H παλινόρθωση των ταυτοτήτων

OTAN ο κ. K. Σημίτης αποφάσισε να αγνοήσει τον κ. Χριστόδουλο στην
υπόθεση των ταυτοτήτων, γνώριζε ότι θα είχε πολιτικό κόστος. Ανέλαβε τον –
δυσβάστακτο, όπως αποδείχτηκε – πολιτικό λογαριασμό εκείνης της περιπέτειας,
με έναν και μοναδικό στόχο: Να στερήσει από την Αρχιεπισκοπή τη δυνατότητα να
διαπραγματεύεται με την πολιτεία για υποθέσεις που δεν την αφορούν…

H υπόθεση των ταυτοτήτων δεν είχε κόστος μόνον για τον κ. K. Σημίτη – είχε
κόστος και για τον κ. Χριστόδουλο, ο οποίος για πολύ καιρό αναγκάστηκε να
ασχοληθεί με την αναστήλωση της εικόνας του. Σήμερα – εν όψει της αναθεώρησης
του Συντάγματος – η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας τον αποκαθιστά: Ο
Αρχιεπίσκοπος γίνεται και πάλι «πολιτικός παίκτης», που παζαρεύει με τους
υπουργούς διατήρηση και επαύξηση των κεκτημένων «του», με αντάλλαγμα την ανοχή
του για ζητήματα που δεν τον αφορούν!

Το πάθημα Σημίτη…

ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ η συμφωνία της Αρχιεπισκοπής στην καύση των νεκρών; Όχι,
βέβαια. Απαιτείται το «ναι» του κ. Χριστόδουλου ώστε να επιτραπεί η πολιτική
κηδεία; Προς Θεού. Απαιτείται η ανοχή του για νομοθετικές ρυθμίσεις που δεν
έχουν άλλωστε να κάνουν με την αναθεώρηση του Συντάγματος; Όχι, όχι και πάλι
όχι – για κάθε λογικό άνθρωπο. Αλλά εκεί που τελειώνει η λογική, αρχίζουν οι
πολιτικοί υπολογισμοί της κυβέρνησης…

Είναι φανερό ότι το επιτελείο του Μεγάρου Μαξίμου έχει πάρει το μάθημα από το
πάθημα του κ. K. Σημίτη – όποιος τα βάζει με τον Αρχιεπίσκοπο τον τρώνε οι
δημοσκόποι. H κυβέρνηση λοιπόν προσπαθεί να αναδείξει σε – τάχα – μείζονες
μεταρρυθμιστικές παρεμβάσεις, αιτήματα… υπερώριμα όπως η καύση των νεκρών.
Και να αποφύγει έτσι το άνοιγμα της οποιασδήποτε συζήτησης για τα πραγματικά
σοβαρά ζητήματα που αφορούν τις σχέσεις της Πολιτείας με την Εκκλησία. Αν
μάλιστα αποδειχτεί ότι και το επιτελείο του κ. Γ. Παπανδρέου έχει μελετήσει το
«πάθημα Σημίτη», τότε ο κ. Χριστόδουλος δεν θα καταστεί μόνον «παίκτης» στο
πολιτικό παιχνίδι – αλλά και… προπονητής!