Έχω ένα όνειρο…
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
 |
|
Στην Ελλάδα ήμουν σαν βασιλιάς αλλά ήρθα εδώ να ξεκινήσω από την αρχή γιατί |
Όταν ο Στέλιος Γιαννακόπουλος ήρθε στην Μπόλτον ήταν ένας παίκτης που μόλις
είχε κατακτήσει τον έβδομο σερί τίτλο στο πρωτάθλημα με τον Ολυμπιακό και
αποτελούσε στόχο αρκετών αγγλικών και ισπανικών ομάδων.
H σύζυγός του περίμενε το δεύτερο παιδί και οι δυο τους δεν μπορούσαν να
πάρουν μία απόφαση για το πού έπρεπε να γεννηθεί, στη χώρα τους ή στη χώρα που
μόλις ανακάλυπταν.
«H σύζυγός μου γέννησε εδώ και ήταν πολύ δύσκολα στην αρχή. Το άλλο μεγάλο
πρόβλημα ήταν ο καιρός. Ζήσαμε όλη μας τη ζωή σε μία ζεστή χώρα και ήρθαμε σε
ένα μέρος χωρίς ήλιο. Είναι καταθλιπτικό όταν δεν βλέπεις τον ήλιο».
ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΤΟΥ
H κατάκτηση του Euro 2004 αποτελεί δικαίως την κορυφαία στιγμή του Stelios
στην επαγγελματική καριέρα του. Πριν από τον ημιτελικό με την Τσεχία η
οικογένεια Γιαννακόπουλου έντυσε τον μεγαλύτερο γιο με μία λευκή φανέλα που
ξεχώριζε μέσα στο μπλε τη στιγμή που ο Τραϊανός Δέλλας σημείωνε το γκολ.
Μετά τη νίκη στον τελικό, οι σκέψεις του Stelios παρέμεναν στο γήπεδο Reebok.
«Δεν χρειαζόμουν καμία βοήθεια στον Ολυμπιακό γιατί είχα μεγαλώσει στην Αθήνα.
Εδώ όμως τη χρειαζόμουν για να μπορέσω να προσαρμοστώ, γι’ αυτό αφιέρωσα ένα
κομμάτι της νίκης της Ελλάδας στην Μπόλτον».
Ο Έλληνας ποδοσφαιριστής με την πιο επιτυχημένη καριέρα στην Αγγλία
παραδέχεται πως αρκετές φορές σκέφτεται στ’ αγγλικά κάθε φορά που επιστρέφει
στη χώρα του. Πρόσφατα ανανέωσε για τρία ακόμα χρόνια το συμβόλαιό του με την
Μπόλτον, αν και τον ήθελαν η Λίβερπουλ και η Μάντσεστερ Σίτι. Ο ίδιος το
θεωρεί προσωπικό στοίχημα: «Να αποδείξω τι αξίζω σ’ αυτούς που δεν με ξέρουν».
Στην Ελλάδα είχε κατακτήσει επτά τίτλους που πολλοί άλλοι ποδοσφαιριστές απλώς
το ονειρεύονται. Ο Stelios όμως άρχισε να κουράζεται από τη σιγουριά που του
πρόσφερε ο Ολυμπιακός.
ΜΟΥ ΕΛΕΙΠΕ KATI
Λέει σε άπταιστα αγγλικά: «Κάθε χρόνος στον Ολυμπιακό ήταν ίδιος για μένα.
Ξέραμε πως οποιοδήποτε παιχνίδι, είτε εύκολο είτε δύσκολο, θα το κερδίζαμε και
θα παίρναμε τον τίτλο γιατί ήμασταν μακράν η καλύτερη ομάδα στη χώρα. Όμως
κάτι έλειπε από την καριέρα μου. Ήξερα πως έπρεπε να προσπαθήσω στην Αγγλία ή
στην Ισπανία και πήρα τις ευκαιρίες μου. Ήταν δύσκολο να αφήσω τους
πρωταθλητές, είναι σαν να αφήνει κάποιος τη Μάντσεστερ Γ. ή την Τσέλσι για να
παίξει στο εξωτερικό».
«Στην Ελλάδα ήμουν σαν βασιλιάς αλλά ήρθα εδώ να ξεκινήσω από την αρχή γιατί
κανείς δεν με ήξερε. Την πρώτη μου μέρα στο Μπόλτον κανείς δεν ήξερε ποιος
είμαι».
H δομή της κοινωνίας και η βρετανική κουλτούρα είναι αυτή που εκτιμά ιδιαίτερα
ο Stelios:
«Μου αρέσει η οργάνωση στην Αγγλία. Έχετε κανόνες και τους ακολουθείτε. Στην
Ελλάδα έχουμε κανόνες αλλά δεν τους εφαρμόζουμε. Για παράδειγμα, στην Ελλάδα
μπορείς να περάσεις ένα φανάρι με κόκκινο αν δεν σε βλέπει κανείς ενώ εδώ δεν
μπορείς να το διανοηθείς πως θα το κάνεις. Έχετε πειθαρχία ενώ εμείς όχι».
Δεν σου προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι στον Stelios προσφέρθηκε θέση
σχολιαστή ποδοσφαίρου όταν τελειώσει την καριέρα του. H αφοσίωσή του στην
καριέρα του είναι τέτοια ώστε προσέχει ιδιαίτερα και την ώρα που τρώει πριν
από κάθε αγώνα.
«Ήμουν συνηθισμένος να τρώω τέσσερις ώρες πριν από κάθε αγώνα ενώ στην Αγγλία
είναι τρεις ώρες. Ήθελα να το κάνω όπως και στην Αγγλία αλλά δεν μπόρεσα κι
έτσι συνεχίζω όπως πριν».
Για το μεγάλο του όνειρο για την Μπόλτον, λέει: «Θέλουμε να παίξουμε στο
Τσάμπιονς Λιγκ. Θα ήταν η μεγαλύτερη ευχαρίστηση για μένα γιατί όταν ήρθα εδώ
παλεύαμε να σωθούμε».
Όποιο κι αν είναι το μέλλον του Stelios – είναι βέβαιο πως θα έχει σχέση με το
ποδόσφαιρο – η πρώτη του έννοια είναι οι δύο γιοι του να συνεχίσουν την
παράδοση του παππού και του πατέρα τους στο ποδόσφαιρο.
«Είναι όνειρό μου το ένα ή και τα δύο μου παιδιά να γίνουν ποδοσφαιριστές. Δεν
ξέρω τι λέει ο βρετανικός νόμος αλλά ίσως ο γιος μου που γεννήθηκε εδώ μια
ημέρα να έχει την ευκαιρία να παίξει στην Εθνική Αγγλίας… εγώ όμως θα τον
συμβουλεύσω να παίξει για την Ελλάδα».
Google news
