Yγεία, εργασία και Παιδεία

Ο κ. Ηλίας Μιχαηλίδης γράφει για τα οικονομικά, την απασχόληση, την υγεία,
την Παιδεία:

«Τον τελευταίο καιρό, ακούμε ως πρώτα θέματα τον προϋπολογισμό και τις αλλαγές
στο Σύνταγμα. Δύο θέματα σοβαρά μεν, όπως πάρα πολύ αποπροσανατολιστικά για
τους εργαζομένους. Οι λόγοι είναι οι εξής:

H Ελλάδα, από το 1981 έως και το 2004, είχε εισροές χρηματικές γύρω στα
280.000.000.000.000 δρχ., χρήματα πάρα πολλά. Αυτά τα ποσά προέρχονται:

1) Από δάνεια εξωτερικού και εσωτερικού.

2) Από ΜΟΠ και πακέτα ΝΤΕΛΟΡ και ΣΑΝΤΕΡ.

3) Από φόρους Ελλήνων εργαζομένων και μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Με τα χρήματα αυτά η χώρα μας έπρεπε να έχει πολύ ισχυρή οικονομία, που
σημαίνει εργασία για όλους τους Έλληνες. Αντ’ αυτού, ανεργία 11%, ίσως και
παραπάνω.

Αποβιομηχανοποίηση και, τώρα, απογεωργοποίηση, με τις μεγάλες εισαγωγές τόσο
βιομηχανικών όσο και γεωργικών προϊόντων. Ερήμωση της επαρχίας και ιδίως των
χωριών, λόγω των αθρόων προσλήψεων στον δημόσιο τομέα και στις ΔΕΚΟ, με καθαρά
κομματικά κριτήρια.

Παιδεία: συνεχής υποβάθμιση τόσο της Μέσης όσο και της Πανεπιστημιακής
Εκπαίδευσης. Υπάρχουν πάρα πολλοί πτυχιούχοι, τα κονδύλια συνεχώς
περικόπτονται και φυσικά οι καθηγητές, ένα τουλάχιστον μέρος αυτών, “ο σώζων
εαυτόν σωθήτω”.

Υγεία: Μια ζωή πληρώνουν οι πραγματικά εργαζόμενοι, γιατί υπάρχουν πάντα
“αργόμισθοι και κηφήνες” και στους πραγματικά εργαζόμενους η περίθαλψη τελεί
εν ανεπαρκεία. Αρκεί να βρεθεί κανείς μία φορά σε εφημερία νοσοκομείων, για να
δει τα χάλια της περίθαλψης. Τι να προλάβουν οι 2 ή 3 γιατροί και οι
νοσοκόμες, π.χ. στο καρδιολογικό τμήμα του Ερυθρού Σταυρού, όταν έρχονται κατά
πεντάδες οι έχοντες ανάγκη είτε με καρότσια είτε με το EKAB ή με συνοδούς; Και
εγώ, που πήγα στις 16 τρέχοντος περίπου στις 19.00 μ.μ., έπειτα από μία ώρα
και σαράντα πέντε λεπτά έφυγα χωρίς να με δει κάποιος γιατρός – και φεύγοντας,
άκουσα ότι η αναμονή είναι τρεις ώρες!! Και μόνο που θα ακούσουν οι ασθενείς
αυτό η πίεσή τους θα φθάσει στα ύψη, με κινδύνους μεγάλους για την υγεία
τους!».