«Tο χρήμα είναι πιο ισχυρό από την τέχνη»

«Δεν πιστεύω στον Θεό», λέει ο Ντάμιεν Χιρστ. «Επαναδιατυπώνω απλώς το ερώτημα που θέτει κάθε καλλιτέχνης: Από πού ερχόμαστε και πού πηγαίνουμε;»

Είναι ο πλουσιότερος, ο διασημότερος και ο πιο ισχυρός εν ζωή καλλιτέχνης.
Πίσω από το προφίλ του προκλητικού ποπ σταρ, του μεγιστάνα και του
μεγαλοσυλλέκτη «κρύβεται» ο εννοιολογικός Ντάμιεν Χιρστ. Ο δημιουργός που
κατάφερε να ανέβει στην κορυφή με το κουφάρι του καρχαρία βουτηγμένο στη
φορμόλη και τα γδαρμένα αρνιά σε στάση προσευχής και που πέτυχε να ανατρέψει
τους παγκόσμιους κανόνες στις σχέσεις γκαλερί και καλλιτεχνών. Διότι ποιος
μπορούσε να δώσει στο κακό παιδί της βρετανικής εικαστικής σκηνής μόνο το 50%
επί των εισπράξεων; Ο Ντάμιεν βάζει στο ταμείο του το 70% και συχνά και το 80%
των κερδών επί των πωλήσεων στην τσέπη του. Και όλα αυτά ενώ είναι μόλις 40
ετών!

Ανατρεπτική όμως είναι και η επιλογή του να κάνει την πρόσφατη έκθεσή του όχι
στα κέντρα όπου είναι περιζήτητος, όπως το Λονδίνο ή η Νέα Υόρκη, αλλά στο
Μεξικό. Ο λόγος; «Το θεωρεί πρόκληση», απαντούν όσοι γνωρίζουν τον άνθρωπο που
βρίσκεται στη λίστα με τους 100 ισχυρότερους ανθρώπους της τέχνης. «Ανοησίες»,
απαντά ο Ντάμιεν Χιρστ. «Οι μεγάλοι έμποροι είναι πολύ ισχυρότεροι από μένα.
Απλώς νομίζω ότι προτίμησαν έναν καλλιτέχνη γιατί έχει πιο ενδιαφέρον. Το
χρήμα περιπλέκει τα πάντα. Αρχικά πίστευα πως η τέχνη είναι πιο ισχυρή από το
χρήμα, αλλά δεν ήταν παρά η ρομαντική αίσθηση που είχα ως καλλιτέχνης. Εν
συνεχεία όμως κατάλαβα πως το χρήμα ήταν πιο δυνατό».

«Όταν κάνω κάτι, προτιμώ να προσπαθήσω για το αδύνατο. Για την τέχνη δεν αρκεί
η ικανότητα. Είναι κάτι μαγικό. Από παιδί αντιμετώπιζα έτσι τα πράγματα, ίσως
επειδή η σχέση μου με τη ζωγραφική καλλιεργήθηκε μέσω των βιβλίων. Δεν πήγαινα
ποτέ σε γκαλερί», λέει ο Χιρστ. H ανατροπή δεν αφορά όμως μόνο την τέχνη του
αλλά και τον τρόπο που παίζει το παιχνίδι της αγοράς. Είναι ο πρώτος που
αγόρασε πίσω τα έργα του από τον μαικήνα του, Τσαρλς Σάατσι, ενώ δεν δίστασε
να δημιουργήσει μια πλούσια συλλογή στηριζόμενος μόνο και μόνο στο γούστο της
φίλης του, επίσης καλλιτέχνιδος, Σάρας Λούκας. «Ξέρω ότι είμαι πιο πλούσιος
από κάθε άλλον καλλιτέχνη στην ηλικία μου», δηλώνει. Και πώς όχι όταν κατάφερε
να μετατρέψει την αποτυχία του εστιατορίου του «Pharmacy» σε απόλυτη εμπορική
επιτυχία πουλώντας τον εξοπλισμό του σε δημοπρασία, διαδικασία που μέσα σε δύο
ώρες τον έκανε πλουσιότερο κατά ένα εκατομμύριο στερλίνες;