ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Θα αντέξει;

Ο λόγος στους αναγνώστες.
Ο Θ. Γραμματικόπουλος, Παπαφλέσσα 7, Πύργος Ηλείας, γράφει:
«Οι παλιννοστούντες από το κράτος των Αθηνών προς το επαρχιακό κράτος της
χώρας δεν μετανιώνουν. H ζωή είναι πιο ήρεμη. Υπάρχει κάποια ζεστασιά μεταξύ
των ανθρώπων. Λένε μια καλημέρα στους δρόμους, τις πλατείες, τα καφενεία.
Ανταμώνουν σε διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις. H εξουσία του αστυφύλακα, του
δημόσιου υπαλλήλου, του ταξιτζή, του εισπράκτορα των λεωφορείων, όπου υπάρχει,
είναι πιο ήπια. Σε πολλά διαμερίσματα των μικρών πόλεων ζει η γειτονιά.
Οι γείτονες σε φωνάζουν από τον δρόμο χωρίς να χτυπούν κουδούνι. Στα χωριά
ακόμα καλύτερα. Έως πότε, όμως, θ’ αντέξει η επαρχία; Εκτός εάν, μέσα από την
εξέλιξη, βρει τον παλιό της βηματισμό ως προς τις ανθρώπινες σχέσεις. Σε όλες
τις πόλεις της επαρχίας, στους περισσότερους δρόμους και σε απόμερες
γειτονιές, οι κάτοικοι είναι δέσμιοι του τσιμέντου, ασφυκτιούν ανάμεσα στις
υψηλές πολυκατοικίες με διαμερίσματα-αητοφωλιές. Οι δημοτικές αρχές
πεζοδρομούν – και σωστά, όμως, πριν από αυτό δεν έχουν δώσει διέξοδο στο
κυκλοφοριακό. H “εξουσία” του αυτοκινήτου υποτάσσει την ανθρώπινη περιδιάβαση.
Το σκουπιδαριό πάει σύννεφο. Λιγοστοί οι οδοκαθαριστές. Εορταστικά
μπιχλιμπίδια μόνο στους κεντρικούς δρόμους. Όμοια με το κράτος της Αττικής.
Μητέρα τους, άλλωστε, είναι. Το επαρχιακό κράτος της Ελλάδας ασφυκτιά και από
πολλές εξουσίες του αθηνοκεντρικού κράτους. H τηλεόραση, με πομπώδη επιθετικό
τρόπο, ζητάει μερίδιο από την κεντρική εξουσία. Λειτουργεί σαν παραεξουσία για
να εισέλθει στην εξουσία. Οι παρουσιαστές, οι ειδησεολόγοι, οι ερευνητές
δημοσιογράφοι, οι αναλυτές, οι πάντες, μας διαμηνύουν με τον τρόπο τους ότι
κατέχουν τα μυστικά του κράτους, ότι οι πληροφορίες τους είναι έγκυρες, αλλά
το δημοσιογραφικό απόρρητο – όπως το λένε – δεν τους επιτρέπει να ανακοινώνουν
τις πηγές. Το μόνο που επιδιώκουν είναι να τους ακούει η εξουσία και μερικές
φορές να τους υπακούει. Έχει, όμως, και συνδρομητές ως συνδαιτυμόνες,
ανθρώπους του κοινοβουλίου. Αυτές οι εξουσίες περισφίγγουν όλη την επικράτεια.
Και έτσι, δυστυχώς, οι παλιννοστούντες από το κλεινόν άστυ προς την επαρχία
καταδιώκονται από τις εξουσίες του κράτους των Αθηνών. Μήπως πρέπει να
τους γυρίσουμε την πλάτη για να προκόψει ο πολιτικός λόγος, ο ορθός λόγος, η
ευθύνη για το τι λένε, για να σταματήσει η φλυαρία, η αερολογία; Λέω, μήπως;».













