί – υπό προϋποθέσεις – να βγει ο
καταναλωτής, καθώς αν αξιοποιήσει τις προσφορές των χρηματοπιστωτικών
ιδρυμάτων και αποφύγει τις «παγίδες» που τις συνοδεύουν μπορεί να μειώσει
σημαντικά τα χρέη του χωρίς καμία επιβάρυνση. Συγκεκριμένα, ένα δάνειο 8.000
διάρκειας τεσσάρων ετών με τελικό επιτόκιο 10,5% μεταφράζεται σε μηνιαία δόση
204,83 ευρώ και μέχρι την αποπληρωμή του ο δανειολήπτης θα πληρώσει τόκους
1.832 ευρώ. Αν το ίδιο δάνειο αναχρηματοδοτηθεί με τελικό επιτόκιο 7,5%
(ονομαστικό 6,9% πλέον εισφοράς 0,6%), και η διάρκεια παραμείνει σταθερή, η
δόση θα μειωθεί στα 193,43 ευρώ, δηλαδή ο δανειολήπτης θα πληρώνει 11,4 ευρώ
λιγότερα τον μήνα, ή 136,8 ευρώ τον χρόνο, ενώ συνολικά η κίνησή του αυτή θα
επιφέρει κέρδος 547 ευρώ.

H «παγίδα»

H «παγίδα» στην περίπτωση αυτή είναι να αναχρηματοδοτήσει το δάνειό του,
αυξάνοντας παράλληλα τη διάρκεια αποπληρωμής. Γιατί, ναι μεν θα μειώσει ακόμα
περισσότερο τη μηνιαία του δόση, αλλά στο τέλος θα πληρώσει αρκετά παραπάνω
χρήματα. Στο προηγούμενο παράδειγμα, λοιπόν, αν μετά την αναχρηματοδότηση το
επιτόκιο «πέσει» στο 7,5% αλλά η διάρκεια αυξηθεί στα 7 χρόνια, η μηνιαία δόση
θα ανέλθει σε 122,71 ευρώ, δηλαδή 82,12 ευρώ χαμηλότερα σε σχέση με την αρχική
οφειλή. Εντούτοις, στο τέλος της ημέρας, δηλαδή μέχρι να αποπληρώσει το δάνειό
του, θα έχει επιβαρυνθεί με τόκους 2.307 ευρώ. Δηλαδή, παρά τη μείωση του
επιτοκίου, η χαμηλότερη μηνιαία δόση θα του κοστίσει 475 ευρώ επιπλέον.

Με εξασφαλίσεις

Αντίστοιχα, για οφειλές μεγαλύτερου ύψους σε καταναλωτικά ή προσωπικά δάνεια,
συμφέρει η μεταφορά σε καταναλωτικό δάνειο με εξασφαλίσεις όπως για παράδειγμα
η υποθήκευση κάποιου ακινήτου, στο οποίο οι τράπεζες προσφέρουν αρκετά
χαμηλότερο επιτόκιο. Με τη διαφορά, όμως, ότι ο δανειολήπτης θα πρέπει να
είναι ιδιαίτερα προσεκτικός, καθώς η μη πιστή τήρηση του χρονοδιαγράμματος της
αποπληρωμής σημαίνει πως ο δανειολήπτης μπορεί να «χάσει» το σπίτι του ή όποιο
άλλο περιουσιακό του στοιχείο έχει υποθηκεύσει για οφειλές λίγων χιλιάδων
ευρώ.

Για παράδειγμα, αν κάποιος οφείλει συνολικά 24.000 ευρώ με επιτόκιο 9,5% και
αποπληρώνει τις οφειλές του σε διάστημα επτά ετών, κάθε μήνα δίνει στην
τράπεζα το ποσό των 392,26 και συνολικά θα επιβαρυνθεί με τόκους 8.949 ευρώ.
Υποθηκεύοντας κάποιο περιουσιακό του στοιχείο, μπορεί να μειώσει το επιτόκιό
του στο 5,5%, μια κίνηση που μεταφράζεται σε νέα μηνιαία δόση 344,88 ευρώ και
συνολικούς τόκους 4.970 ευρώ. Δηλαδή, η αναχρηματοδότηση των οφειλών με
εξασφάλιση θα ωφελήσει τον δανειολήπτη κατά 47,38 ευρώ τον μήνα ή συνολικά
κατά 3.979 ευρώ.

