Σελίδες βαμμένες με αίμα…

Για να ερευνήσει την αληθινή ιστορία πάνω στην οποία βασίστηκε το
αριστούργημά του, το κλασικό αστυνομικό θρίλερ «Εν Ψυχρώ», ο συγγραφέας
Τρούμαν Καπότε είχε δημιουργήσει μία στενή σχέση με έναν στυγνό δολοφόνο. H
σχέση αυτή ήταν «υπερβολικά στενή», ισχυρίζονται οι δημιουργοί μιας νέας
ταινίας με θέμα την αληθινή ιστορία πίσω από το μυθιστόρημα και τη διαπλοκή
της αλήθειας με την ίδια τη ζωή του συγγραφέα και με το έργο του.

Ένα περίεργο πράγμα συνέβη στον Τρούμαν Καπότε, λίγο αφού κυκλοφόρησε το «Εν
Ψυχρώ» (Εκδ. Αφοί Ζαχαρόπουλοι), το περίφημο έργο του όπου αφηγείται την
ιστορία μιας πολλαπλής δολοφονίας που έγινε τον χειμώνα του 1959, σε αγροτική
περιοχή του Κάνσας, και των δύο ανδρών, κοινωνικά απόβλητων, που την είχαν
διαπράξει. Το βιβλίο αμέσως έγινε μπεστ σέλερ και οι κριτικοί το χαρακτήρισαν
«αριστούργημα». Γρήγορα θεωρήθηκε ως «ογκόλιθος» της αμερικανικής λογοτεχνίας,
δημιουργώντας μάλιστα ένα ολότελα νέο λογοτεχνικό είδος – με θέμα το αληθινό
έγκλημα, ή αλλιώς τα αστυνομικά που βασίζονται σε αληθινές ιστορίες.

Ο Τρούμαν Καπότε είχε δημιουργήσει στενή σχέση με τον έναν φονιά. Πάνω, ο Σέιμουρ Χόφμαν υποδύεται τον συγγραφέα στην κινηματογραφική μεταφορά της ζωής του

Ωστόσο, ακόμα και την εποχή που το βιβλίο σάρωνε στις πρώτες δόξες του, οι
ψίθυροι και οι φήμες είχαν ήδη αρχίσει. Ήταν αλήθεια πως ο Καπότε, γνωστός
ομοφυλόφιλος, είχε ερωτευτεί τον Πέρι Σμίθ, τον πιο εσωστρεφή και πιο
«διανοούμενο» από τους δύο δολοφόνους, ο οποίος ονειρευόταν να γίνει μουσικός
ή καλλιτέχνης; Ίσχυε αυτό που είχε υπαινιχθεί ένας ανακριτής της Αστυνομίας
που ερευνούσε την υπόθεση του πολλαπλού φονικού στο Κάνσας, ότι ο Καπότε έζησε
μία ιστορία παράφορου ερωτικού πάθους με τον Πέρι Σμίθ, μέσα στην ίδια την
πτέρυγα των θανατοποινιτών στην υψίστης ασφαλείας φυλακή του Κάνσας,
δωροδοκώντας τους δεσμοφύλακες με αδρά ποσά, προκειμένου να αφήσουν το ζευγάρι
μόνο του;

Οι ερωτήσεις. Υπήρχαν όμως και άλλες ερωτήσεις, ακόμα και πιο
ανησυχητικές, τις οποίες έθεταν βέβαια κυρίως οι λογοτεχνικοί ανταγωνιστές του
Καπότε. Μήπως λοιπόν ο Καπότε είχε σκοπίμως αποσύρει την προσφορά που είχε
κάνει στον Πέρι Σμιθ και στον έτερο δράστη, Ντικ Χίκοκ, για παροχή νομικής
βοήθειας, προκειμένου να πάνε οι δύο δράστες γρηγορότερα στην αγχόνη, δίνοντας
έτσι στον συγγραφέα το τέλος που χρειαζόταν για το βιβλίο του; Ήταν αλήθεια
ότι ο Καπότε είχε κερδίσει την εμπιστοσύνη των δύο δραστών, κατορθώνοντας έτσι
να μάθει πολλές και πολύτιμες λεπτομέρειες για τους ίδιους και για το φονικό
που διέπραξαν, λέγοντάς τους ότι δήθεν έγραφε μία ιστορία χάρη στην οποία θα
κέρδιζαν τη συμπάθεια και τον οίκτο του κόσμου, την οποία εκείνοι με τη σειρά
τους θα χρησιμοποιούσαν δικαστικά για να μην καταδικαστούν στην εσχάτη των
ποινών, τον θάνατο;

Αυτά και άλλα πολλά είναι τα ερωτήματα που βρίσκονται στο επίκεντρο της νέας
ταινίας «Καπότε», το μεγάλο φαβορί των επερχόμεων Όσκαρ. Τα ερωτήματα αυτά
όμως όχι μόνον δεν είναι καινούργια, αλλά παραμένουν αναπάντητα εδώ και 40
χρόνια – από την εποχή δηλαδή της πρωτοδημοσίευσης του «Εν Ψυχρώ».

H ιστορία έπρεπε να έχει ένα τέλος

Ο Πέρι Σμιθ εθεωρείτο ο πιο «διανοούμενος» από τους δύο δολοφόνους

Ένα μεγάλο μέρος της αφήγησης στο βιβλίο έχει προέλθει από τις επισκέψεις που
έκανε ο Καπότε στη φυλακή για να επισκεφτεί τους δύο δράστες και από τις
εκατοντάδες επιστολές που εκείνοι του έστειλαν, ιδίως κατά τη διάρκεια των δύο
τελευταίων χρόνων της ζωής τους. Το 1966 ήταν πλέον ευρέως γνωστό και αποδεκτό
ότι ο Καπότε είχε χειραγωγήσει τους δύο άνδρες που έγιναν ήρωες του
μυθιστορήματός του, κολακεύοντάς τους, γεμίζοντάς τους δώρα και δημιουργώντας
σε αυτούς μία εξάρτηση από τον ίδιο, που εκείνος εκμεταλλεύτηκε πλήρως για να
τους αποσπάσει και την τελευταία μαρτυρία και ανάμνηση σχετικά με το
φρικιαστικό έγκλημά τους.

Ο δεύτερος δολοφόνος, Ντικ Χίκοκ

H εκτέλεση. Ωστόσο, ο διάσημος συγγραφέας είχε ένα πρόβλημα: τίποτε από
όλο αυτό το υλικό που είχε συσσωρεύσει δεν θα μπορούσε να μπει μέσα σε ένα
τελειωμένο βιβλίο έως ότου αποφασιστεί οριστικά η μοίρα των δύο πρωταγωνιστών
και κλείσει η υπόθεση. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου που ο συγγραφέας Ουίλιαμ
Μπάκλι Τζούνιορ είχε πει, σε μία εκπομπή στην τηλεόραση, ότι από όλες τις
εκτελέσεις που είχαν πραγματοποιηθεί εκείνη την περίοδο στις ΗΠΑ, «οι δύο εξ
αυτών έγιναν για την προσωπική βολή του Τρούμαν Καπότε». Αλήθεια ή ψέματα;
Ουδείς μπορεί να απαντήσει με βεβαιότητα.

LINKS:

*www.sonyclassics.com/capote/

*www.pbs.org/wnet/americanmasters/database/capote­t.html