ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Eλεύθερη έκφραση

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο N. Αθανασόπουλος, Κρέμου 129, Καλλιθέα, γράφει:

«H ελεύθερη έκφραση είναι κατάκτηση της δημοκρατίας μας και ο περιορισμός της
είναι αντιδημοκρατική ενέργεια. Γι’ αυτό, οι όποιες αντίθετες απόψεις είναι
σεβαστές και υπολογίσιμες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να γίνονται και
αποδεκτές, εάν προσκρούουν στο κοινό αίσθημα.

Όταν ένας βουλευτής ή πολιτευτής διατυπώνει μια αιρετική άποψη δεν πρέπει να
ζητείται η κεφαλή του επί πίνακι, απλώς να την προσπερνάμε – χωρίς
παρενέργειες.

Οι πάντες (και δη όταν είναι δημόσια πρόσωπα, που υποτίθεται ότι η γνώμη τους
μετράει) πρέπει να ξέρουν τι λένε και πώς το λένε, διότι και στο εξωτερικό και
στο εσωτερικό υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να εκμεταλλευθούν τα λεγόμενα και
να δημιουργηθεί ζήτημα. Χρειάζεται προσοχή. Δεν μου αρέσει να αστυνομεύεται
κάποιος για να μην πει την άποψή του και, υπό αυτήν την έννοια, είμαι κατά των
διαγραφών κομματικών στελεχών από τα κόμματά τους όταν διατυπώνουν αντίθετες
απόψεις, αρκεί αυτά να επιπλήττονται.

Ο καθένας είναι υπόλογος γι’ αυτά που λέει, η δε κυβέρνηση είναι υπεύθυνη γι’
αυτά που πράττει. Άρα αυτή έχει τον τελευταίο λόγο, ανεξαρτήτως του τι λέει ο
κάθε βουλευτής.

Μη μας πιάνει πανικός. H υπεύθυνη κυβέρνηση δεν είναι υποχρεωμένη να ακούει
τον καθένα αν αυτό που λέει δεν είναι σωστό και ιστορικά τεκμηριωμένο. H
εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία είναι (κατά κανόνα) ισχυρή και δεν κινδυνεύει
από διαρροές ή διαγραφές. Παρά ταύτα, είμαι κατά των διαγραφών και ο
περιορισμός της άποψης δεν συνάδει με τα κοινοβουλευτικά μας ήθη και την καλή
λειτουργία του δημοκρατικού μας πολιτεύματος. Όχι, λοιπόν, περιορισμός στην
άποψη – αλλά και ο κάθε πολιτικός οφείλει να ξέρει τι λέει, για να μην
προκαλεί».