Mπήκαν… κοριοί στην οικονομία

Με την πληγή των υποκλοπών χαίνουσα, να αφαιρεί διαρκώς δυνάμεις από το
νεοδημοκρατικό στρατόπεδο και να επιτείνει τις αγωνίες της κυβέρνησης για τη
συνέχεια, τους πολίτες να γενικεύουν τις διεκδικήσεις τους και να συγκροτούν
μέτωπα κοινωνικά, η πολιτική ζωή δείχνει να εισέρχεται νωρίς νωρίς σε
προεκλογική τροχιά.

H επιχείρηση επιβολής στους τραπεζοϋπαλλήλους και συνολικά στους εργαζομένους, με την αμφισβήτηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και την προσφορά ελάχιστων μισθολογικών αυξήσεων, δεν συνοδεύθηκε από επενδύσεις παρ’ ότι τα κέρδη ήσαν προκλητικά υψηλά

Σχεδόν σε κατάσταση πανικού το Μέγαρο Μαξίμου προσπαθεί να πιαστεί από την
οικονομία, να ενισχύσει κατά το δυνατόν τις προσδοκίες και έτσι να ξεφύγει από
την ατμόσφαιρα και το κλίμα διαρκούς και εντεινόμενης φθοράς, το οποίο
αποτυπώνεται σταθερά πλέον στις δημοσκοπήσεις.

Γνωρίζει η κυβέρνηση ότι το θέμα των υποκλοπών δεν κλείνει, ανησυχούν τα
στελέχη της για τις επερχόμενες αποκαλύψεις, φοβούνται την υπερέκθεση
συγκεκριμένων κυβερνητικών παραγόντων, υποψιάζονται ότι η αντιπολίτευση έχει
κρυμμένα χαρτιά, αποδίδουν την ανακτηθείσα από τον κ. Παπανδρέου αυτοπεποίθηση
στο σκάνδαλο των υποκλοπών και σε όσα αυτό κρύβει.

Αντιπερισπασμοί. Έναντι λοιπόν αυτού του κινδύνου η κυβέρνηση επιχειρεί
να δράσει προληπτικά. Προκαλεί αντιπερισπασμούς, προσπαθεί να μεταθέσει τη
συζήτηση σε άλλα γήπεδα, τα δίνει όλα στην καλλιέργεια προσδοκιών και ελπίδων.
Κάνει τα πάντα προκειμένου να ορθώσει τείχη προστατευτικά, να εμφανίσει
περιοχές προόδου, ικανές να την κρατήσουν ζωντανή σε ενδεχόμενη κρίση
αξιοπιστίας από την εξέλιξη του σκανδάλου των υποκλοπών.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πρωθυπουργός έσπευσε τις προηγούμενες μέρες να
πανηγυρίσει την έγκριση από τις Βρυξέλλες του Προγράμματος Σταθερότητας και να
μεταφέρει κλίμα αισιοδοξίας στην κοινωνία. Αναζητεί σωσίβιο στην οικονομία ο
κ. Καραμανλής, ενισχύει όσο μπορεί το σχέδιο Αλογοσκούφη, δίνει διαβεβαιώσεις
στον ελληνικό λαό πως τα βάσανα τελειώνουν και καλλιεργεί προσδοκίες καλύτερων
ημερών.

Με τη δήλωσή του την περασμένη εβδομάδα θέλησε να μεταδώσει ότι τα ελλείμματα
μειώνονται και πως από τον Σεπτέμβριο θα υπάρξει αναπροσανατολισμός της
οικονομικής πολιτικής σε παροχές. Ουδέν ψευδέστερον βεβαίως. Οι παροικούντες
την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν ότι τα δημόσια οικονομικά παραμένουν προβληματικά, η
εμφανιζόμενη πρόοδος είναι τεχνητή, στηρίζεται κυρίως στις μη
επαναλαμβανόμενες ολυμπιακές δαπάνες και στο κατασκεύασμα της απογραφής, με το
οποίο φορτώθηκε το παρελθόν και απηλλάγη το μέλλον.

Το μετέωρο βήμα των μεταρρυθμίσεων

Θα φωνάζει από εδώ και πέρα ο κ. Καραμανλής ότι μείωσε τα ελλείμματα, θα
δημιουργεί άλλοθι για τη στροφή της οικονομικής πολιτικής, αλλά επί της ουσίας
η κυβέρνησή του θα καταδιώκεται από τα δημόσια οικονομικά, το χρέος θα
παραμένει στα ύψη, θα δείχνει ότι η πρόοδος είναι τεχνητή, επιτρέποντας στην
Κομισιόν να απαιτεί κάθε τόσο νέα μέτρα. Με την ψυχή στο στόμα θα μοιράζει
ψίχουλα η κυβέρνηση, δεν θα μπορεί να καλύψει τις εισοδηματικές ανάγκες των
πολιτών, δεν θα είναι σε θέση να ελέγξει το αναπτυσσόμενο και διογκούμενο κύμα
δυσαρέσκειας των λαϊκών τάξεων.

