Πανηγυρική έναρξη «Γιουροβιζιόνειων»

Μέχρι να βρουν Βίσση – Καρβέλας το εθνικό τραγούδι για τη Γιουροβίζιον, ήχησαν τα τέλια των μιντιακών πανηγυριών

Άρχισαν οι ετήσιες γιορτές που πλαισιώνουν το κορυφαίο εθνικό γεγονός της
Γιουροβίζιον – μητέρας όλων των μαχών. Με τη δέουσα λαμπρότητα και πρώτους
καλεσμένους τα συγκροτήματα-σαπόρτ τα οποία βγαίνουν πρώτα στην εθνική
μιντιακή σκηνή και δεν είναι άλλα από τα επαγγελματικά πάνελ των πρωινάδικων,
μεσημεριανάδικων και λοιπών κουτσομπολίστικων εκπομπών.

Τα «Γιουβιζιόνεια» καθιερώθηκαν εδώ και ελάχιστα χρόνια, ευθύς μόλις άρχισε να
αναπτύσσεται η μιντιακή αγορά γύρω από τη βιομηχανία της αναλώσιμης μουσικής
διασκέδασης, και περιλαμβάνουν το σύνολο των τηλεοπτικών θεαμάτων που
προηγούνται και έπονται της μεγάλης βραδιάς της Γιουροβίζιον. Τα εν λόγω
τηλεοπτικά θεάματα έχουν δεόντως προκλητικό και καβγατζήδικο περιεχόμενο ώστε
να ντοπάρεται το ενδιαφέρον του φιλοθεάμονος κοινού και παραλλήλως να
ωφελούνται εκ της δημοσιότητος και πλείστες όσες τηλεδιασημότητες επιθυμούν να
συντηρηθούν διά της μεθόδου τού γιοροβιζιονομαϊντανού – ουκ ολίγες, όπως
έχουμε διαπιστώσει.

Σύμφωνα με την παράδοση, την επίσημη έναρξη των εορτών των καβγατζήδικων και
εθνοεκτονωτικών «Γιουροβιζιονείων», που είναι αποκλειστικώς τηλεοπτικές,
κηρύσσει ετησίως η ανακοίνωση από την EPT του ονόματος είτε του καλλιτέχνη που
θα εκπροσωπήσει το έθνος είτε της δημοσιογράφου που θα αναλάβει την
αναμετάδοση του κορυφαίου, γιορτινού γεγονότος. Πέρυσι, για παράδειγμα, την
έναρξη κήρυξε η ανακοίνωση της αντικατάστασης της Δάφνης Μπόκοτα από την
Αλεξάνδρα Πασχαλίδου. Φέτος, ανεπισήμως, οι γιορτές άρχισαν με τις εντέχνως
διοχετευόμενες στον Τύπο φήμες για τα πρόσωπα που θα παρουσιάσουν τη μεγάλη
βραδιά, η οποία έχει και το εξαιρετικό ενδιαφέρον ότι θα λάβει χώρα στον τόπο
μας.

Τα «Γιουρβιζιόνεια 2006» επομένως δεν μπορεί παρά να έχουν περαιτέρω πάθος,
περαιτέρω καβγά, περαιτέρω πολεμική ατμόσφαιρα, αφού τα έχουμε στον τόπο μας
και μπορούμε να σφαχτούμε όσο μας κάνει κέφι και να κερδίσουμε εκ του θεάματος
του αλληλοσπαραγμού τα μέγιστα. Σπουδαία, άλλωστε, ήταν η ιδέα να προταθεί η
Άννα Βίσση, το απόλυτο προϊόν της βιομηχανίας της σουξεδοδιασκέδασης μετά του
πρώην συζύγου και μονίμου μέντορά της, του κ. Καρβέλα, των
«Είναι-γάτα-είναι-γάτα-ο-κοντός-με-τη-γραβάτα» και
«Δεν-γουστάρω-κυριλέ-μα-τα-πρόστυχα-τα-μαύρα-εσώρουχά-σου» και άλλων τέτοιου
μεγέθους τραγουδιστικών δημιουργιών.

