Δρόμοι

65 χρόνια…

… φαίνεται πως είναι υπεραρκετά για να ξεχάσουν πολλοί το επαίσχυντο
δωσιλογικό παρελθόν τους. Τόσα χρόνια έχουν περάσει από τότε που ο στρατάρχης
Πετέν «έσωζε» τη Γαλλική Δημοκρατία. Ύστερα από την πιο ταπεινωτική ήττα στη
γαλλική ιστορία, ο στρατάρχης υπέγραφε ανακωχή με τους νικητές Γερμανούς,
συμφωνούσε στην κατοχή των τριών πέμπτων της χώρας από το Ράιχ και
δημιουργούσε το ψευδοκράτος του Βισύ, του οποίου έμπαινε επικεφαλής.

65 χρόνια…

.

.. από τη συνθηκολόγηση του γαλλικού στρατού, η ταχύτητα της κατάρρευσής του
εξακολουθεί να μας εκπλήττει. Μπορεί άραγε να ήταν αυτοί οι απόγονοι των
γενναίων του Ναπολέοντα, που μολονότι ήταν σημαντικά λιγότεροι στο
Αούστερλιτς, το 1805, είχαν νικήσει τον αυστριακό και τον ρωσικό στρατό μαζί;
Από το 1940 έως το 1944, με την κυβέρνηση του Βισύ, ήρθε ο συμβιβασμός και η
συνεργασία – μια επονείδιστη περίοδος που οι περισσότεροι Γάλλοι προτιμούν να
ξεχνούν. Τα γαλλικά σχολικά βιβλία αφιερώνουν μόνο τέσσερις (4) σελίδες στο
καθεστώς του Βισύ, έναντι 157 σελίδων που αναφέρονται στα επιτεύγματα της
μεταπολεμικής εποχής. Οι ζηλωτές του Βισύ δεν χρειάστηκαν ιδιαίτερη παρότρυνση
από τους ναζί για να στείλουν 76.000 Γαλλοεβραίους στο Άουσβιτς, από τους
οποίους δεν επέζησαν ούτε 2.500. Και η Αντίσταση; Δεν υπήρξε καμιά αντίσταση
στους μισητούς Ούννους εισβολείς; Όχι ιδιαίτερη, με την τιμητική εξαίρεση των
ελάχιστων Ελεύθερων Γάλλων.

65 χρόνια…

… τώρα, οι Ιταλοί προσπαθούν να ξεχάσουν πως στον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο
άλλαξαν στρατόπεδο την τελευταία στιγμή – με μοναδική φωτεινή εξαίρεση τα
κόμματα της Αριστεράς, που τα μέλη τους σύρθηκαν στις φυλακές και τις εξορίες
των φασιστών και των ναζί. Οι Ισπανοί συνεργάστηκαν με τον Χίτλερ, αφού
προηγουμένως ο Φράνκο εξόντωσε τη νόμιμη κυβέρνηση της κομμουνιστικής
Αριστεράς. Όσο για τους Αυστριακούς, ακόμη αναζητούν πιστοποιητικά
αντιναζιστικής νομιμότητας, φυλακίζοντας τον Βρετανό ιστορικό Ίρβινγκ επειδή
αμφισβητεί το Ολοκαύτωμα. Και κοντεύουν να μας πείσουν πως ο Χίτλερ ήταν
Γερμανός και ο Μπετόβεν Αυστριακός.

65 χρόνια…

… τώρα, το γεγονός είναι ότι στην ευρωπαϊκή αντίσταση στον κατακτητή
πρωτοστάτησαν οι δυνάμεις της Αριστεράς. Πολλές συγγνώμες ακούγονται από
ηγέτες κρατών για πραγματικά ή φανταστικά παραπτώματα. H βασίλισσα Ελισάβετ
ζήτησε συγγνώμη από τους Μαορί και ο Πάπας απολογήθηκε για τη σιωπή του
Βατικανού στις ναζιστικές ωμότητες. Οι Γάλλοι λένε την εποχή του Βισύ «le
temps des autriches» («εποχή των στρουθοκαμήλων»). Καλό θα ήταν λοιπόν οι
εκπρόσωποι όλων αυτών των χωρών που κάποτε συνεργάστηκαν με τους ναζί και που
τώρα θέλουν στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης να εξισώσουν τον
κομμουνισμό με τον φασισμό και τον ναζισμό, να βγάλουν κι αυτοί τα κεφάλια
τους μέσα από την άμμο. Αν αυτά βρίσκονται ακόμη πάνω στους ώμους τους, το
χρωστούν σε κάποιους που αντιστάθηκαν στον ναζισμό και τον φασισμό για
λογαριασμό τους.