Ταυτόχρονα, με τις μεταρρυθμίσεις ατελείς και προβληματικές, όπως είναι, θα
χάσει και το πεδίο των προσδοκιών των ανώτερων τάξεων. Οι βασικές πρωτοβουλίες
του περασμένου καλοκαιριού, η μαζική εθελουσία έξοδος των εργαζομένων του ΟΤΕ
και η απόπειρα επίλυσης του Ασφαλιστικού, παραμένουν έπειτα από 8-9 μήνες
μετέωρες. H εθελουσία δεν έχει ολοκληρωθεί και η δημιουργία του Ενιαίου
Επικουρικού Ταμείου των τραπεζοϋπαλλήλων απαιτεί νέα νομοθετική ρύθμιση,
εμποδίζοντας στην ουσία την ταχεία ιδιωτικοποίηση της Εμπορικής Τράπεζας.
Επίσης η διεύρυνση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων ελάχιστα απέδωσε
και άφησε πίσω της καταπίεση, ανασφάλεια και περισσότερες ώρες απασχόλησης
στους εμποροϋπαλλήλους. H μείωση της αμοιβής των υπερωριών μπορεί να ελάττωσε
το λειτουργικό κόστος κάποιων επιχειρήσεων, αλλά δεν αύξησε τις θέσεις
απασχόλησης.

Επενδύσεις μηδέν. Παραλλήλως όλη αυτή η επιχείρηση επιβολής στους
τραπεζοϋπαλλήλους και συνολικά στους εργαζομένους, με την αμφισβήτηση των
συλλογικών συμβάσεων εργασίας και την προσφορά ελάχιστων μισθολογικών
αυξήσεων, δεν συνοδεύθηκε από επενδύσεις παρ’ ότι τα κέρδη ήσαν προκλητικά
υψηλά.

H Εθνική Τράπεζα είναι χαρακτηριστική περίπτωση. H διοίκηση του κ. Αράπογλου
επαίρεται για τα κέρδη των 700 εκατ. ευρώ, επιδιδόμενη διαρκώς σε ασκήσεις
συρρίκνωσης. Μέχρι τώρα έχει διακριθεί για τις πωλήσεις θυγατρικών στις ΗΠΑ,
στον Καναδά και για τις περικοπές δραστηριοτήτων στην Ευρώπη εν ονόματι της
μείωσης του κόστους. Υποτίθεται μαζεύει λεφτά για επενδύσεις αλλά για την ώρα
ουδέν το αναπτυξιακό έχει να επιδείξει, παρά μόνο σχέδια για παρακινδυνευμένες
κινήσεις στην αφιλόξενη προς τα ελληνικά συμφέροντα Τουρκία.

Επίσης ο κύκλος των δημοσίων επιχειρήσεων στον ενεργειακό τομέα οπισθοδρομεί
διαρκώς. H ΔΕΗ, η ΔΕΠΑ και πλήθος άλλων κρατικών επιχειρήσεων χάνουν ευκαιρίες
προόδου, μένουν ακινητοποιημένες από τις κομματικές δυνάμεις που εισέβαλαν
στις διοικήσεις τους.

Νοσηρό κλίμα. Δεν είναι τυχαία η αυξανόμενη γκρίνια τελευταίως των
ιδιωτών επιχειρηματιών, οι οποίοι βλέπουν τις δραστηριότητες καθηλωμένες, το
κλίμα νοσηρό και αβέβαιο και την πολιτική αδύναμη να δημιουργήσει πραγματικά
πεδία προόδου. Σε αυτές τις συνθήκες και αυτό ακόμη το τεχνητό, το στηριγμένο
στις εκθέσεις των ξένων οίκων, πεδίο ανόδου της Σοφοκλέους δείχνει ασταθές,
δεν μεταδίδει βεβαιότητα, κυριαρχείται από συνεχή πάνω – κάτω, δεν μπορεί να
εμπνεύσει την εμπιστοσύνη που θέλει η κυβέρνηση για να στηρίξει το σχέδιο
αναγέννησης των προσδοκιών.

Με άλλα λόγια το πολιτικό σκηνικό μοιάζει ναρκοθετημένο για την κυβέρνηση. Ο
ελληνικός λαός δυσφορεί, δείχνει τάσεις μεταστροφής, ξαναφέρνει το ΠΑΣΟΚ
μπροστά, δεν προσφέρει στον κ. Καραμανλή νέα περίοδο ανοχής.

H οικονομία, στην οποία στρέφεται ο κ. Πρωθυπουργός, δεν μπορεί να
δημιουργήσει ισχυρές εστίες προόδου, ικανές να προσφέρουν δουλειές και
εισοδήματα στο πλήθος των πολιτών που παλεύουν να καλύψουν τις πολλές ανάγκες
και τις απαιτήσεις του επικρατήσαντος τα τελευταία χρόνια καταναλωτικού
προτύπου.