Μεταφορά σε κάρτες

Τέλος, σημαντικά είναι τα οφέλη που μπορεί να έχει ο δανειολήπτης από τη
μεταφορά οφειλών σε πιστωτικές κάρτες, αξιοποιώντας την άτοκη περίοδο των
πρώτων έξι μηνών. Για παράδειγμα, αν σε αυτό το διάστημα αποπληρώσει οφειλές
ύψους 1.800 ευρώ – δηλαδή δώσει στην τράπεζα 300 ευρώ τον μήνα κατά μέσο όρο –
που υπό άλλες συνθήκες θα επιβαρύνονταν με επιτόκιο 15%, κερδίζει συνολικούς
τόκους 80 ευρώ.

Και εδώ, όμως, απαιτείται προσοχή, καθώς μετά την πάροδο του πρώτου εξαμήνου
το υπόλοιπο της κάρτας τοκίζεται κανονικά, και μάλιστα με επιτόκια της τάξεως
του 14% – 15%, ενώ όσες νέες αγορές πραγματοποιηθούν κατά τη διάρκεια της
περιόδου χάριτος επιβαρύνονται κανονικά με το επιτόκιο των πιστωτικών καρτών.

Δάνεια και κάρτες με προνόμια για φοιτητές

Ελκυστικά «πακέτα» προσφέρουν, πλέον, οι τράπεζες σε φοιτητές και πελάτες
νεαρής ηλικίας, προκειμένου να τους «δέσουν» στα προγράμματά τους και να
δημιουργήσουν πιστούς πελάτες στο μέλλον.

Για φοιτητές

Συγκεκριμένα, ολοένα και περισσότερες τράπεζες λανσάρουν, πλέον, ειδικά δάνεια
για φοιτητές με επιτόκιο μειωμένο κατά τουλάχιστον μία μονάδα σε σχέση με τα
αντίστοιχα καταναλωτικά, αλλά και δυνατότητα αποπληρωμής μετά τη λήξη των
σπουδών. Επιπλέον, προσφέρουν πιστωτικές κάρτες με όριο που συχνά ξεπερνά τα
1.500 ευρώ, εκπτώσεις στην ασφάλιση κατά τη διάρκεια των σπουδών, καθώς και
δυνατότητα υπερανάληψης ως ένα ποσό με προνομιακό επιτόκιο. Προϋπόθεση για να
λάβει κανείς τα προνόμια των συγκεκριμένων προγραμμάτων είναι να έχει εγγραφεί
σε ελληνικό AEI ή TEI, ενώ αρκετές τράπεζες διαθέτουν τα προγράμματα αυτά και
σε σπουδαστές ιδιωτικών σχολών.

Ειδικά προγράμματα υπάρχουν πλέον και για όσους επιλέξουν να πραγματοποιήσουν
προπτυχιακές ή μεταπτυχιακές σπουδές στο εξωτερικό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα
αποτελεί το πρόγραμμα UStart της HSBC που απευθύνεται σε όσους σπουδάζουν στη
Βρετανία, ενώ και άλλες τράπεζες σχεδιάζουν αντίστοιχες κινήσεις. Τα
προγράμματα αυτά προσφέρουν σημαντικές εκπτώσεις στη μεταφορά χρημάτων προς το
εξωτερικό, αναλήψεις χωρίς προμήθειες από τα ATM στη χώρα όπου
πραγματοποιούνται οι σπουδές, δυνατότητα υπερανάληψης με μειωμένο κόστος,
πιστωτικές κάρτες χωρίς συνδρομή και εκπτώσεις στην ασφάλιση των φοιτητών.