20 ΕPΩTHΣEIΣ ΔHMHTPA ΓAΛANH

ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΑ

Ύστερα από 150 παραστάσεις, φάνηκε στο χειροκρότημα: Δήμητρα Γαλάνη και
Άλκηστη Πρωτοψάλτη για δεύτερη χρονιά στο «Vox» με αμείωτη φόρα και όρεξη. H
Δήμητρα ξέρει τον λόγο: όταν μοιράζεσαι τη μουσική σου με άξιους συναδέλφους,
τότε η συνύπαρξη πάνω στη σκηνή έχει νόημα. Δήμητρα, όμως, θα ακούσουμε και
από το νέο CD τής διεθνούς Cesaria Evora, όπου συμμετέχει με το τραγούδι «Ακρογιάλι».

Δυο, δυο στη… σκηνή δυο, δυο. Δεν είναι κουραστικό για δεύτερη χρονιά;

Θα ήταν αφελές να πω ότι δεν είναι κουραστικό – αλλά αυτό μόνο σε μια πρώτη
σκέψη. Αμέσως μετά έρχεται η εικόνα του χαρούμενου προσώπου της Άλκηστης και η
μαγεία της επαφής με τον κόσμο.

Κάθε φορά που τελειώνει μια παράσταση, τι σκέπτεσαι;

Ότι θα ξεκουραστώ για να ανασυγκροτήσω τη σκέψη μου, ώστε να κάτσω να δουλέψω
και να γράψω μουσική.

To μυστικό της καλής συνεργασίας;

Δεν υπάρχει μυστικό. Υπάρχει η πραγματική ανάγκη να θέλεις να μοιραστείς τη
μουσική σου με άξιους συναδέλφους.

Το μυστικό του επιτυχημένου προγράμματος;

Είναι θέμα μουσικότητας, πείρας και ενός αισθήματος που νομίζω ότι δεν
μαθαίνεται. Απλά το έχεις. Είναι πολύ σημαντικό να γίνεσαι ακροατής του
προγράμματος που φτιάχνεις.

Τι νομίζεις ότι το διαφοροποιεί σε σχέση με τα προγράμματα που βλέπουμε
τελευταία;

Λυπάμαι που θα το πω, αλλά τα περισσότερα προγράμματα ως κύρια σκέψη έχουν το
πώς θα βγουν περισσότερα χρήματα με λιγότερο κόπο.

Και ο ανταγωνισμός μεταξύ σας;

Αν εννοείς τον θεμιτό ανταγωνισμό, θα σου πω ότι είναι εξαιρετικά δημιουργικός
και ανεβάζει τον πήχυ για το αποτέλεσμα.

Αυτό που κατάλαβες για την Άλκηστη είναι…

Ότι είναι πολεμίστρια και εξαιρετικά εργατική, συνεπής και ευθύς χαρακτήρας.

Αυτό που κατάλαβες για τους θεατές…

Όταν αντιληφθούν την αλήθεια, σε επιβραβεύουν με συγκλονιστικό τρόπο.

Τα τραγούδια τα φτιάχνουν οι παρέες (λέγαμε κάποτε). Σήμερα ποιος τα
φτιάχνει;

Πάλι οι παρέες, αρκεί να μιλάμε για τραγούδια και όχι για κατασκευές του
συρμού.

Κι είμαστε τώρα «στη σκηνή, σαν ροκ συγκρότημα…». Το πιστεύεις ότι
ανήκετε σε μια ευρύτερη καλλιτεχνική παρέα;

Ανήκουμε σε μια ευρύτερη, σχεδόν παγκόσμια, καλλιτεχνική παρέα, αυτή των
ανθρώπων που σέβονται την τέχνη τους, το κοινό τους και τον εαυτό τους. Δεν
είναι πολλοί αυτοί που παγκόσμια «αντιστέκονται» στο απόλυτο ξεπούλημα και
παράλληλα έχουν ισχυρό σήμα.

Υπάρχουν οι παρέες αυτές σήμερα; Ή είναι «συμμαχίες» με σύμβαση έργου;

Πάντα υπάρχουν παρέες. Δυστυχώς όμως, οι συμμαχίες με σύμβαση έργου
αυξάνονται, σε αντίθεση με τις πραγματικές παρέες που όλο και συρρικνώνονται.

Το star system σήμερα…

Κάποτε, όταν λέγαμε star (και όχι system) εννοούσαμε τη Μελίνα και τον Μάνο.
Ας μείνουμε λοιπόν στο system και ας μην το μπερδεύουμε με το star.

Μια «πινελιά», σαν να λέμε μια πινελιά από Τσεζάρια Εβόρα; Πώς έγινε αυτό;

Δεν είναι μόνο μια πινελιά. Είναι κύμα από χιλιάδες χρώματα. Έχω πραγματική
λαχτάρα να τη συναντήσω και να τα πούμε και από κοντά.

Δική σου η πρωτοβουλία;

Καθόλου. Και αυτό είναι από τα πιο γοητευτικά στοιχεία τούτης της
«συνάντησης».

Καριέρα εκτός συνόρων;

Χα, χα… Στην Ελλάδα αυτό συνήθως σημαίνει «κάνω συναυλίες για τον απόδημο
Ελληνισμό». Όσον αφορά εμένα, είμαι ανοιχτή σε ό,τι έχει να κάνει με την
ανταλλαγή της τέχνης μου με ξένους μουσικούς.

Υπάρχουν όχθες στο τραγούδι;

Σαφώς και υπάρχουν. Οι φανατισμοί, όμως, με αφήνουν αδιάφορη. Μην πω ότι με
κάνουν και καχύποπτη.

Ο κόσμος αγαπάει τα σουξέ;

Γιατί να μην τα αγαπάει; Μια χαρά περνάει. Γι’ αυτό και τα συντηρεί.

H παγίδα, σήμερα, για όσους ξεκινούν την πορεία τους στο τραγούδι;

Η βιασύνη. Και η έλλειψη παιδείας και πληροφόρησης.

Για εκείνους που συνεχίζουν;

Ο ενθρονισμός του ηγεμόνα και ο εφησυχασμός ότι ύστερα από μένα το… χάος.

Το επόμενο βήμα;

Μόνο ένα; Θέλω τελειώνοντας αυτή την ευτυχή συνάντηση με την Άλκηστη να
συγκεντρωθώ και να γράψω.