Aυστηρότητα τώρα!

H χιπ-χοπ κουλτούρα και η σύγχρονη ζωή στις μητροπόλεις έδωσαν τα στοιχεία που αναζητούσε η Μιούτσια Πράντα για να «γυρίσει» τη μόδα της σε μία αυστηρά μοντέρνα άποψη

Φαίνεται ότι το να είσαι σήμερα γυναίκα είναι δύσκολο. Γιατί, όπως παρατηρεί
και η Κάθι Χόριν, υπεύθυνη μόδας των «New York Times», οι γυναίκες έχουν πολλά
προβλήματα να αντιμετωπίσουν στη ζωή τους τα οποία τους απορροφούν ενέργεια
και καλή διάθεση. Γυναίκες βλοσυρές και προβληματισμένες που ντύνονται με
σκοτεινά, αυστηρά, βαριά ρούχα, «γυναίκες που ζούνε με αξιοπρέπεια και
εξαιρετική μοναχικότητα τη ζωή τους και για τις οποίες ισχύει η σκληρή αλήθεια
ότι δεν χρειάζονται τον σεβασμό ή τον έρωτα των ανδρών». Αυτήν τη διαπίστωση,
οι σχεδιαστές οι οποίοι παρουσιάζουν τις συλλογές τους στο Μιλάνο, την έκαναν
«σημαία» για τον χειμώνα του 2006-2007. Και έβαλαν όλοι τα βαριά φανελένια,
πυκνά μάλλινα υφάσματά τους, τα σκούρα πράσινα, λαδί-καφέ και μαύρα χρώματά
τους για να αλλάξουν την κατεύθυνση της μόδας, η οποία τελευταία είχε
επενδύσει στη θηλυκή ελαφρότητα της παγιέτας, των στρας, των βολάν και του
ύφους τής καθωσπρέπει δεσποινίδας ή ντάμας. Έτσι, το Μιλάνο αποφάσισε με
συγχρονισμένες κινήσεις να τυλίξει τις γυναίκες με ένα μουντό, κατσουφιασμένο
ύφος, ακολουθώντας το ρεύμα που άρχισε από τη Νέα Υόρκη ο Μαρκ Τζέικομπς και
καταλαβαίνοντας τι θέλουν πραγματικά οι γυναίκες.

Ο Ντέιβιντ Μπάουι των 80’ς με την ψηλόλιγνη γκλαμ ροκ σιλουέτα του έγινε «μούσα» της σχεδιάστριας Φρίντα Τζιανίνι για τον οίκο Gucci

Το έδειξαν στα ρούχα τους με μινιμαλιστική καθαρότητα και με μια νοσταλγία
προς τη γεωμετρική φόρμα του Αζεντίν Αλαϊά της δεκαετίας του 1980. Πρόκειται,
συμπεραίνει η Σούζι Μένκες της «International Herald Tribune», για τη νέα
γενιά των σχεδιαστών που στα 30κάτι τους αντιμετωπίζουν με ωριμότητα τον
θαυμασμό τους για την αγαπημένη τους εποχή. Το νόημα της οποίας έδωσε η
Μαντόνα στο τραγούδι της «Material Girl». Και ταυτόχρονα στην ανάγκη τους να
ξεφορτωθούν τη μελιστάλαχτη γλύκα της περασμένης σεζόν.

«H μόδα αποκτά ένα μαχητικό πνεύμα που θέλει τις γυναίκες να επαναστατούν.
Αυτή είναι η ισχυρή και άγρια άποψη των γυναικών σήμερα», δήλωσε το βαρύ
πυροβολικό της ιταλικής βιομηχανίας της μόδας, Μιούτσια Πράντα, η οποία με τη
συνδρομή στίχων του συγκροτήματος χιπ-χοπ «Flash and the Furious Five» έδειξε
στην ομώνυμη συλλογή της πλεκτά μίνι φορέματα σε απόχρωση του γραφίτη, νάιλον
και μάλλινα φαρδιά παρκά σαν αυτά που φοράνε οι ράπερ και κράτησε τα καλύτερα
κομμάτια για να τα ταιριάξει με τα αγορίστικα φανελένια παντελόνια: τοπ με
μπούστο από γκρι φανέλα ή από ασημί παγιέτα, κομμένα σε παλλαϊκό σχέδιο
στηθόδεσμου.

