ANAΛΩΣIMA H φαντασία στην εξουσία

Ο Θαπατέρο, πρωθυπουργός της Ισπανίας, έχει πρόβλημα. Τον κατηγορούν, με πολύ
σοβαρά επιχειρήματα, ότι κάπνιζε στο γραφείο του ενώ συζητούσε για το αν θα
πάρει μεγαλύτερη αυτονομία η Καταλανία. Το πρόβλημα δεν είναι με την
Καταλανία, σιγά τώρα που θα σκάσουμε για τις αυτονομίες, όλοι θα γίνουμε ένα
σε λίγο μέσα στην Ευρώπη, αλλά με το κάπνισμα του Θαπατέρο. Δεν ντράπηκε,
πρωθυπουργός άνθρωπος; Οι πρωθυπουργοί δεν καπνίζουν, μάλλον δεν πίνουν, εκτός
κι αν πρόκειται να διαφημίσουν τοπικά κρασιά και προφανώς δεν συνουσιάζονται,
αφού κι ο έκφυλος ο Μπερλουσκόνι ύστερα από διακόσια λίφτινγκ το κατάλαβε και
υποσχέθηκε στους ψηφοφόρους του αποχή από το σεξ μέχρι τις εκλογές. Κάτι
πρέπει να έχουν και οι ψηφοφόροι να χαίρονται από τη μια εκλογή στην άλλη:
αυτοί μπορούν ακόμα να καπνίζουν – στον δρόμο, ίσως, όχι στο πεζοδρόμιο, αλλά
σε διασταυρώσεις την ώρα που περνάνε αυτοκίνητα, ελεύθερα – να πίνουν κατά
βούληση και να κάνουν σεξ. Είναι μια παρηγοριά κι αυτή. Αλλά η λίστα είναι
ακόμα πολύ μικρή για να προσφέρει αληθινή ικανοποίηση για τέσσερα ολόκληρα
χρόνια που μεσολαβούν ανάμεσα στις εκλογές. Χρειάζεται να εμπλουτιστεί με
διάφορα άλλα, τα οποία καλό θα είναι να αφήνονται στην ίδια την πρωτοβουλία
των πολιτικών, για να έχουν πλάκα. Να πάψουν να χορεύουν, να τρώνε δημοσίως,
να κάνουν παιδιά – εδώ μπορεί να μπει ένα όριο ηλικίας -, να παίζουν με τα
παιδιά, να παίρνουν ανθοδέσμες από τα παιδιά σε διάφορες υποδοχές – αλήθεια
αυτό πώς επιτρέπεται, δε σκέφτεται κανείς τη μετάδοση των μικροβίων; Και
βεβαίως να φιλάνε παιδιά, το χειρότερο. Κι ύστερα, πρέπει να υπόσχονται και να
τηρούν γενική αγαμία, όριο κιλών – μπορεί να ρυθμίζεται σε σχέση με το ύψος –
αλλά και όριο ύψους. Πολλά πράγματα θα βρεθούν, φαντασία να υπάρχει.