Aπό το γραφείο στην… κορυφή

Είναι χειρουργός στο νοσοκομείο της Ρόδου και το καθημερινό του πρόγραμμα
είναι, συνήθως, πολύ επιβαρυμένο. Έτσι, στον ελεύθερο χρόνο του… παίρνει τα
βουνά!

Και όχι οποιαδήποτε βουνά! «Έχω ασχοληθεί κατά καιρούς με αθλήματα που έχουν
άμεση σχέση με τη φύση, αλλά η ορειβασία με κέρδισε. Έχω ανέβει στα
περισσότερα ελληνικά βουνά, ενώ ένας από τους επόμενους στόχους μου είναι
σίγουρα η κατάκτηση των Ιμαλαΐων. H ορειβασία είναι άθλημα των ορίων, είναι
μια διαρκής κόντρα με τον εαυτό σου, το βουνό αλλά και τους κινδύνους που
μπορεί να κρύβει», λέει στα «NEA» ο κ. Χάρης Κυριακάκης. Άλλωστε η ελληνική
αποστολή στο Έβερεστ, τον Μάιο του 2004, ήταν αυτή η οποία του κέντρισε το
ενδιαφέρον για την ορειβασία.

Για τον κ. Χάρη Κυριακάκη, η ορειβασία είναι μια διαρκής κόντρα με τον εαυτό του

«Ψυχοθεραπεία». Όταν η κ. Μαρία-Χριστίνα Κουρή, επιχειρηματίας, κλείνει
το κομπιούτερ και φεύγει από το γραφείο, ακολουθεί παρόμοια… μονοπάτια. «H
αναρρίχηση με έφερε σε άμεση επαφή με τον φόβο, είδα τα πράγματα πιο απλά,
ένιωσα πολύ κοντά στα ένστικτά μου. Για μένα, η αναρρίχηση είναι κάτι σαν
ψυχοθεραπεία!», αναφέρει η κ. Κουρή, που κάνει αναρρίχηση τα τελευταία τρία
χρόνια στα ελληνικά βουνά και στόχος της είναι κάποια στιγμή να μπορέσει να
αναρριχηθεί και σε βουνά άλλων χωρών.

Όλο και περισσότεροι είναι οι Έλληνες που εξοπλίζονται με την ορειβατική
σκαπάνη, τα σχοινιά και το κράνος, αφού έχουν γίνει οπαδοί της ορειβασίας και
της χειμερινής αναρρίχησης. Πολλοί μάλιστα «κλείνουν» ιδιαίτερα μαθήματα με
ειδικούς εκπαιδευτές!

Κι αυτό παρά το γεγονός ότι, όπως αναφέρει ο κ. Νίκος Χατζής, εκπαιδευτής
ορειβασίας και οδηγός βουνού, «ο Έλληνας δεν διαθέτει την ορειβατική κουλτούρα
που έχουν οι άλλοι Ευρωπαίοι πολίτες – το πρώτο επαγγελματικό σωματείο
ορειβασίας στην Ευρώπη συγκροτήθηκε το 1821 – και ούτε ξέρω εάν ποτέ θα την
αποκτήσει. Αυτό που διαπιστώνω όμως είναι ότι υπάρχει αυξημένη ζήτηση για τη
χειμερινή αναρρίχηση, αλλά και για το ορειβατικό σκι».

Σύμφωνα με τον ίδιο, εξάλλου, τα ελληνικά βουνά προσελκύουν κάθε χρόνο και
πολλούς ορειβάτες από διάφορες χώρες του κόσμου. «Σε αντίθεση με τα βουνά του
εξωτερικού, τα ελληνικά είναι ακόμα “παρθένα” και προσφέρουν εντελώς
διαφορετικές συγκινήσεις στους ορειβάτες», εξηγεί.

«Ο Έλληνας δεν έχει ορειβατική κουλτούρα», επισημαίνει ο N. Χατζής

Το «βουνό των θεών». Ο πιο δημοφιλής προορισμός για τους έμπειρους και
απαιτητικούς Έλληνες και ξένους ορειβάτες είναι ο Όλυμπος: «Κάθε χρόνο
επισκέπτονται το ψηλότερο βουνό της χώρας μας 15.000 ορειβάτες», αναφέρει
χαρακτηριστικά ο κ. Παναγιώτης Κοτρωνάρος, εκπαιδευτής ορειβασίας και αρχηγός
της ελληνικής αποστολής στο Έβερεστ το 2004.

Ωστόσο, πολλούς οπαδούς έχει κερδίσει και το όρος Τύμφη στην Ήπειρο και πιο
συγκεκριμένα στα Ζαγοροχώρια. «Ιδιαίτερα αυτή την περίοδο, που ο χειμερινός
τουρισμός στην περιοχή είναι πάρα πολύ αυξημένος, ευνοείται η ορειβασία και η
χειμερινή αναρρίχηση στην Τύμφη, τις “Άλπεις της Ελλάδος”, όπως την αποκαλούν
κυρίως οι ξένοι επισκέπτες», αναφέρει ο κ. Κοτρωνάρος.

«Για αρχάριους, ιδανικοί προορισμοί είναι ο Παρνασσός και ο Υμηττός», λέει ο Π. Κοτρωνάρος

Πάντως, για τους λιγότερο εξοικειωμένους με την ορειβασία ή την αναρρίχηση, οι
εκπαιδευτές προτείνουν προορισμούς και περιοχές κοντά στην Αθήνα, οι οποίες
είναι εύκολα προσβάσιμες: «Στον Παρνασσό μπορεί κανείς να ακολουθήσει όμορφες
αναρριχητικές διαδρομές ενώ ορειβατικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν η Πάρνηθα, η
Πέτρα Βαρυμπόμπης – στη Βορειοανατολική άκρη του οικισμού Θρακομακεδόνες -,
ακόμα και ο Υμηττός», αναφέρει.

Και ορειβατικό σκι

Εκτός από τη χειμερινή αναρρίχηση και την ορειβασία, οι Έλληνες φαίνεται ότι
επιλέγουν και το ορειβατικό σκι, με τη βοήθεια έμπειρων εκπαιδευτών. Ωστόσο,
το ορειβατικό σκι κρύβει κινδύνους, με μεγαλύτερο αυτόν των χιονοστιβάδων.
«Φέτος, ο κίνδυνος των χιονοστιβάδων είναι ακόμα μεγαλύτερος μιας και ο καιρός
έδειξε για τα καλά τα δόντια του» λέει ο εκπαιδευτής Νίκος Χατζής.