MAΣIMO NT’ AΛEMA «H εξουσία πλούτισε τον Mπερλουσκόνι»

«Με τη Δεξιά οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι».
Για τον πρώην πρωθυπουργό της Ιταλίας Μάσιμο Ντ’ Αλέμα αυτή είναι η βασική
διαφορά της πολιτικής των σοσιαλιστών από αυτήν των συντηρητικών κυβερνήσεων.

Μάλιστα, μιλώντας στα «NEA», δεν διστάζει να καταγγείλει τον Σίλβιο
Μπερλουσκόνι ότι θησαύρισε ακόμη περισσότερο στη διάρκεια της πρωθυπουργίας
του, τριπλασιάζοντας την περιουσία του.

Εκ των ηγετικών προσωπικοτήτων της ιταλικής Κεντροαριστεράς (σ.σ.: σε μια
πιθανή επικράτηση στις εκλογές του προσεχούς Απριλίου απέναντι στη Δεξιά
θεωρείται ως επικρατέστερος για την προεδρία της Βουλής ή το υπουργείο
Εξωτερικών στην κυβέρνηση Πρόντι) ήταν βασικός εισηγητής για το Παλαιστινιακό
στη συνάντηση της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, στην Αθήνα, και τονίζει ότι αναμένει
από τον Γιώργο Παπανδρέου «να δώσει όραμα» στην οργάνωση.

«Θα δώσει δυναμισμό»

«Ο Γ. Παπανδρέου – επισημαίνει – συνδυάζει δύο σημαντικά ποιοτικά στοιχεία:
Την παράδοση, την ιστορία του σοσιαλισμού, του αντιφασισμού, του αγώνα υπέρ
της δημοκρατίας στην Ελλάδα, ενώ την ίδια στιγμή είναι ένας σύγχρονος
πολιτικός. Μεγάλωσε στον Κόσμο – και για λόγους που έχουν να κάνουν με την
εξορία της οικογένειάς του – και έχει μια σύγχρονη αντίληψη για την πολιτική.
Το απέδειξε ως υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας και μπορεί να δώσει σε αυτή την
οργάνωση έναν δυναμισμό, την ικανότητα να είναι παρούσα σε στιγμές κρίσιμες.
Εμείς είμαστε ένα μεγάλο διεθνές φόρουμ, σημαντικό, η μεγαλύτερη πολιτική
οργάνωση στον κόσμο, αλλά πολύ συχνά είμαστε ανίκανοι να πάρουμε πρωτοβουλίες,
να παρουσιάσουμε προτάσεις με οράματα στη διεθνή κοινή γνώμη. Εμείς ζητάμε από
τον Γιώργο Παπανδρέου ακριβώς αυτό…».

Αρκετοί, ωστόσο, φαίνεται να πιστεύουν ότι στην πράξη τα σοσιαλιστικά
κόμματα, όταν αναλαμβάνουν την κυβερνητική ευθύνη, δυσκολεύονται να
υλοποιήσουν τις εξαγγελίες τους…

«Αυτό είναι αλήθεια. Δεν είναι εύκολο να υλοποιήσεις κάθε πρόγραμμα σε έναν
κόσμο όπου κυριαρχεί η λεγόμενη παγκόσμια οικονομία, όπου η εξουσία των
εθνικών κρατών είναι περιορισμένη. Γι’ αυτό κι εμείς θέλουμε να ενισχύσουμε
τους παγκόσμιους θεσμούς. Ίσως δεν είναι εύκολο να ενισχύσεις τα δικαιώματα
των εργαζομένων σε όλο τον κόσμο, αλλά σήμερα μπορούμε να υπεραμυνθούμε αυτών
των δικαιωμάτων στην Ευρώπη. Παρά το γεγονός ότι είμαστε εκτεθειμένοι στην
ανταγωνιστικότητα μερικών χωρών όπου αυτά τα δικαιώματα δεν γίνονται σεβαστά.
Γι’ αυτόν το λόγο πρέπει να ενισχύσουμε τους θεσμούς. Δεν μπορείς να
απελευθερώσεις το εμπόριο και να αφήσεις ανεξέλεγκτες τις αγορές, εάν δεν
έχεις πρώτα δημιουργήσει κοινωνικά στάνταρ. Κανόνες για την εργασία, κανόνες
περιβαλλοντικούς κ.ά. Στην Ιταλία, για παράδειγμα, πριν έλεγαν ότι η Αριστερά
στην κυβέρνηση ήταν απογοητευτική, αλλά τώρα ύστερα από πέντε χρόνια
κυβέρνησης της Δεξιάς κατάλαβαν τη διαφορά. Ακόμη και αυτοί που έλεγαν ότι
ανάμεσα στις δύο πολιτικές δεν υπάρχει καμία διαφορά…».

«Επίθεση στην ακρίβεια»

Το «κοινωνικό κράτος» θα είναι κυρίαρχο ζήτημα στις ιταλικές εκλογές και το
όπλο της Κεντροαριστεράς απέναντι στον Μπερλουσκόνι;

«Είναι πραγματικά κυρίαρχο θέμα στον κόσμο, πιστεύω. Ίσως όχι στις εφημερίδες
και στην πολιτική συζήτηση, αλλά στους πολίτες. Στις εφημερίδες μιλάνε για τη
Δικαιοσύνη και άλλα θέματα, που είναι σημαντικά, αλλά για τον κόσμο τα θέματα
κοινωνικής πολιτικής είναι βασικότερα. Στην Ιταλία έχουμε μια Δεξιά πολύ
επιθετική κατά της ελευθερίας της πληροφόρησης, κατά της ανεξαρτησίας των
εισαγγελικών λειτουργών, αλλά στη χώρα εκείνο που πιο πολύ βαραίνει είναι η
πολύ κακή κατάσταση στον χώρο της εργασίας, οι αντεργατικοί κανονισμοί, η
απώλεια της αξιοπρέπειας και των δικαιωμάτων στον χώρο της εργασίας, η
διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων και η μείωση της αγοραστικής αξίας, η
ακρίβεια. Ένα από τα πιο “εντυπωσιακά” αποτελέσματα της δεξιάς διακυβέρνησης
είναι ότι μια μειονότητα έγινε πολύ πιο πλούσια και ειδικά ο πρόεδρος της
κυβέρνησης, ο οποίος τριπλασίασε την περιουσία του. Από 3,5 δισ. ευρώ έχει
ξεπεράσει πλέον τα 10 δισ. ευρώ. Κι ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού έγινε
ακόμη πιο φτωχό, συμπεριλαμβανομένου ενός μεγάλου κομματιού της μεσαίας
κοινωνικής τάξης. Αυτό είναι το πρόσωπο της Δεξιάς: Οι πλούσιοι πιο πλούσιοι
και οι φτωχοί ακόμη φτωχότεροι. Και αυτή είναι μια ξεκάθαρη διαφορά (με την
Αριστερά)…».