Tο Mαντείο του Tροφωνίου

Ο κ. Γιώργος Πολύμερος από τη Λαμία γράφει για το Νεκρομαντείο του
Τροφωνίου (Ιστορία Αρχαίας Ελλάδας τ. 11) στη Λιβαδειά και σημειώνει μεταξύ
των άλλων:

«Πού ήταν το μαντείο; Μα, ακριβώς εκεί όπου θα έπρεπε. Πολύ κοντά στις πηγές
και στα ιερά. Το μισό πηγάδι υπάρχει ακόμα. Βρίσκεται ακριβώς κάτω από το
γεφυράκι που εξυπηρετεί το δημοτικό αναψυκτήριο. Αυτό το πηγάδι έχει μια τρύπα
σκαμμένη στον υαλώδη και ιδιαίτερα γλιστερό βράχο. Και από εκεί αρχίζει ένα
αυλάκι, σκαμμένο και αυτό στον ίδιο βράχο. Μόνο που αυτό το αυλάκι βυθίζεται
και κάνει μια διαδρομή μέσα στη λιμνούλα που είναι εκεί. Άρα το κοίλωμα αυτό
κάποτε δεν ήταν γεμάτο νερά. Αποδεικνύεται άλλωστε και από γκραβούρες του 17ου
και του 18ου αι. Εκεί υπήρχαν μεγάλα τείχη. Μέσα στο κοίλωμα. Από εκεί
ανασύρθηκε όλο το υλικό που χρησίμευσε για να χτιστεί ο παρακείμενο μεγάλος
πύργος, αλλά και το ίδιο το γεφύρι. Το κοίλωμα αυτό είναι το σώμα του
νεκρομαντείου του Τροφωνίου. Και αν ο θάλαμος του νεκρομαντείου της Εφύρας
είχε μήκος γύρω στα ένδεκα μέτρα και πλάτος γύρω στα τέσσερα μέτρα, ετούτος ο
θάλαμος πρέπει να ήταν κατά τι μεγαλύτερος.

Πάντως, όποιος έβγαινε από εκεί, είχε πάθει τόσο μεγάλο σοκ ώστε πολύ δύσκολα
συνερχόταν. Ζούσε μια ζωή μελαγχολικός και πέθαινε σε κατάσταση… ένδειας
φρένων. Ο Πλούταρχος δίνει, από δεύτερο χέρι, εκπληκτική περιγραφή των
οραμάτων που είδε κάποιος χρηστηριαζόμενος όταν χρειάσθηκε να κατεβεί εκεί. Οι
περιγραφές δεν διαφέρουν και πολύ από όσα διηγούνται ότι βλέπουν οι χρήστες
τοξικών ουσιών».