ΓNΩMH Ο Aϊ-Bασίλης και οι φίλαθλοι

H ποδοσφαιρική χρονιά του 2005 τελειώνει σε λίγα εικοσιτετράωρα, αλλά οι
Έλληνες φίλαθλοι δεν περιμένουν και πολλά από τον Αϊ-Βασίλη. Μία από τα ίδια
μάς επιφυλάσσει και το 2006. Φως στο τούνελ δεν υπάρχει. Ονόματα επί ονομάτων
παρελαύνουν καθημερινά στις εφημερίδες, «παικταράδες» είναι έτοιμοι να
ξεμπαρκάρουν στα λιμάνια (είναι αυτοί που… περίσσεψαν από το καλοκαίρι),
δηλώσεις αρμοδίων γίνονται – πέρα από τις ευχές για καλή χρονιά κ.λπ. Το
ελληνικό ποδόσφαιρο, ενώ είχε βρει το αστέρι της ποδοσφαιρικής Βηθλεέμ το
2004, αντί να το ακολουθήσει για να οδηγηθεί στην ευρωπαϊκή φάτνη, το έχασε,
με αποτέλεσμα να επιστρέψει στη μίζερη καλύβα όπου διαβιούσε. H διαφορά στην
προσμονή δώρων από τον Άγιο Βασίλη είναι τεράστια, μεταξύ φιλάθλων και
παραγόντων. Οι φίλαθλοι περιμένουν δυνατότερες ομάδες, καλύτερο θέαμα,
περισσότερη ποιότητα, αξιοκρατία, ισοτιμία, καθαρές διαιτησίες, ταλέντα. Οι
παράγοντες αναμένουν περισσότερο χρήμα, χορηγίες, λεζάντα, προβολή και
μεγαλύτερα αξιώματα απ’ αυτά που ήδη κατέχουν. H προσδοκία των φιλάθλων είναι
να ξαναβρεθεί το αστέρι που χάθηκε. H επιδίωξη των παραγόντων είναι να
συνεχίσει να επικρατεί σκοτάδι (και σκοταδισμός), ώστε να συνεχιστεί η ανομία
που βασιλεύει στον χώρο και που διευκολύνει τη συμμετοχή αμφιβόλου ποιότητας
ατόμων στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο.

Σε ολόκληρο τον κόσμο η πορεία φιλάθλων-ποδοσφαιρικών ιθυνόντων είναι κοινή,
με στόχο την πρόοδο του αθλήματος. Εκτός από την Ελλάδα! Εδώ είμαστε «στον
αγώνα ενωμένοι και στη μάσα χωριστά». Εάν είναι λοιπόν να μας φέρει κάτι ο
Αϊ-Βασίλης, ας μας φέρει καινούργιες μασέλες! Σε τέτοιο βαθμό μας έχουν ξεδοντιάσει…