Ο Βέλγος Ραφ Σίμονς στην πρώτη του γυναικεία συλλογή για τον οίκο Jil Sander έδειξε ότι μπορεί να συνεχίσει το δόγμα του μινιμαλισμού που άρχισε η Τζιλ Σάντερ και να το εμπλουτίσει με τη φιλική προς τις γυναικείες επιθυμίες ματιά του, δημιουργώντας φορέματα εντυπωσιακής απλότητας και φινέτσας

«Μια γυναίκα με αυστηρό ύφος, αλλά χωρίς να χάνει τη θηλυκότητά της», λέει η
σχεδιάστρια του οίκου Marni Κονσουέλο Καστιλιόνι, η οποία ασχολήθηκε με το
ανδρόγυνο στυλ των ανδρικών φανελένιων γκρι και μαύρων παντελονιών. Το οποίο
«μαλάκωσε» με αμάνικες φαρδιές μπλούζες και μακριά μέχρι τον αγκώνα σουέντ
γάντια. «Είναι ένα στυλ συμπαγές για μια γυναίκα η οποία πατάει γερά στη γη,
αλλά δεν χάνει την επαφή με τη φύση της», εξηγεί η Αλμπέρτα Φερέτι,
αποδεικνύοντας ότι μπορεί να κάνει στροφή από τα εύθραυστα σιφόν φορέματα – με
τα οποία καθιερώθηκε – σε μια γυναικεία και πάλι γκαρνταρόμπα αλλά πιο σοβαρή,
με μαύρες, καφέ και σμαραγδένιες αποχρώσεις. H Φερέτι έδωσε τη μοντέρνα
πρότασή της για καθημερινό ντύσιμο με στρογγυλές κάπες, μικρά σακάκια,
καπιτονέ παλτό, χαριτωμένα φορέματα συνδυασμένα με πλεκτά δαντελένια καλσόν
και ψηλοτάκουνα μποτάκια από δέρμα αλιγάτορα.

Χαρούμενα πλεκτά και… Μπάουι

Οι Dolce & Gabbana συνεχίζουν τα δικά τους ζωηρά παιχνίδια, με τα κοριτσάκια που παίζουν στο χιόνι

Οι συλλογές του Τζόρτζιο Αρμάνι, του Gucci και των Dolce & Gabbana έκαναν
την εξαίρεση. Ο πρώτος, στην προσιτή σειρά του Emporio Armani, έπαιξε με
βούλες, γούνινα καπέλα και φρουφρού στριφώματα για να δώσει μια χαρούμενη νότα
σε μία συλλογή από την οποία ο σχεδιαστής απέδειξε για άλλη μία φορά ότι είναι
ο μετρ των σακακιών. Οι Dolce & Gabbana τα πήγαν πάρα πολύ καλά με την
ιδέα των πλεκτών ολόλευκων συνόλων με σορτσάκια, μίνι φούστες και μακριές
ζακέτες με πλεξίδες και άλλες τσαχπινιές πλεκτικής. Και στον Gucci η Φρίντα
Τζιανίνι εμπιστεύθηκε την γκλαμ ροκ εικόνα του Ντέιβιντ Μπάουι των αρχών της
δεκαετίας του ’80, κάνοντας τη διαφορά από την ομάδα του Μιλάνου που έδειξαν
ρούχα με όγκο, διατηρώντας την Gucci παράδοση στην εφαρμοστή, στενή σέξι
γραμμή.

Με λευκά, χρυσά και μοβ στενά κοστούμια. «Οι πιο σημαντικές μου εικόνες είναι
αυτές του Ντέιβιντ Μπάουι από αυτήν την περίοδο γιατί ήταν ένα είδωλο με
μεγάλη επιρροή εκείνα τα χρόνια».

Και ολίγον πανκ

Ίσως να ήρθε η στιγμή που το πανκ θα ξαναζήσει μεγάλες δόξες. Αυτή τη φορά με
βελτιωμένη και ραφιναρισμένη εικόνα χάρη στα κασμιρένια και τα ανδρικά μάλλινα
υφάσματα του οίκου Max Mara. Σε αυτή τη διαπίστωση έφτασε η Λίζα Άρμστρονγκ
των «Times» του Λονδίνου όταν στη διάρκεια της επίδειξης παρατήρησε τον κόσμο
που είναι αφοσιωμένος στον Max Mara να χτυπάνε ρυθμικά τα πόδια τους στον
ρυθμό της πανκ μουσικής των Sex Pistols.

Άλλη μια στιγμή των έιτις φωτίστηκε από τους προβολείς μιας πασαρέλας του
Μιλάνου. Μόνο που η περιθωριακή σκοτεινή πλευρά εκείνης της εποχής ανασύρθηκε
από έναν οίκο διάσημο για τα κλασικής κομψότητας παλτό και τα καλοραμμένα
παντελόνια του που οι γυναίκες αγοράζουν για να τα έχουν τουλάχιστον για μία
δεκαετία. Πανκ και Max Mara δεν είναι πια ασύμβατες πραγματικότητες. Καθώς το
μαύρο και το γκρι κυριάρχησε στη χειμερινή συλλογή του οίκου με μια δυναμική
εικόνα χάρη στα στράπλες φορέματα συνδυασμένα με μαύρα κολλάν, ανδρικά τουίντ
ή ριγωτά σακάκια και μακριά αυστηρά μιλιτέρ παλτό. Και με τη διακοσμητική
παρουσία της παγιέτας σε ζώνες ή πάνω σε μπλούζες το νεοπάνκ ύφος της συλλογής
κράτησε ισορροπία με τη μαύρη επιθετικότητα. Άλλωστε, στο Made in Italy δεν
υπάρχει ποτέ η απόγνωση του πανκ συνθήματος «No future».