«Mάθαμε να ζούμε με δακρυγόνα»

«Τριάντα πέντε χρόνια κάτοικος Εξαρχείων και τριάντα χρόνια διατηρώ
κατάστημα. Τα πονάω τα Εξάρχεια, γιατί εδώ είναι η ζωή μου. Τους δυο
τελευταίους μήνες η κατάσταση έχει οξυνθεί. Θα το ξεπεράσουμε κι αυτό». H κ.
Γεωργία Μπλάνη είναι κάτοικος Εξαρχείων. Στην ίδια μάλιστα περιοχή διατηρεί
και ένα κατάστημα με είδη δώρων.

«Τα βράδια η Στουρνάρη οχυρώνεται. Στα καταστήματα κατεβάζουν σιδερένια ρολά. Ζούμε με τα δακρυγόνα» λέει η Αναστασία Ζαφειρίου (δεξιά). Αριστερά επάνω: «Δεν είναι δυνατόν τόσα χρόνια η Αστυνομία να μη γνωρίζει το παραμικρό για τους γνωστούς άγνωστους» καταγγέλλει ο ιδιοκτήτης καταστήματος και κάτοικος της περιοχής Βασίλης Παπαδογιάννης. Κάτω αριστερά: «Στον χώρο έχουν παρεισφρήσει διάφοροι που εκμεταλλεύονται την κατάσταση» λέει η ιδιοκτήτρια καταστήματος Γεωργία Μπλάνη

Όπως και άλλοι κάτοικοι και ιδιοκτήτες καταστημάτων στην περιοχή, δηλώνει
πλέον αποφασισμένη να προστατεύσει «την περιοχή της». Το φαινόμενο της
«σκλήρυνσης» των κατοίκων των Εξαρχείων δεν έχει να κάνει με την υποβόσκουσα
ένταση των τελευταίων μηνών, με την αναζωπύρωση τής «βεντέτας» μεταξύ των
ανδρών της ΕΛ.ΑΣ. και εκείνων οι οποίοι αυτοπροσδιορίζονται ως μέλη του
«αντιεξουσιαστικού χώρου» Τον περασμένο Ιούνιο – σε ανύποπτο χρόνο – έγινε
διαδήλωση όπου μετείχαν πάνω απο 2.000 κάτοικοι, ζητώντας από την Πολιτεία τη
λήψη συγκεκριμένων μέτρων αλλά και παρεμβάσεις για την περιοχή.

«Δεν πρέπει να είναι περισσότερα από 50 άτομα», υποστηρίζει η κ. Μπλάνη.
«Χωρισμένοι σε ομάδες, κλέβουν και καταστρέφουν. Εγώ επιμένω ότι δεν πρόκειται
για αναρχικούς. Μια φορά ήλθε στο μαγαζί μου κάποιος που φαινόταν ότι ήταν
τοξικομανής και μου ζήτησε χρήματα για να μη μου σπάσει το μαγαζί. Εγώ τον
έδιωξα και του είπα να μην ξαναπεράσει ούτε από το πεζοδρόμιο»…

«Ο κόσμος με αυτά που ακούει, τρομοκρατείται χωρίς λόγο. Τα γεγονότα εμφανίζονται διογκωμένα. Αυτά που λέγονται δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα» λέει ο εργαζόμενος σε καφετέρια Αντώνης Μπανιάς

Από τη δεκαετία του ’80, οι δρόμοι της περιοχής συχνά μετατρέπονται σε πεδίο
συγκρούσεων. Τα βράδια, η Στουρνάρη… οχυρώνεται. Τα μαγαζιά κατεβάζουν
σιδερένια ρολά. «Ξέρετε πόσοι επιθυμούν να έλθουν να εγκατασταθούν στα
Εξάρχεια και δεν το αποφασίζουν επειδή φοβούνται τα επεισόδια;», λέει η κ.
Αναστασία Ζαφειρίου. «Μάθαμε να ζούμε με τα δακρυγόνα. Στα σπίτια μας έχουμε
πάντα λεμόνια για να προφυλαχθούμε. Πριν από πέντε χρόνια άγνωστοι
χρησιμοποίησαν το αυτοκίνητό μου σαν… πολιορκητικό κριό, για να σπάσουν και
να λεηλατήσουν ένα κατάστημα. Το σήκωσαν από το πεζοδρόμιο και το έριξαν στην
τζαμαρία του καταστήματος».

Υπάρχουν ωστόσο και εκείνοι που βλέπουν τα πράγματα πολύ πιο αποστασιοποιημένα
– παρά το γεγονός ότι περνούν τις περισσότερες ώρες τους στην περιοχή. Από το
1969 έχει ανοίξει το σουβλατζήδικό του στην περιοχή των Εξαρχείων ο κ. Κώστας
Κάβουρας. «Τα Εξάρχεια έχουν δαιμονοποιηθεί. Για ό,τι συμβαίνει στην Αθήνα,
ενοχοποιούνται τα Εξάρχεια. Γίνονται επεισόδια στην Κάνιγγος, στην Πλατεία
Βάθη ή οπουδήποτε αλλού στο κέντρο της Αθήνας και όλοι αναφέρουν τα Εξάρχεια.
Δεν είναι αυτή η πραγματικότητα»…

Σε μία από τις καφετέριες της Πλατείας εργάζεται ο Δονάτος Τσιρώνης, ο οποίος
έχει ζήσει επί χρόνια στο εξωτερικό. «Τα πράγματα στα Εξάρχεια δεν είναι έτσι
όπως τα παρουσιάζουν, ότι δήθεν ο κόσμος δεν μπορεί να κυκλοφορήσει και ότι
υπάρχει κλίμα τρομοκρατίας. Αυτά είναι υπερβολές. Επεισόδια συμβαίνουν παντού.
Εδώ κάηκαν τόσα αυτοκίνητα στο Παρίσι»…

Ο συνάδελφός του, Αντώνης Μπανιάς, προσθέτει: «Υπάρχει παραπληροφόρηση για τα
Εξάρχεια. Μεγαλοποιούν τα γεγονότα, με αποτέλεσμα ο κόσμος να φοβάται χωρίς
λόγο».