Το «πακέτο» Βίσση (με μπόλικο Καρβέλα) υπήρξε και το πρώτο στο οποίο
επενδύθηκαν κεφάλαια από τη σουξεδοβιομηχανία για την κατασκευή και συντήρηση
της εμφάνισης ποπ – ανεξαρτήτως της ηλικίας της ερμηνεύτριας – σύμφωνα με τις
διεθνείς προδιαγραφές, αλλά και για την προώθηση του ποπ-γκλάμουρ με τη
σκηνοθεσία του ανάλογου ίματζ από στρατιές ειδικευμένων «κατασκευαστών». Ως
προς αυτό, η Βίσση υπήρξε πρωτοπόρος και γι’ αυτόν τον λόγο τα επόμενα
«πακέτα» – Βανδή και λοιπές – την αντιγράφουν. Στην πραγματικότητα όλα
αντιγράφουν το πρότυπο της Μαντόνας, αυτό το υβριδικό είδος γυναίκας-τραβεστί,
που επέβαλλε αισθητικά πρότυπα – μυώδη σώματα με υπερτονισμένα τα θηλυκά
χαρακτηριστικά – αλλά και πρότυπα προβολής.

«Πακέτα» ειδικά για χορωδίες πανελιστών

Με τις κατάλληλες αισθητικές παρεμβάσεις στην εμφάνισή της, με την προσωπική
ζωή που τροφοδοτεί κουτσομπολιά και με την υποστήριξη της μιντιακής
βιομηχανίας που έχει ανάγκη από «σταρ», η Βίσση αποτελεί το ιδανικό εθνικό
προϊόν για την ποπ-σούπα της Γιουροβίζιον. Όχι μόνο γιατί αποδεικνύει την
πρόοδο της εγχώριας βιομηχανίας ποπ «πακέτων», οπότε μπορεί να υποστηρίξει ότι
η νίκη του «πακέτου Παπαρίζου» μάς άξιζε γιατί έχουμε «προϊστορία» την ίδια τη
Βίσση. Αλλά και γιατί προσφέρεται για την ενίσχυση των εορτασμών των
«Γιουροβιζιονείων» και την ανάδειξή τους επί σειρά μηνών σε επίκεντρο του
δημόσιου ενδιαφέροντος. Αν για την Παπαρίζου ξοδεύτηκε τόση ενέργεια σε
καβγάδες, ε, για μια Βίσση, που έχει και τόσα χρόνια καριέρας, να μην
επαυξήσουμε; Προβλέπονται μεγάλα πανηγύρια στο πλαίσιο του φετινού εορτασμού
της Γιουροβίζιον. Τα «παράπλευρα» πανηγύρια θα θρέψουν άλλωστε το υπόλοιπο
μιντιακό περιβάλλον (κανάλια, κουτσομπολίστικες εκπομπές, κουτσομπολίστικα
περιοδικά κ.λπ.), το οποίο δεν συμμετέχει στα έξοδα και στη δόξα (όπως η EPT),
αλλά στηρίζει τη βιομηχανία της σουξεδοδιασκέδασης. Άλλωστε, χωρίς το εν λόγω
μιντιακό περιβάλλον ούτε «πακέτα» θα είχαμε ούτε «Γιουροβιζιόνεια» ούτε το
έθνος των Ελλήνων θα γνώριζε τη χαρά μίας ιστορικής νίκης, ακόμη μίας στη
μακραίωνη, δοξασμένη πορεία του, εκείνης στη Γιουροβίζιον. Έτσι χαιρετίζουμε
την έναρξη των γιουροβιζιονικών εορτών με πρώτη βόμβα
«ποιος-θα-γράψει-το-τραγούδι» και αναμένουμε τη συνέχεια.