Οι βάρδιες εργαζομένων

Ο κ. Γεώργιος Εμμ. Ριζόγλου, από τον Άγιο Σίλα Ηρακλείου, γράφει για τις
βάρδιες των εργαζομένων:

«Ακούγοντας όλους να μιλούν για τις βάρδιες των εργαζομένων και το αίτημα του
καταναλωτικού κοινού για πρόσβαση σε υπηρεσίες και προϊόντα που δεν μπορεί να
έχει τώρα, κατ’ αρχάς αναρωτιέμαι αν υπάρχει τόσο χρήμα συσσωρευμένο στις
τσέπες το οποίο δεν μπορεί να δαπανηθεί. Αν και μάλλον αναφερόμαστε σε
πλαστικό ή δανεικό χρήμα… Βεβαίως, υπάρχει ασυμβατότητα ωραρίων και ημερών
εργασίας, σε σημείο να καθίσταται δύσκολη η πρόσβαση σε ορισμένα προϊόντα,
αγαθά και υπηρεσίες – έστω και αν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις, όπως π.χ. το
Διαδίκτυο στο οποίο όμως δεν έχουν όλοι άνεση χρήσης – κυρίως για τους
εργαζομένους που είναι συγχρόνως και καταναλωτές. Δεν είναι δυνατόν ο
εργαζόμενος να είναι την ίδια και καταναλωτής. Αυτό παρατηρείται κυρίως στις
συναλλαγές του πολίτη με το Δημόσιο ή με τις τράπεζες όπου πρέπει να χάσει την
ημέρα του για μια συναλλαγή, ενώ το κόστος κατανάλωσης μιας υπηρεσίας ή ενός
προϊόντος είναι υπερβολικά μεγάλο. Είναι προφανές ότι χρειάζεται κάποια
εναλλαγή του διαθέσιμου χρόνου απασχόλησης και του χρόνου για κατανάλωση, αλλά
η δημιουργία εργασιακών βαρδιών δεν διευκολύνει τα πράγματα».