ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Ένα κτίσμα

Ο λόγος στους αναγνώστες:

Ομάδα περιοίκων, μου έστειλε ένα δισέλιδο γράμμα για ένα κτίσμα που
βρίσκεται απέναντι από την Ακρόπολη, επί της οδού Προπυλαίων και P. Γκάλλι, το
οποίο κανείς δεν τολμάει να ελέγξει αν κτίζεται νόμιμα ή παράνομα. Το κτίσμα,
με αριθμό αδείας 818/2005, απέχει ένα λεπτό από το Ηρώδειο και οι
καταγγέλλοντες περίοικοι, στέλνοντάς μου και καταπληκτικές φωτογραφίες,
γράφουν:

«Ρίξτε πρώτα μια ματιά στις εσώκλειστες φωτογραφίες, καθώς και σ’ αυτήν από
ένα έργο του ζωγράφου και παλιού γείτονά μας Σπ. Βασιλείου, ο οποίος πριν από
χρόνια, ίσως με κάποια ειρωνική διάθεση, ζωγράφισε την περιοχή και τα
συγκεκριμένα κτίσματα που σήμερα ανοικοδομούνται!.. Είμαστε σίγουροι πως θα
καταλάβετε το μέγεθος της κρατικής μας αβελτηρίας, αδιαφορίας…

Αν μάλιστα κάνετε και μια βόλτα στην περιοχή σίγουρα θα αγανακτήσετε. Λένε πως
επί ΠΑΣΟΚ με υπουργικές αποφάσεις χαρακτηρίστηκε μη απαλλοτριωτέο ή
αποχαρακτηρίστηκε από παλαιότερες αντίθετες αποφάσεις. Πάντως ό,τι και να
έγινε, κανείς ούτε τότε ούτε και σήμερα με υπουργό Πολιτισμού τον ίδιο τον
Πρωθυπουργό γνωρίζει από ποιον και γιατί εκδόθηκε η 818/2005 άδεια, για να
κατεδαφίσει; Οικοδομήσει; Αναπαλαιώσει; Συντηρήσει; Τι; Μην περιμένετε να
μάθουμε.

Ένα πάντως είναι βέβαιο: κάποιος κάποτε ενήργησε και με τα μέσα που διέθετε,
τότε, μπόρεσε και το μοσχοπούλησε. Κρυμμένος πίσω από πρωτοφανή παραπετάσματα,
που ακόμα και το Αττικό Μετρό θα ζήλευε, θα συνεχίσει να σκάβει, να μπαζώνει,
να τσιμεντώνει ό,τι θα βρίσκει μπροστά του. Εκτός και αν φοβούμενος μην πάθει
ό,τι έπαθε πριν από χρόνια κάποιος αδύναμος φουκαράς συμπολίτης μας
(Παπανδρέου, νομίζουμε, τον έλεγαν) στο ακριβώς απέναντι γωνιακό οικόπεδο δεν
θα τολμήσει να πάει σε βάθος, όπου ασφαλώς θα αφθονούν αρχαιότητες. Αν και με
την ισχύ που ασφαλώς θα έχει και όχι μόνον και αυτά σύντομα μπορεί να τα
μπαζώσει. Άλλωστε, γιατί βάλαμε τέτοια παραπετάσματα!!

Ο συγκεκριμένος χώρος είχε σχεδιαστεί και σχεδόν είχε ολοκληρωθεί η δημιουργία
ενός αλσυλλίου με χαμηλά δενδρύλλια (ελιές, αγριελιές, δάφνη, κουμαριές
κ.τ.λ.) σαν μια “εισαγωγή” προς το Ηρώδειο και τους δρομίσκους του Πικιώνη
προς την Ακρόπολη.

Το ακαλαίσθητο κτίσμα (η οικία και το ατελιέ του μεγάλου μας Παρθένη) είχε
πριν από πάρα πολλά χρόνια, με μεγάλο σεβασμό προς τον ζωγράφο, απαλλοτριωθεί
και μόνο όταν έφυγε ο Παρθένης κατεδαφίστηκε. Έμειναν μόνο τα συγκεκριμένα
ακίνητα, που ακόμα και στην Αφρική θα είχαν την ίδια τύχη κάποτε με την οικία
Παρθένη.

Στην Ελλάδα όμως του 2006 κατασκευάζουμε μουσεία, διεκδικούμε τα αρχαία μας,
διαφημίζουμε τις αρχαιότητες και ικανοποιούμε, με το αζημίωτο βέβαια, κάνοντας
ό,τι περνά από το χέρι μας τις μωροφιλοδοξίες ορισμένων, χωρίς να νοιαζόμαστε
αν πληγώνουμε τον τόπο και την κληρονομιά μας».