Οι γάτες του συνδικαλισμού

ΟΠΩΣ είναι γνωστό από την εποχή του Μάο, δεν έχει σημασία αν η γάτα
είναι άσπρη ή μαύρη – αρκεί να πιάνει ποντίκια. Έτσι και με τους
εργατοπατέρες. Δεν έχει σημασία αν είναι γαλάζιοι, πράσινοι ή κόκκινοι, αρκεί
να κερδίζουν μισθολογικές αυξήσεις και άλλα παρόμοια. Άρα, οι συνδικαλιστές
των ναυτεργατών, που έσυραν τον κλάδο τους σε μία οκταήμερη απεργία χωρίς να
κερδίσουν το παραμικρό, προφανώς δεν είναι… γάτες. Έχουν δίκιο οι ναυτικοί;
Μεγάλο. Το ζήτημα είναι πού θα το βρουν…

Το χειρότερο απ’ όλα δε, είναι ότι οι ναυτεργάτες ηττήθηκαν από μία κυβέρνηση
που έκανε τα πάντα για να χάσει τις εντυπώσεις. Ο υπουργός Ναυτιλίας απέδειξε
ότι έχει ένα πρόβλημα για κάθε λύση, ο Πρωθυπουργός πρώτα υπέγραφε
επιστρατεύσεις και στη συνέχεια διέτασσε διάλογο με τους απεργούς, ο υπουργός
Επικρατείας κατήγγειλε τους συνδικαλιστές ότι ζητούσαν παράλογα πράγματα – που
ωστόσο περιλαμβάνονται στο προεκλογικό πρόγραμμα της N.Δ.. Μάταια όλα. Οι
ναυτικοί επέστρεψαν στα πλοία χωρίς το παραμικρό κέρδος…

Από τους διακόπτες στους κάβους

OI NAYTIKOI δεν κέρδισαν, οι αγρότες έχασαν, οι νησιώτες αγανάκτησαν.
Το πλαίσιο για την πραγματοποίηση μιας απεργίας είναι σήμερα πολύ διαφορετικό
σε σχέση με δύο δεκαετίες πριν, όταν οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ μπορούσαν να
ανεβοκατεβάζουν τους διακόπτες παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και να κερδίζουν.

Σήμερα, οι απεργοί είναι χαμένοι από χέρι αν δεν κατορθώσουν να κερδίσουν την
κοινωνική συναίνεση στα αιτήματά τους. Αντίθετα, οι εκπρόσωποι των ναυτικών
έβγαιναν στην τηλεόραση για να καταγγείλουν τους αγρότες – που έβλεπαν τα
προϊόντα τους να καταστρέφονται – ως… υποκινούμενους από την κυβέρνηση.

Το πράγμα γίνεται ώς και πιεστικό, μιας και τους επόμενους μήνες, όταν η
υπόθεση των ναυτεργατών θα έχει ξεχαστεί, άλλοι κλάδοι θα πάρουν τη θέση τους.
H κυβέρνηση, ούτως ή άλλως, δίνει αφορμές για κάθε είδους κινητοποιήσεις. Και
όσο θα προχωρούν οι «μεταρρυθμίσεις», οι αφορμές για απεργίες θα γίνονται όλο
και περισσότερες…