ANAΛΩΣIMA Δέκα σκληροί χειμώνες

Στα προάστια, που διαθέτουν παράξενη χλωρίδα, πετάχτηκαν κάτι λουλούδια ροζ
αυτή την Κυριακή, πάνω σε γυμνά καφέ κλαριά. Σαν ιέρειες, οι γυναίκες με τα
φαρδιά παλτά τα μετέφεραν χαρμόσυνα στην κρύα λιακάδα. Προάγγελοι της
ανθισμένης αμυγδαλιάς που είναι προάγγελος της άνοιξης και πάντα συγκινεί έτσι
που ρισκάρει και θυσιάζει τα ωραιότερα λουλούδια στη βιασύνη. Δεν την εκτιμάμε
πολύ την άνοιξη, συνηθισμένοι καθώς είμαστε σε ήπιο κλίμα, αλλά φέτος άγρια
μας έδειρε η βαρυχειμωνιά, το σκεφτόμαστε ξανά το πράγμα. Είμαστε για
χειμώνες, με το πετρέλαιο να ακριβαίνει πάνω από 40% και τα κουφώματα να
χάσκουν απορημένα σε πόρτες και παράθυρα; Τόσα χρόνια μας έλεγαν για το
φαινόμενο του θερμοκηπίου και δεν αποφασίζαμε να τα κάνουμε πλαστικά,
αεροστεγή, αδιαπέραστα, τα αφήναμε ξύλινα και διαπερατά για ομορφιά, και για
ζεστασιά, με τη μεταφορική έννοια. Τώρα άλλαξε η πρόβλεψη, μαζί με το
φαινόμενο του θερμοκηπίου αναγγέλλονται δέκα σκληροί χειμώνες σαν αυτόν που
βουλιάζει στέγες γερμανικές και κλείνει στον προβληματικό εαυτό τους βαλκανικά
ορεινά χωριά. Δέκα σκληροί χειμώνες, με τους Σουηδούς να κατορθώνουν σταδιακά
να αποδεσμεύονται πλήρως από το πετρέλαιο κι εμάς να συζητάμε ποιο κόμμα θα
δώσει επίδομα θέρμανσης. Για εκείνο το ευρωπαϊκό επίδομα κατώτατου
εισοδήματος, για το οποίο έγραψε την περασμένη εβδομάδα στα «NEA» η Ελίζα
Παπαδάκη, κανείς δεν κουβέντιασε – βγήκαν οι υποκλοπές στη μέση, που είναι
πολύ πιο ενδιαφέρουσες. Δέκα δύσκολοι χειμώνες σίγουρα, αλλά τουλάχιστον θα
μας εξασφαλίσουν δέκα ακόμα συγκινητικές ελεύσεις ανθισμένης αμυγδαλιάς κι
αυτής της ροζ σιγκόνιας που ανθίζει ακόμα νωρίτερα και θα μπορούμε, πάλι, να
εκτιμάμε το ήπιο κλίμα άλλες δέκα φορές στο μέλλον, πριν να υποκύψουμε τελείως
στην απάθεια του θερμοκηπίου. Δεν είναι κι άσχημα.