PIΠEΣ Οπισθοδρόμηση

ΟΤΑΝ πρόκειται να διαλύσει μια συγκέντρωση συνταξιούχων, η Αστυνομία
διακρίνεται για την αποτελεσματικότητά της. Στην αντιμετώπιση του κοινού
εγκλήματος όμως, τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο. H έκρηξη στις
ληστείες που παρατηρείται τα δύο τελευταία χρόνια – συχνά και με ανθρώπινα
θύματα – είναι η ορατή κορυφή του παγόβουνου.

ΕΞ ΙΣΟΥ σοβαρή είναι και η έξαρση του λεγόμενου «μικροεγκλήματος» που
μάλιστα δημιουργεί την αίσθηση της ανομίας, καθώς λιγότερο από μία στις δέκα
περιπτώσεις εξιχνιάζεται. Όσο για τις κλοπές και τις διαρρήξεις, διάχυτη είναι
η πεποίθηση ότι υπάρχουν ολόκληρες περιοχές, ιδίως παραθεριστικές, οι οποίες
ουσιαστικά δεν αστυνομεύονται!

ΓΙΑ την αποσύνθεση αυτή υπάρχουν ασφαλώς ευθύνες. Το 2004, όταν
ξοδεύτηκαν δισεκατομμύρια για την ασφάλεια, πιστέψαμε ότι επιτέλους θα μπει
και η Αστυνομία σε νέες επαγγελματικές βάσεις, μακριά από τα πολιτικά μέσα, με
κριτήριο την αποτελεσματικότητα και την αξιοκρατία. Γρήγορα οι ελπίδες
διαψεύστηκαν.

ΑΠΟ την πρώτη στιγμή η νέα ηγεσία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης έκανε
σαφές ότι δεν είχε το παραμικρό ενδιαφέρον για το έργο που ανέλαβε. Σχεδόν
βιαζόταν να φύγει. Τα σχέδια εκσυγχρονισμού μπήκαν στο ντουλάπι, οι υποσχέσεις
για βελτίωση στις συνθήκες εργασίας ξεχάστηκαν και δεν υπήρξε η παραμικρή
πρωτοβουλία για να συνεχιστούν – πόσο μάλλον για να αναβαθμιστούν – οι
προσπάθειες δημιουργίας ενός νέου μοντέλου Αστυνομίας.

ΤΟ αντίθετο: οι νησίδες επαγγελματικής αρτιότητας που είχαν σχηματιστεί
διαλύθηκαν και επανήλθαμε στο καθεστώς των κομματικών τοποθετήσεων και της
πριμοδότησης των δικών μας παιδιών. Ακόμα και η Αγροφυλακή επανιδρύθηκε μόνο
και μόνο για να ικανοποιηθούν οι επιτυχόντες του 1992 και να ανοίξουν νέες
θέσεις διορισμών! Όσο για την Αντιτρομοκρατική, οι επιτυχίες της δεν στάθηκαν
αρκετές για να αποτρέψουν τις μαζικές μεταθέσεις στελεχών της. Τα αποτελέσματα
όλων αυτών τα ζούμε σήμερα!